Dawkowanie i sposób podawania
Chlorek amonowy

Dawkowanie i sposób podawania chlorku amonowego

Chlorek amonowy jest substancją aktywną występującą w produktach leczniczych zawierających lenalidomid, takich jak Lenalidomide Grindeks. Prawidłowe stosowanie tej substancji wymaga ścisłego przestrzegania zaleconego schematu dawkowania oraz systematycznej kontroli parametrów laboratoryjnych pacjenta. Terapia prowadzona z wykorzystaniem chlorku amonowego w postaci lenalidomidu powinna odbywać się pod nadzorem lekarza specjalisty posiadającego doświadczenie w zakresie leczenia onkologicznego.¹

Zasady ogólne dawkowania

Modyfikacja dawki chlorku amonowego w postaci lenalidomidu powinna być dokonywana na podstawie obserwacji klinicznych i wyników badań laboratoryjnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na występowanie trombocytopenii lub neutropenii 3. albo 4. stopnia, a także innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, które mogą być związane z leczeniem lenalidomidem zawierającym chlorek amonowy.²

W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu jako leczenia wspomagającego, co może pozwolić na utrzymanie zaplanowanego schematu dawkowania.³

Postępowanie przy pominięciu dawki

W przypadku pominięcia dawki chlorku amonowego w postaci lenalidomidu, należy kierować się następującymi zasadami:

• Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki leku upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę.⁴
• Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.⁵

Dawkowanie chlorku amonowego w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim (NDMM)

W przypadku pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim (NDMM), którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia, chlorek amonowy w postaci lenalidomidu stosowany jest w skojarzeniu z deksametazonem do czasu progresji choroby.⁶

Warunki rozpoczęcia leczenia

Leczenia chlorkiem amonowym w postaci lenalidomidu nie wolno rozpoczynać, jeśli parametry hematologiczne pacjenta nie spełniają określonych kryteriów. Terapia nie powinna być inicjowana, gdy bezwzględna liczba neutrofilów (ANC) wynosi mniej niż 1,0 x 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi mniej niż 50 x 10⁹/l.⁷

Zalecane dawkowanie

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu zawierającego chlorek amonowy wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. w powtarzanych 28-dniowych cyklach. Terapia ta jest prowadzona w skojarzeniu z deksametazonem w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli.⁸

Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do momentu progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji leczenia.⁹

Etapy modyfikacji dawki

W przypadku konieczności redukcji dawki chlorku amonowego w postaci lenalidomidu, należy stosować następujące poziomy dawkowania:¹⁰

Należy pamiętać, że dawkę obu produktów można zmniejszać niezależnie, dostosowując je do indywidualnej tolerancji pacjenta.¹¹

Postępowanie w przypadku toksyczności hematologicznej

Modyfikacja dawkowania w przypadku trombocytopenii

W przypadku wystąpienia trombocytopenii podczas stosowania chlorku amonowego w postaci lenalidomidu, należy postępować zgodnie z poniższymi zaleceniami:<sup data-drug="Lenalidomide Grindeks" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Trombocytopenia Liczba płytek krwi Zmniejszenie do 50 x 10⁹/l. Zalecane postępowanie. Przerwać podawanie lenalidomidu do końca cyklu. W następnym cyklu leczenia zmniejszyć dawkę lenalidomidu o jeden poziom.”>12

Jeśli toksyczność ograniczająca dawkę (ang. dose limiting toxicity, DLT) wystąpi po 15. dniu cyklu, podawanie lenalidomidu zawierającego chlorek amonowy zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu. ^{15 dnia cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.”>13}

Modyfikacja dawkowania w przypadku neutropenii

W przypadku wystąpienia neutropenii podczas stosowania chlorku amonowego w postaci lenalidomidu, należy dostosować dawkowanie zgodnie z poniższymi wytycznymi:<sup data-drug="Lenalidomide Grindeks" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) – neutropenia. Jeśli ANC 14

Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy rozważyć dodanie czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymanie dotychczasowej dawki lenalidomidu zawierającego chlorek amonowy.¹⁵

Powrót do wyższych dawek

W przypadku ustąpienia toksyczności hematologicznej, dawkę lenalidomidu zawierającego chlorek amonowy można zwiększyć do kolejnego wyższego poziomu (aż do osiągnięcia dawki początkowej). Warunkiem jest poprawa czynności szpiku kostnego, definiowana jako brak toksyczności hematologicznej przez co najmniej 2 kolejne cykle, z następującymi parametrami na początku nowego cyklu:

• ANC ≥ 1,5 x 10⁹/l
• liczba płytek krwi ≥ 100 x 10⁹/l

¹⁶

Uwagi dodatkowe dotyczące dawkowania

Chlorek amonowy w postaci lenalidomidu jest dostępny w różnych mocach kapsułek twardych (2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 25 mg), co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz modyfikacje dawkowania w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.¹⁷

Należy pamiętać, że kapsułki zawierające chlorek amonowy w postaci lenalidomidu zawierają również laktozę w różnych ilościach, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy:¹⁸

• Kapsułki 2,5 mg: 20 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej)
• Kapsułki 5 mg: 39 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej)
• Kapsułki 7,5 mg: 59 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej)
• Kapsułki 10 mg: 79 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej)
• Kapsułki 15 mg: 118 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej)
• Kapsułki 20 mg: 157 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej)
• Kapsułki 25 mg: 197 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej)