Właściwości farmakokinetyczne
Esotkaleno 1 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Esotkaleno

Prednizon, substancja czynna zawarta w produkcie leczniczym Esotkaleno (dostępny w dawkach 1 mg, 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 20 mg, 25 mg, 30 mg i 50 mg w postaci tabletek), charakteryzuje się określonym profilem farmakokinetycznym, który decyduje o jego działaniu farmakologicznym w organizmie.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym prednizon ulega szybkiemu i niemal całkowitemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie substancji czynnej w surowicy krwi (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko, w ciągu 1-2 godzin od momentu przyjęcia leku.²

Dystrybucja i wiązanie z białkami

W organizmie prednizon wiąże się odwracalnie z białkami osocza, głównie z transkortyną (specyficzne białko wiążące glikokortykoidy) oraz z albuminą. Wiązanie to ma charakter odwracalny i wpływa na biodostępność wolnej, aktywnej farmakologicznie frakcji leku.³

Metabolizm

Istotnym aspektem farmakokinetyki prednizonu jest jego intensywny metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie aż 80-100% podanej dawki ulega przekształceniu do aktywnego metabolitu – prednizolonu. Ta biotransformacja zachodzi już podczas pierwotnego pasażu leku przez wątrobę.⁴

Dalszy metabolizm prednizolonu przebiega głównie w wątrobie i obejmuje dwa podstawowe szlaki metaboliczne:

• Glukuronidacja – odpowiada za około 70% przemian metabolicznych prednizolonu⁵
• Siarczanowanie – odpowiada za około 30% przemian metabolicznych prednizolonu⁶

W procesie metabolizmu zachodzi również częściowa konwersja do innych związków, takich jak 11ß,17ß-dihydroksyandrosta-1,4-dien-3-on oraz 1,4-pregnadien-20-ol. Powstałe w ten sposób metabolity są nieaktywne hormonalnie, co oznacza, że nie wykazują działania glikokortykosteroidowego.⁷

Eliminacja

Metabolity prednizonu są wydalane głównie przez nerki. Tylko minimalna ilość prednizonu/prednizolonu pojawia się w moczu w postaci niezmienionej, co potwierdza efektywność procesów metabolicznych zachodzących w wątrobie.⁸

Parametry farmakokinetyczne

Okres półtrwania prednizonu w fazie eliminacji z osocza wynosi około 3 godzin. Parametr ten może ulegać wydłużeniu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, co należy uwzględnić przy ustalaniu schematu dawkowania w tej grupie pacjentów.⁹

Interesującym aspektem farmakokinetyki prednizonu jest fakt, że czas działania terapeutycznego leku jest znacząco dłuższy niż czas utrzymywania się substancji w surowicy. Po zastosowaniu średnich dawek efekt farmakologiczny utrzymuje się przez 18-36 godzin, co ma istotne znaczenie przy ustalaniu częstości dawkowania.¹⁰