Dawkowanie i sposób podawania
Imatinib Fresenius Kabi 400 mg
Imatinib Fresenius Kabi jest wskazany do leczenia hematologicznych nowotworów złośliwych i mięsaków, a dawkowanie zależy od fazy choroby oraz wieku pacjenta. U dorosłych z przewlekłą fazą przewlekłej białaczki szpikowej (CML) zalecana dawka wynosi 400 mg/dobę, w fazie akceleracji i przełomie blastycznym 600 mg/dobę, a w przypadku przewlekłej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) 600 mg/dobę. Dzieci otrzymują dawkę obliczaną na podstawie powierzchni ciała, odpowiednio 340 mg/m²/dobę (nie przekraczając 800 mg). W przypadku dermatofibrosarcoma protuberans (DFSP) dawka wynosi 800 mg/dobę. Tabletki należy przyjmować doustnie podczas posiłku, popijając dużą ilością wody, a dawkę 800 mg dzielić na dwie dawki po 400 mg. W razie trudności z połykaniem można przygotować zawiesinę z tabletek rozpuszczonych w odpowiedniej objętości niegazowanej wody lub soku jabłkowego (100 mg w 50 ml, 400 mg w 200 ml).
- Dawkowanie i sposób podawania leku Imatinib Fresenius Kabi
- Dawkowanie u dorosłych pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (CML)
- Dawkowanie u dzieci z przewlekłą białaczką szpikową (CML)
- Dawkowanie w ostrej białaczce limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) u dorosłych
- Dawkowanie w Ph+ ALL u dzieci
- Dawkowanie w zespołach mielodysplastycznych/mieloproliferacyjnych (MDS/MPD)
- Dawkowanie w zespole hipereozynofilowym/przewlekłej białaczce eozynofilowej (HES/CEL)
- Dawkowanie w dermatofibrosarcoma protuberans (DFSP)
- Dostosowanie dawkowania ze względu na działania niepożądane
- guzowaty włókniakomięsak skóry
- ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia
- przewlekła białaczka eozynofilowa z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα
- przewlekła białaczka szpikowa z chromosomem Philadelphia
- zaawansowany zespół hipereozynofilowy z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα
- zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne związane z rearanżacją genu receptora płytkopochodnego czynnika wzrostu
Dawkowanie i sposób podawania leku Imatinib Fresenius Kabi
Leczenie produktem Imatinib Fresenius Kabi powinien prowadzić lekarz mający doświadczenie w leczeniu pacjentów z hematologicznymi nowotworami złośliwymi i mięsakami złośliwymi. Dostępne są dwie postacie leku: podzielne tabletki po 100 mg (dla dawek innych niż 400 mg i 800 mg) oraz podzielne tabletki po 400 mg (dla dawek 400 mg i powyżej).1
Sposób podawania
Zalecaną dawkę należy przyjmować doustnie podczas posiłku, popijając dużą szklanką wody, co minimalizuje ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego. Dawki po 400 mg lub 600 mg należy podawać raz na dobę, natomiast dobową dawkę 800 mg należy podzielić na dwie dawki po 400 mg, przyjmowane rano i wieczorem.2
Dla pacjentów, którzy nie są w stanie połknąć tabletek powlekanych, można przygotować zawiesinę poprzez rozpuszczenie tabletki w niegazowanej wodzie lub soku jabłkowym w następujący sposób:
- Tabletka 100 mg powinna być rozpuszczona w około 50 ml płynu
- Tabletka 400 mg powinna być rozpuszczona w około 200 ml płynu
Zawiesinę należy podać bezpośrednio po całkowitym rozpadzie tabletki, mieszając zawartość łyżką.3
Dawkowanie u dorosłych pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (CML)
Dawkowanie imatynibu zależy od fazy choroby. W fazie przewlekłej CML zalecana dawka wynosi 400 mg/dobę. Faza przewlekła jest definiowana jako stan spełniający wszystkie następujące kryteria: ilość blastów we krwi i szpiku <15%, ilość granulocytów zasadochłonnych we krwi obwodowej <20%, a liczba płytek >100 x 10⁹/l.5
W przebiegu przełomu blastycznego zalecana dawka wynosi 600 mg/dobę. Przełom blastyczny definiowany jest jako stan, w którym liczba blastów we krwi lub szpiku jest ≥30% lub jako obecność ognisk pozaszpikowych choroby innych niż w wątrobie i śledzionie.6
Czas trwania leczenia: w badaniach klinicznych leczenie imatynibem było kontynuowane do czasu progresji choroby. Wpływ zaprzestania leczenia po osiągnięciu pełnej odpowiedzi cytogenetycznej nie został zbadany.7
Zwiększanie dawki u dorosłych z CML
