Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Glenmark 10 mg

Terapia lenalidomidem, dostępna w kapsułkach o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, wymaga ścisłego nadzoru hematologicznego, zwłaszcza monitorowania liczby neutrofili (ANC) i płytek krwi. W leczeniu nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego (NDMM) u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu stosuje się lenalidomid w dawce 25 mg p.o. raz dziennie w dniach 1-21 cyklu 28-dniowego, w skojarzeniu z deksametazonem 40 mg p.o. w dniach 1, 8, 15 i 22. Leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji. Nie należy rozpoczynać terapii, jeśli ANC < 1,0 × 10⁹/l lub liczba płytek < 50 × 10⁹/l. W przypadku pominięcia dawki, jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin, dawkę można przyjąć, w przeciwnym razie należy kontynuować kolejną dawkę zgodnie z harmonogramem.

Dawkowanie i sposób podawania Lenalidomide Glenmark

Terapia lenalidomidem wymaga nadzoru przez lekarza z doświadczeniem w zakresie leczenia przeciwnowotworowego. Lek Lenalidomide Glenmark jest dostępny w postaci kapsułek twardych w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, co umożliwia indywidualne dostosowanie dawkowania do potrzeb pacjenta.1

Zasady ogólne dawkowania

Modyfikacje dawki lenalidomidu należy przeprowadzać na podstawie wyników badań klinicznych i laboratoryjnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na parametry hematologiczne, w tym liczbę neutrofili i płytek krwi.2

W przypadku pominięcia dawki leku, pacjent powinien przestrzegać następujących zasad:3

  • Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin – pacjent może przyjąć tę dawkę
  • Jeśli upłynęło więcej niż 12 godzin – pacjent nie powinien przyjmować pominiętej dawki, lecz zażyć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia

Należy pamiętać, że produkt Lenalidomide Glenmark nie jest dostępny w dawkach 2,5 mg i 7,5 mg. W przypadku konieczności zastosowania tych dawek, należy sięgnąć po inne dostępne produkty zawierające lenalidomid.4

Dawkowanie w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim

W przypadku pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim (NDMM), którzy nie kwalifikują się do przeszczepu, lenalidomid stosuje się w skojarzeniu z deksametazonem do momentu progresji choroby.5

Nie należy rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli:6

  • Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi < 1,0 × 10⁹/l
  • Liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l

Schemat dawkowania dla pacjentów z NDMM

Zalecany schemat dawkowania w leczeniu nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego obejmuje:7

  • Lenalidomid: 25 mg doustnie, raz na dobę, w dniach 1-21 każdego 28-dniowego cyklu
  • Deksametazon: 40 mg doustnie, raz na dobę, w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu

Leczenie można kontynuować do momentu progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji.

Modyfikacje dawkowania lenalidomidu

Poniższa tabela przedstawia poszczególne poziomy dawkowania lenalidomidu i deksametazonu, stosowane przy konieczności redukcji dawki:8

Poziom dawki Lenalidomid Deksametazon
Dawka początkowa 25 mg 40 mg
Poziom dawki -1 20 mg 20 mg
Poziom dawki -2 15 mg 12 mg
Poziom dawki -3 10 mg 8 mg
Poziom dawki -4 5 mg 4 mg
Poziom dawki -5 2,5 mg Nie dotyczy

Postępowanie w przypadku trombocytopenii

W przypadku wystąpienia trombocytopenii u pacjenta przyjmującego lenalidomid, zaleca się następujące postępowanie:9

Liczba płytek krwi Zalecane postępowanie
Zmniejszenie do < 25 × 10⁹/l Przerwanie leczenia lenalidomidem do końca cyklu
Powrót do ≥ 50 × 10⁹/l Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce o 1 poziom mniejszej w następnym cyklu

Należy pamiętać, że jeśli toksyczność ograniczająca dawkę wystąpi po 15. dniu cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane co najmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.Postępowanie w przypadku neutropenii

W przypadku wystąpienia neutropenii, należy postępować według następujących wytycznych:11

Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) Zalecane postępowanie
Zmniejszenie do < 0,5 × 10⁹/l Przerwanie leczenia lenalidomidem
Powrót do ≥ 1 × 10⁹/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
Powrót do ≥ 0,5 × 10⁹/l i występują inne toksyczności hematologiczne zależne od dawki poza neutropenią Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
Ponowne zmniejszenie poniżej < 0,5 × 10⁹/l Przerwanie leczenia lenalidomidem
Powrót do ≥ 0,5 × 10⁹/l po ponownym zmniejszeniu Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę

Według uznania lekarza, jeśli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym, należy rozważyć dodanie czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymanie dotychczasowej dawki lenalidomidu.12

Ponowne zwiększenie dawki po toksyczności hematologicznej

W przypadku poprawy czynności szpiku kostnego po wystąpieniu toksyczności hematologicznej można rozważyć ponowne zwiększenie dawki lenalidomidu. Warunkiem jest:13

  • Brak toksyczności hematologicznej przez przynajmniej 2 kolejne cykle
  • Wartość ANC ≥ 1,5 × 10⁹/l na początku nowego cyklu
  • Liczba płytek krwi ≥ 100 × 10⁹/l na początku nowego cyklu

Dawkę można zwiększyć do następnego wyższego poziomu, jednak nie może ona przekraczać dawki początkowej.

Postępowanie w toksycznościach niehematologicznych

W przypadku wystąpienia toksyczności niehematologicznych 3. lub 4. stopnia związanych z leczeniem lenalidomidem, należy dostosować dawkowanie oraz odpowiednio modyfikować terapię.14

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl