17ß-dihydroksyandrosta-1
17β-dihydroksyandrosta-1 to pochodna androgenowa, należąca do grupy steroidów. Jest to związek o działaniu androgennym, który może odgrywać rolę w metabolizmie hormonów płciowych. Strukturalnie charakteryzuje się obecnością grupy hydroksylowej w pozycji 17β łańcucha steroidowego.
W kontekście medycznym, związki typu 17β-dihydroksyandrosta mogą być istotne w diagnostyce i leczeniu zaburzeń hormonalnych, szczególnie związanych z gospodarką androgenową. Mogą one występować jako metabolity lub prekursory w szlakach przemian hormonów płciowych, odgrywając rolę w fizjologii układu rozrodczego zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet.
Zaburzenia metabolizmu związków z grupy 17β-dihydroksyandrosta mogą być powiązane z różnymi stanami patologicznymi, takimi jak zespół policystycznych jajników, hirsutyzm, łysienie androgenowe czy nowotwory hormonozależne. Oznaczanie poziomu tych związków może mieć wartość diagnostyczną w określonych sytuacjach klinicznych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Prednizon, zawarty w preparacie Medoxa, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Kluczowym elementem farmakokinetyki jest efekt pierwszego przejścia wątrobowego, podczas którego 80-100% dawki ulega konwersji do aktywnego metabolitu – prednizolonu. Prednizolon wiąże się odwracalnie z białkami osocza, głównie transkortyną (CBG) oraz albuminą, co umożliwia uwolnienie aktywnej formy leku. Metabolizm prednizolonu odbywa się głównie w wątrobie poprzez glukuronidację (około 70%) oraz siarczanowanie (około 30%), a powstałe metabolity nie wykazują aktywności hormonalnej. Eliminacja metabolitów następuje głównie przez nerki, przy minimalnym wydalaniu niezmienionego leku.
11ß, 17ß-dihydroksyandrosta-1, 4-dien-3-on, 4-pregnadien-20-ol, albumina, białka osocza, biodostępność, CBG, Cmax, efekt pierwszego przejścia, eliminacja z osocza, glikokortykosteroid, glukuronidacja, okres półtrwania, prednizolon, prednizon, przemiany metaboliczne, przewód pokarmowy, siarczanowanie, transformacja metaboliczna, transkortyna, zaburzenia czynności wątroby -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Esotkaleno zawiera prednizon, który po podaniu doustnym ulega szybkiemu i niemal całkowitemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Prednizon podlega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie 80-100% dawki jest przekształcane do aktywnego metabolitu prednizolonu. Prednizolon wiąże się odwracalnie z białkami osocza, głównie transkortyną i albuminą, co wpływa na jego dystrybucję. Metabolizm prednizolonu zachodzi głównie w wątrobie poprzez glukuronidację (70%) i siarczanowanie (30%), a powstałe metabolity są nieaktywne hormonalnie i wydalane głównie przez nerki. Okres półtrwania prednizonu w osoczu wynosi około 3 godziny, jednak w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby może ulec wydłużeniu.
11ß, 17ß-dihydroksyandrosta-1, 4-dien-3-on, 4-pregnadien-20-ol, albumina, białko osocza, białko wiążące kortykosteroidy, czas działania terapeutycznego, działanie glikokortykosteroidowe, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka prednizonu, faza eliminacji, glukuronidacja, mechanizm działania, nerka, okres półtrwania, podanie doustne, prednizolon, prednizon, siarczanowanie, stężenie w surowicy, transkortyna, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Prednizon, podawany doustnie w formie leku Esotkaleno, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Kluczowym etapem farmakokinetyki jest intensywny metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie 80-100% dawki ulega konwersji do aktywnego prednizolonu. Prednizolon wiąże się odwracalnie z białkami osocza, głównie transkortyną i albuminą, co wpływa na biodostępność wolnej formy leku. Metabolizm prednizolonu odbywa się głównie przez glukuronidację (70%) i siarczanowanie (30%), prowadząc do powstania nieaktywnych hormonalnie metabolitów, które są eliminowane głównie przez nerki. Okres półtrwania prednizonu wynosi około 3 godzin u pacjentów z prawidłową funkcją wątroby, jednak u chorych z jej niewydolnością ulega wydłużeniu.
11ß, 17ß-dihydroksyandrosta-1, 4-dien-3-on, 4-pregnadien-20-ol, albumina osocza, białko osocza, biotransformacja wątrobowa, czas działania terapeutycznego, dysfagia, eliminacja z osocza, farmakokinetyka prednizonu, glukuronidacja, maksymalne stężenie w surowicy krwi, metabolit prednizonu, nerka, okres półtrwania, pierwszy pasaż wątrobowy, pierwszy przejście przez wątrobę, prednizolon, siarczanowanie, transkortyna, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Prednizon, substancja czynna leku Esotkaleno, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w ciągu 1-2 godzin (Tmax). W organizmie prednizon wiąże się odwracalnie z białkami osocza, głównie transkortyną i albuminą, co wpływa na jego biodostępność i dystrybucję. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie podczas pierwszego przejścia, gdzie 80-100% prednizonu ulega konwersji do aktywnego metabolitu – prednizolonu. Dalszy metabolizm prednizolonu odbywa się przez glukuronidację (około 70%) oraz siarczanowanie (około 30%), prowadząc do powstania nieaktywnych hormonalnie metabolitów, które są wydalane głównie przez nerki. Minimalna ilość leku jest wydalana w formie niezmienionej, co świadczy o wysokim stopniu metabolizmu przed eliminacją.
11ß, 17ß-dihydroksyandrosta-1, 4-dien-3-on, 4-pregnadien-20-ol, albumina osocza, białko osocza, biodostępność, działanie terapeutyczne, eliminacja z osocza, glikokortykosteroid, glukuronidacja, okres półtrwania, pasaż wątrobowy, prednizolon, prednizon, przewód pokarmowy, siarczanowanie, stężenie w surowicy, transkortyna, wydalanie przez nerki, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Prednizon, substancja czynna preparatu Medoxa, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy w ciągu 1-2 godzin. Po absorpcji ulega odwracalnemu wiązaniu z białkami osocza, głównie transkortyną i albuminą, co wpływa na jego biodostępność. Kluczowym etapem jest metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie 80-100% prednizonu przekształca się do aktywnej formy – prednizolonu. Dalszy metabolizm prednizolonu odbywa się głównie przez glukuronidację (70%) oraz siarczanowanie (30%), prowadząc do powstania nieaktywnych metabolitów, które są wydalane głównie przez nerki. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 3 godzin, jednak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może ulec wydłużeniu, co wymaga dostosowania dawkowania.
11ß, 17ß-dihydroksyandrosta-1, 4-dien-3-on, 4-pregnadien-20-ol, albumina osocza, białko osocza, biodostępność, biotransformacja, dystrybucja leku, działanie terapeutyczne, glukuronidacja, metabolizm leku, okres półtrwania, prednizolon, prednizon, przewód pokarmowy, siarczanowanie, stężenie maksymalne, transkortyna, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Prednizon, substancja czynna leku Esotkaleno dostępnego w dawkach od 1 mg do 50 mg, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. W organizmie prednizon wiąże się odwracalnie z białkami osocza, głównie transkortyną i albuminą, co wpływa na biodostępność aktywnej frakcji leku. Kluczowym elementem farmakokinetyki jest intensywny metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie 80-100% dawki przekształcane jest do aktywnego metabolitu prednizolonu. Metabolizm prednizolonu odbywa się głównie przez glukuronidację (70%) i siarczanowanie (30%), a powstałe metabolity są nieaktywne hormonalnie i wydalane głównie przez nerki.
11ß, 17ß-dihydroksyandrosta-1, 4-dien-3-on, 4-pregnadien-20-ol, albumina, biotransformacja, Cmax, czas działania terapeutycznego, eliminacja z osocza, Esotkaleno, glikokortykosteroid, glukuronidacja, metabolizm pierwszego przejścia, okres półtrwania, prednizolon, prednizon, siarczanowanie, stężenie substancji czynnej, transkortyna, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Prednizon, substancja czynna leku Esotkaleno, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Kluczowym etapem jest intensywny metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie 80-100% prednizonu konwertuje do aktywnego metabolitu – prednizolonu, który odpowiada za działanie farmakologiczne. Prednizolon wiąże się odwracalnie z białkami osocza, głównie z transkortyną (wysokie powinowactwo, ograniczona pojemność) oraz albuminą (niższe powinowactwo, większa pojemność), co umożliwia stopniowe uwalnianie aktywnej frakcji leku. Metabolizm prednizolonu odbywa się głównie w wątrobie poprzez glukuronidację (~70%) i siarczanowanie (~30%), a powstałe metabolity są nieaktywne hormonalnie i eliminowane głównie przez nerki. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 3 godzin u pacjentów z prawidłową funkcją wątroby, jednak u chorych z jej zaburzeniami może ulec wydłużeniu, co wymaga dostosowania dawkowania.
11ß, 17ß-dihydroksyandrosta-1, 4-dien-3-on, 4-pregnadien-20-ol, 5, absorpcja z przewodu pokarmowego, albumina, Cmax, efekt terapeutyczny, glikokortykosteroid, globulina wiążąca kortykosteroidy, glukuronidacja, metabolizm pierwszego przejścia, okres półtrwania, prednizolon, prednizon, siarczanowanie, stężenie w surowicy, t0, transkortyna, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Prednizon, substancja czynna leku Medoxa, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w ciągu 1-2 godzin, co świadczy o dobrej biodostępności. Kluczowym elementem farmakokinetyki jest intensywny metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie 80-100% dawki ulega konwersji do aktywnego metabolitu – prednizolonu. Prednizolon wiąże się odwracalnie z białkami osocza, głównie transkortyną i albuminami, co reguluje dostępność wolnej frakcji leku oraz jego eliminację. Metabolizm prednizolonu odbywa się głównie przez glukuronidację (70%) i siarczanowanie (30%), prowadząc do powstania nieaktywnych hormonalnie metabolitów, które są wydalane głównie przez nerki. Okres półtrwania prednizonu wynosi około 3 godzin, jednak może ulec wydłużeniu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, co wymaga ostrożności w dawkowaniu.
11ß, 17ß-dihydroksyandrosta-1, 4-dien-3-on, 4-pregnadien-20-ol, aktywność farmakologiczna, albumina, biodostępność, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego, działanie farmakologiczne, glikokortykosteroid, glukuronidacja, metabolit aktywny, metabolizm pierwszego przejścia, okres półtrwania, osocze krwi, prednizolon, prednizon, siarczanowanie, stężenie maksymalne, transkortyna, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności wątroby