U pacjentów, u których nie występują poważne działania niepożądane oraz poważna neutropenia lub trombocytopenia niezwiązane z białaczką, można rozważyć zwiększenie dawki w następujących przypadkach:
- Postęp choroby (na każdym jej etapie)
- Brak zadowalającej odpowiedzi hematologicznej po co najmniej 3 miesiącach leczenia
- Brak odpowiedzi cytogenetycznej po 12 miesiącach leczenia
- Utrata wcześniej osiągniętej odpowiedzi hematologicznej i/lub cytogenetycznej
Zwiększenie dawki może obejmować:
- Z 400 mg do 600 mg lub 800 mg w leczeniu fazy przewlekłej
- Z 600 mg do 800 mg (podawanych w dwóch dawkach po 400 mg) w leczeniu fazy akceleracji lub przełomu blastycznego
Po zwiększeniu dawki należy uważnie obserwować pacjentów, ponieważ wyższe dawki mogą spowodować nasilenie występowania działań niepożądanych.8
Dawkowanie u dzieci z przewlekłą białaczką szpikową (CML)
Dawkowanie u dzieci należy ustalać na podstawie powierzchni ciała (mg/m² pc.). U dzieci w fazie przewlekłej CML i fazach zaawansowanych CML zaleca się dawkę 340 mg/m² pc. na dobę (nie należy przekraczać całkowitej dawki 800 mg). Produkt leczniczy można podawać w jednej dawce dobowej lub podzielić dawkę dobową na dwie części – jedną podawaną rano i drugą wieczorem.9
Brak doświadczenia w leczeniu dzieci w wieku poniżej 2 lat. Zalecenia dotyczące dawkowania są oparte na stosowaniu u małej liczby dzieci i młodzieży.10
Zwiększanie dawki u dzieci z CML
U dzieci, u których nie występują ciężkie działania niepożądane oraz ciężka neutropenia lub trombocytopenia niezwiązane z białaczką, można rozważyć zwiększenie dawki z 340 mg/m² pc. do 570 mg/m² pc. na dobę (nie przekraczając całkowitej dawki 800 mg) w następujących przypadkach:
- Postęp choroby (na każdym jej etapie)
- Brak zadowalającej odpowiedzi hematologicznej po co najmniej 3 miesiącach leczenia
- Brak odpowiedzi cytogenetycznej po 12 miesiącach leczenia
- Utrata wcześniej osiągniętej odpowiedzi hematologicznej i/lub cytogenetycznej
Po zwiększeniu dawki należy uważnie obserwować pacjentów ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych.11
Dawkowanie w ostrej białaczce limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) u dorosłych
Zalecana dawka imatynibu wynosi 600 mg na dobę u dorosłych pacjentów z Ph+ ALL. We wszystkich fazach leczenia konieczny jest nadzór hematologów doświadczonych w prowadzeniu pacjentów z tą chorobą.12
Schemat dawkowania
Na podstawie istniejących danych wykazano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania imatynibu w dawce 600 mg na dobę w skojarzeniu z chemioterapią w fazie indukcji, konsolidacji i leczenia podtrzymującego u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznaną Ph+ ALL. Czas trwania leczenia imatynibem może różnić się w zależności od wybranego programu leczenia, jednak dłuższa ekspozycja na imatynib dawała lepsze wyniki.13
U dorosłych pacjentów z nawracającą lub oporną na leczenie Ph+ ALL, monoterapia imatynibem w dawce 600 mg na dobę jest bezpieczna, skuteczna i może być stosowana do czasu wystąpienia progresji choroby.14
Dawkowanie w Ph+ ALL u dzieci
Dawkowanie u dzieci należy ustalać na podstawie powierzchni ciała (mg/m² pc.). U dzieci z Ph+ ALL zaleca się dawkę dobową w wysokości 340 mg/m² pc. (nie należy stosować dawki całkowitej większej niż 600 mg).15
Dawkowanie w zespołach mielodysplastycznych/mieloproliferacyjnych (MDS/MPD)
Zalecana dawka imatynibu wynosi 400 mg na dobę u dorosłych pacjentów z MDS/MPD. Czas trwania leczenia: w jedynym badaniu klinicznym przeprowadzonym do tej pory, leczenie imatynibem kontynuowano do chwili wystąpienia progresji choroby. W momencie przeprowadzania analizy, mediana czasu leczenia wynosiła 47 miesięcy (zakres: 24 dni – 60 miesięcy).16
Dawkowanie w zespole hipereozynofilowym/przewlekłej białaczce eozynofilowej (HES/CEL)
Zalecana dawka imatynibu wynosi 100 mg na dobę u dorosłych pacjentów z HES/CEL. Można rozważyć zwiększenie dawki ze 100 mg do 400 mg przy braku działań niepożądanych na produkt leczniczy, jeśli badania wykażą niewystarczającą odpowiedź na leczenie. Leczenie powinno być kontynuowane tak długo, jak długo pacjent odnosi z niego korzyść.17
Dawkowanie w dermatofibrosarcoma protuberans (DFSP)
Zalecana dawka imatynibu wynosi 800 mg na dobę u dorosłych pacjentów z DFSP.18
Dostosowanie dawkowania ze względu na działania niepożądane
Pozahematologiczne działania niepożądane
W przypadku wystąpienia ciężkich, pozahematologicznych działań niepożądanych należy przerwać leczenie imatynibem do czasu ich ustąpienia. Następnie w zależności od początkowego stopnia ciężkości zdarzenia niepożądanego, można wznowić właściwe leczenie.19
Jeśli stężenie bilirubiny przekroczy 3-krotnie górną granicę normy lub aktywność aminotransferaz wątrobowych przekroczy 5-krotnie górną granicę normy, należy zaprzestać podawania imatynibu do czasu, gdy:
- Stężenie bilirubiny będzie mniejsze niż 1,5-krotna wartość górnej granicy normy
- Aktywność aminotransferaz będzie mniejsza niż 2,5-krotna wartość górnej granicy normy
Leczenie imatynibem można następnie kontynuować stosując zmniejszone dawki dobowe:
- U dorosłych: z 400 mg do 300 mg, z 600 mg do 400 mg lub z 800 mg do 600 mg
- U dzieci: z 340 mg/m² pc. do 260 mg/m² pc. na dobę
20
Hematologiczne działania niepożądane
Zaleca się zmniejszenie dawki produktu leczniczego lub przerwanie leczenia w przypadku ciężkiej neutropenii i trombocytopenii, zgodnie ze wskazówkami podanymi w poniższej tabeli.21
| Wskazania | Parametry hematologiczne | Dostosowanie dawkowania |
|---|---|---|
| HES/CEL (dawka początkowa 100 mg) | ANC <0,5 × 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 × 10⁹/l |
1. Przerwać podawanie imatynibu aż do ANC ≥1,5 × 10⁹/l i płytek ≥75 × 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w poprzedniej dawce (tj. sprzed ciężkiego działania niepożądanego) |
| MDS/MPD (dawka początkowa 400 mg) HES/CEL (dawka 400 mg) |
ANC <1,0 × 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 × 10⁹/l |
1. Przerwać podawanie imatynibu aż do ANC ≥1,5 × 10⁹/l i płytek ≥75 × 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w poprzedniej dawce (tj. sprzed ciężkiego działania niepożądanego) 3. W razie ponownego zmniejszenia ANC <1,0 × 10⁹/l i/lub płytek <50 × 10⁹/l, powtórzyć krok 1 i wznowić podawanie imatynibu w zmniejszonej dawce 300 mg |
| Przewlekła faza CML u dzieci (dawka 340 mg/m²) | ANC <1,0 × 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 × 10⁹/l |
1. Przerwać podawanie imatynibu aż do ANC ≥1,5 × 10⁹/l i płytek ≥75 × 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w poprzedniej dawce (tj. sprzed ciężkiego działania niepożądanego) 3. W razie ponownego zmniejszenia ANC <1,0 × 10⁹/l i/lub płytek <50 × 10⁹/l, powtórzyć krok 1 i wznowić podawanie imatynibu w zmniejszonej dawce 260 mg/m² |
| Faza akceleracji CML i przełom blastyczny oraz Ph+ ALL (dawka początkowa 600 mg) | a) ANC <0,5 × 10⁹/l i/lub płytki krwi <10 × 10⁹/l |
1. Sprawdzić, czy cytopenia wynika z białaczki (aspirat lub biopsja szpiku) 2. Jeśli cytopenia nie jest związana z białaczką, zmniejszyć dawkę imatynibu do 400 mg 3. Jeśli cytopenia utrzymuje się przez 2 tygodnie, zmniejszyć dalej dawkę do 300 mg 4. Jeśli cytopenia utrzymuje się przez 4 tygodnie i nadal nie jest związana z białaczką, przerwać podawanie imatynibu do czasu ANC ≥1 × 10⁹/l i płytek ≥20 × 10⁹/l, następnie wznowić leczenie dawką 300 mg |
| Faza akceleracji CML i przełom blastyczny u dzieci (dawka początkowa 340 mg/m²) | a) ANC <0,5 × 10⁹/l i/lub płytki krwi <10 × 10⁹/l |
1. Sprawdzić, czy cytopenia wynika z białaczki (aspirat lub biopsja szpiku) 2. Jeśli cytopenia nie jest związana z białaczką, zmniejszyć dawkę imatynibu do 260 mg/m² 3. Jeśli cytopenia utrzymuje się przez 2 tygodnie, zmniejszyć dalej dawkę do 200 mg/m² 4. Jeśli cytopenia utrzymuje się przez 4 tygodnie i nadal nie jest związana z białaczką, przerwać podawanie imatynibu do czasu ANC ≥1 × 10⁹/l i płytek ≥20 × 10⁹/l, następnie wznowić leczenie dawką 200 mg/m² |
| DFSP (przy dawce 800 mg) | ANC <1,0 × 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 × 10⁹/l |
1. Przerwać podawanie imatynibu aż do ANC ≥1,5 × 10⁹/l i płytek ≥75 × 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w dawce 600 mg 3. W razie ponownego zmniejszenia ANC <1,0 × 10⁹/l i/lub płytek <50 × 10⁹/l, powtórzyć krok 1 i wznowić podawanie imatynibu w zmniejszonej dawce 400 mg |
ANC = bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania