Dawkowanie i sposób podawania
Esotkaleno 1 mg
Prednizon w postaci tabletek Esotkaleno powinien być dawkowany indywidualnie, uwzględniając rodzaj i nasilenie choroby oraz odpowiedź pacjenta na leczenie. Początkowe dawki są relatywnie wysokie, szczególnie w ostrych i ciężkich stanach, a następnie stopniowo redukowane do dawki podtrzymującej, zwykle 5-15 mg/dobę. W leczeniu substytucyjnym po zakończeniu wzrostu zaleca się dawkę 5-7,5 mg/dobę, podzieloną na dwie dawki (rano i w południe, a w zespole nadnerczowo-płciowym rano i wieczorem). W sytuacjach stresowych, takich jak urazy, operacje czy infekcje, dawkę można zwiększyć 2-3-krotnie, a w ekstremalnych przypadkach (np. poród) nawet 10-krotnie, z możliwością podania do 50 mg/dobę w stanach stresowych po długotrwałej terapii. Standardowe dawkowanie obejmuje dawki duże (80-100 mg/dobę, 1,0-3,0 mg/kg), średnie (40-80 mg/dobę, 0,5-1,0 mg/kg), małe (10-40 mg/dobę, 0,25-0,5 mg/kg) oraz bardzo małe (1,5-7,5 mg/dobę). Dawki dobowe zwykle podaje się rano, ale w zależności od wskazań można je podzielić na 2-4 dawki.
- alergiczne zapalenie naczyń
- alergiczne zapalenie spojówek
- alergiczny nieżyt nosa
- alergiczny wyprysk kontaktowy
- artropatia enteropatyczna
- astma oskrzelowa
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- autoimmunologiczne zapalenie wątroby
- chłoniak nieziarniczy
- choroba Addisona
- choroba Behçeta
- choroba Hodgkina
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- choroba Waldenströma
- ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
- egzema
- eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
- eozynofilowe zapalenie powięzi
- erytrodermia
- gruźlica płuc
- gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- guz rzekomy oczodołu
- guzkowe zapalenie tętnic
- hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
- idiopatyczna plamica małopłytkowa
- idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
- katar sienny
- łagodny pemfigoid błony śluzowej
- liniowa dermatoza IgA
- liszaj ruberowy osutka
- liszajec herpetiformis
- łupież rubra mieszkowy
- łuszczyca krostkowa
- łuszczycowe zapalenie stawów
- mieszane choroby tkanki łącznej
- młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
- myasthenia
- naczyniak jamisty
- neuropatia nerwu wzrokowego
- niedobór ACTH
- niewydolność kory nadnerczy
- obrzęk Quinckego
- obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
- odrzucenie przeszczepu
- olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
- oparzenia zasadowe
- oparzenie przełyku
- opryszczka ciężarnych
- orbitopatia endokrynologiczna
- ostra białaczka limfoblastyczna
- ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
- paliatywna terapia chorób nowotworowych
- parałuszczyca
- pęcherzyca zwykła
- pemfigoid pęcherzowy
- piodermia zgorzelinowa
- podostry skórny toczeń rumieniowaty
- pokrzywka
- polimialgia reumatyczna
- polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
- profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
- profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
- przewlekła białaczka limfatyczna
- przewlekła obturacyjna choroba płuc
- przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
- przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
- przewlekłe zapalenie rzęs
- przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
- przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
- reakcja Jarischa-Herxheimera
- reakcje anafilaktoidalne
- reaktywne zapalenie stawów
- reumatoidalne zapalenie stawów
- rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- rumień guzowaty
- sarkoidoza
- śródmiąższowe choroby płuc
- śródmiąższowe zapalenie rogówki
- stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
- stwardnienie rozsiane
- submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- szpiczak mnogi
- toczeń rumieniowaty układowy
- toksyczna rozpływna martwica naskórka
- twardzina układowa
- uogólniona ostra osutka krostkowa
- usunięcie nadnerczy
- wielopostaciowy rumień wysiękowy
- wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- wyprysk atopowy
- wyprysk bakteryjny
- wyprysk kontaktowy
- wysypki polekowe
- zapalenie błony naczyniowej oka
- zapalenie nadtwardówki
- zapalenie rogówki
- zapalenie serca w gorączce reumatycznej
- zapalenie skórno-mięśniowe
- zapalenie stawów kręgosłupa
- zapalenie stawów w sarkoidozie
- zapalenie tętnicy skroniowej
- zapalenie twardówki
- zapalenie wielomięśniowe
- zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
- zespół nadnerczowo-płciowy
- zespół Sézary'ego
- zespół Tolosa-Hunta
- zespół Westa
- ziarniniakowatość Wegenera
- ziarniniakowe zapalenie warg
- zwłóknienie płuc
Dawkowanie i sposób podawania leku Esotkaleno (prednizon)
Prawidłowe dawkowanie prednizonu w postaci tabletek Esotkaleno wymaga uwzględnienia rodzaju i nasilenia choroby oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. W standardowym postępowaniu terapeutycznym stosuje się względnie duże dawki początkowe, które muszą być znacznie wyższe w ostrych ciężkich postaciach chorób niż w schorzeniach przewlekłych. Na podstawie obserwacji klinicznych i odpowiedzi pacjenta na terapię, dawkę podtrzymującą należy stopniowo zmniejszać do najmniejszej skutecznej (zwykle od 5 do 15 mg prednizonu na dobę) z częstotliwością dostosowaną do stanu klinicznego. Długotrwałe leczenie małymi dawkami podtrzymującymi jest często niezbędne, szczególnie w przypadku chorób o charakterze przewlekłym.1
Leczenie substytucyjne (po zakończeniu wzrostu)
W leczeniu substytucyjnym po zakończeniu wzrostu zaleca się stosowanie od 5 do 7,5 mg prednizonu na dobę. Dawkę należy podzielić na dwie pojedyncze dawki (rano i w południe, a w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego rano i wieczorem). Dawka wieczorna w zespole nadnerczowo-płciowym ma na celu ograniczenie nocnego wzrostu stężenia ACTH, przeciwdziałając w ten sposób przerostowi kory nadnerczy. W razie potrzeby zaleca się dodatkowe podanie mineralokortykoidu (fludrokortyzonu). W sytuacjach zwiększonego obciążenia organizmu, takich jak urazy, zabiegi operacyjne czy infekcje współistniejące, może być konieczne zwiększenie dawki 2-3-krotnie, a w przypadku ekstremalnego obciążenia (np. poród) nawet 10-krotnie.2
Stany stresowe po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami
W stanach stresowych po długotrwałej terapii glikokortykosteroidami zaleca się podanie do 50 mg prednizonu na dobę, tak szybko jak to możliwe. Następnie dawkę należy zmniejszać w ciągu kilku dni.3
Farmakoterapia
Dawkowanie u dorosłych
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/dobę | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|---|
| Duża | 80 – 100 (250) | 1,0 – 3,0 |
| Średnia | 40 – 80 | 0,5 – 1,0 |
| Mała | 10 – 40 | 0,25 – 0,5 |
| Bardzo mała | 1,5 – 7,5 (10) | ./. |
| Chemioterapia skojarzona | Patrz schemat dawkowania „e” (SD: e) | |
Zazwyczaj całą dobową dawkę prednizonu przyjmuje się wcześnie rano, między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okołodobowa). Jednakże, w zależności od choroby, duże dawki dobowe można również podzielić na 2 do 4 pojedynczych dawek, a średnie dawki dobowe na 2 do 3 dawek.4
Dawkowanie u dzieci
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|
| Duża | 2 – 3 |
| Średnia | 1 – 2 |
| Dawka podtrzymująca | 0,25 |
U dzieci w okresie wzrostu leczenie prednizonem należy prowadzić naprzemiennie lub, jeśli to możliwe, z przerwami. W szczególnych przypadkach klinicznych (np. zespół Westa) można odstąpić od tego zalecenia.5
Redukcja dawki
Po osiągnięciu pożądanego efektu klinicznego, w zależności od choroby podstawowej, należy rozpocząć stopniowe zmniejszanie dawki. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, w pierwszej kolejności redukuje się dawkę wieczorną, a następnie ewentualną dawkę południową. Początkowo dawkę zmniejsza się w nieco większych krokach, a następnie w mniejszych od około 30 mg/dobę. Decyzja o całkowitym odstawieniu leku lub konieczności utrzymania dawki podtrzymującej podejmowana jest na podstawie aktualnej sytuacji klinicznej pacjenta.6
Wraz z monitorowaniem aktywności choroby, zaleca się następujące etapy redukcji dawki:7
- powyżej 30 mg/dobę – zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni
- od 30 do 15 mg/dobę – zmniejszenie o 5 mg co tydzień
- od 15 do 10 mg/dobę – zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie
- od 10 do 6 mg/dobę – zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie
- poniżej 6 mg/dobę – zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni
Duże i największe dawki prednizonu, podawane tylko przez kilka dni, można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.8
Schemat dawkowania „e” (SD: e) w onkologii
Terapię prednizonem w ramach chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych należy oprzeć na aktualnie obowiązujących protokołach. Prednizon jest zwykle podawany w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia.9
Poniżej przedstawiono przykłady dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii:10
| Jednostka chorobowa | Schemat leczenia | Dawkowanie prednizonu |
|---|---|---|
| Chłoniak nieziarniczy | Schemat CHOP | 100 mg/m², dzień 1-5 |
| Chłoniak nieziarniczy | Schemat COP | 100 mg/m², dzień 1-5 |
| Przewlekła białaczka limfocytowa | Schemat Knospe | 75/50/25 mg, dzień 1-3 |
| Choroba Hodgkina | Schemat COPP-ABVD | 40 mg/m², dzień 1-14 |
| Szpiczak mnogi | Schemat Alexanian | 2 mg/kg masy ciała, dzień 1-4 |
Sposób podawania
Tabletki Esotkaleno należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.11
W przypadku farmakoterapii produktem Esotkaleno należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnych metod leczenia. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu zadowalających wyników terapeutycznych, dawkę należy zmniejszyć do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, monitorując w razie potrzeby mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.12
Szczególne grupy pacjentów
W przypadku pacjentów z niedoczynnością tarczycy lub marskością wątroby stosunkowo małe dawki prednizonu mogą być wystarczające lub konieczne może być zmniejszenie dawki.13
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania