Interakcje leku
Lenalidomide Glenmark 10 mg

Lenalidomid Glenmark wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w terapii, zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim stosujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko zakrzepicy przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na erytropoezę oraz hormonalnej terapii zastępczej. W przypadku warfaryny, pojedyncza dawka 10 mg lenalidomidu nie wpływa na farmakokinetykę R- i S-warfaryny, jednak brak danych dotyczących długotrwałego stosowania wymaga ścisłego monitorowania INR. Lenalidomid zwiększa stężenie digoksyny w osoczu o około 14% po dawce 0,5 mg, co wymaga regularnego monitorowania. Ponadto, stosowanie statyn z lenalidomidem wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rabdomiolizy, co wymaga intensywnej kontroli klinicznej i laboratoryjnej, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W przypadku stosowania preparatu Lenalidomide Glenmark należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalne interakcje z innymi produktami leczniczymi, które mogą wpływać na skuteczność terapii lub zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis znanych interakcji tego leku z innymi substancjami leczniczymi oraz alkoholem.1

Interakcje z lekami wpływającymi na krzepnięcie krwi i erytropoezę

Szczególną ostrożność należy zachować podczas stosowania lenalidomidu w połączeniu z czynnikami wpływającymi na erytropoezę lub innymi lekami, które mogą zwiększać ryzyko zakrzepicy. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Do grupy leków zwiększających ryzyko zakrzepicy należą między innymi preparaty hormonalnej terapii zastępczej.2

W przypadku jednoczesnego stosowania warfaryny z lenalidomidem wykazano, że pojedyncza dawka 10 mg lenalidomidu nie wpływała na farmakokinetykę R- i S-warfaryny. Podobnie, jednorazowa dawka 25 mg warfaryny nie wpływała na farmakokinetykę lenalidomidu. Niemniej jednak, nie jest znany wpływ tej interakcji podczas długotrwałego stosowania klinicznego, szczególnie w przypadku jednoczesnego leczenia deksametazonem, który jest słabym lub umiarkowanym induktorem enzymów i jego wpływ na warfarynę nie został dokładnie określony. Z tego względu zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia warfaryny podczas terapii lenalidomidem.3

Interakcje z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji lenalidomidu z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Z badań in vitro na ludzkich hepatocytach wynika, że lenalidomid nie jest induktorem enzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5 w różnych badanych stężeniach. W związku z tym nie przewiduje się, aby sam lenalidomid wywoływał indukcję enzymów prowadzącą do obniżenia skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych.4

Należy jednak pamiętać, że deksametazon, często stosowany w skojarzeniu z lenalidomidem, jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4 i może wpływać również na inne enzymy i transportery. W związku z tym nie można wykluczyć, że podczas terapii skojarzonej skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych może być zmniejszona. Z tego powodu podczas stosowania lenalidomidu konieczne jest stosowanie skutecznych metod zapobiegania ciąży.5

Interakcje z digoksyną

Wykazano, że jednoczesne stosowanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę zwiększało stężenie digoksyny w osoczu (po podaniu pojedynczej dawki 0,5 mg) o 14% (przedział ufności 90%: 0,52%-28,2%). Nie wiadomo, czy efekt ten będzie bardziej nasilony w praktyce klinicznej, szczególnie przy stosowaniu większych dawek lenalidomidu i jednoczesnym leczeniu deksametazonem. Z tego względu podczas terapii lenalidomidem zaleca się regularne monitorowanie stężenia digoksyny w osoczu.6

Interakcje ze statynami

Stosowanie statyn jednocześnie z lenalidomidem wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia rabdomiolizy. Mechanizm tej interakcji ma prawdopodobnie charakter addytywny. W związku z tym, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego, zaleca się zwiększoną kontrolę kliniczną i laboratoryjną pacjentów.7

Interakcje z deksametazonem

Jednoczesne podawanie deksametazonu w dawce 40 mg raz na dobę (zarówno w dawce pojedynczej, jak i wielokrotnej) nie wywierało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu stosowanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę).8

Interakcje z inhibitorami glikoproteiny P

W badaniach in vitro wykazano, że lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P, natomiast nie jest jej inhibitorem. Badania wykazały, że jednoczesne podawanie silnego inhibitora glikoproteiny Pchinidyny (w dawce 600 mg dwa razy na dobę) lub umiarkowanie silnego inhibitora/substratu glikoproteiny P – temsyrolimusu (w dawce 25 mg) – nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu stosowanego w dawce 25 mg. Ponadto, podawanie lenalidomidu nie zmieniało farmakokinetyki temsyrolimusu.9

Interakcje z alkoholem

W dostępnej charakterystyce produktu leczniczego Lenalidomide Glenmark brak jest bezpośrednich danych dotyczących interakcji lenalidomidu z alkoholem. Jednakże, biorąc pod uwagę profil działań niepożądanych lenalidomidu oraz ogólne zasady dotyczące terapii przeciwnowotworowych, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego spożywania alkoholu.

Spożywanie alkoholu podczas terapii lenalidomidem może nasilać działania niepożądane ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy czy zmęczenie. Ponadto, alkohol może potencjalnie wpływać na metabolizm wątrobowy innych leków stosowanych jednocześnie z lenalidomidem, co może prowadzić do zmian w ich skuteczności lub profilu bezpieczeństwa.

Zaleca się, aby pacjenci przyjmujący Lenalidomide Glenmark unikali spożywania alkoholu lub znacząco ograniczyli jego konsumpcję, zwłaszcza w przypadku terapii skojarzonej z deksametazonem lub innymi lekami, których metabolizm może być modyfikowany przez alkohol.

Tabela interakcji leku Lenalidomide Glenmark

Lek/Substancja Rodzaj interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia
Środki wpływające na erytropoezę Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko zakrzepicy Wysoki Zachować szczególną ostrożność, rozważyć profilaktykę przeciwzakrzepową
Hormonalna terapia zastępcza Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko zakrzepicy Wysoki Zachować szczególną ostrożność, monitorować pacjenta
Doustne środki antykoncepcyjne Farmakokinetyczna Możliwe zmniejszenie skuteczności środków antykoncepcyjnych (przy jednoczesnym stosowaniu deksametazonu) Umiarkowany Stosować dodatkowe metody antykoncepcji
Warfaryna Farmakokinetyczna Możliwy wpływ na działanie warfaryny podczas długotrwałego stosowania Umiarkowany Ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR)
Digoksyna Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu o około 14% Umiarkowany Kontrolowanie stężenia digoksyny w osoczu
Statyny Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko rabdomiolizy Wysoki Zwiększona kontrola kliniczna i laboratoryjna, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia
Deksametazon Farmakokinetyczna Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu Niski Nie wymaga dostosowania dawki lenalidomidu
Inhibitory glikoproteiny P (chinidyna, temsyrolimus) Farmakokinetyczna Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu Niski Nie wymaga dostosowania dawki
Alkohol Potencjalna farmakodynamiczna Możliwe nasilenie działań niepożądanych ze strony OUN Umiarkowany Zalecane unikanie spożywania alkoholu podczas terapii
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl