Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Esotkaleno 1 mg

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa prednizonu (Esotkaleno) obejmowała badania farmakologiczne dotyczące toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach określono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. Toksyczność podostra ujawniła zmiany patologiczne w różnych narządach: u szczurów zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa przy dawce 33 mg/kg/dobę (7-14 dni), u królików uszkodzenie wątroby przy dawce 2-3 mg/kg/dobę (2-4 tygodnie), a u świnek morskich i psów martwicę mięśni przy dawkach 0,5-5 mg/kg i 4 mg/kg odpowiednio, podawanych przez kilka tygodni. Badania genotoksyczności nie wykazały klinicznie istotnych właściwości mutagennych ani rakotwórczych prednizonu w dawkach terapeutycznych.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. artropatia enteropatyczna
  6. astma oskrzelowa
  7. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  8. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  9. chłoniak nieziarniczy
  10. choroba Addisona
  11. choroba Behçeta
  12. choroba Hodgkina
  13. choroba Leśniowskiego-Crohna
  14. choroba Waldenströma
  15. ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
  16. egzema
  17. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  18. eozynofilowe zapalenie powięzi
  19. erytrodermia
  20. gruźlica płuc
  21. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  22. guz rzekomy oczodołu
  23. guzkowe zapalenie tętnic
  24. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  25. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  26. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  27. katar sienny
  28. łagodny pemfigoid błony śluzowej
  29. liniowa dermatoza IgA
  30. liszaj ruberowy osutka
  31. liszajec herpetiformis
  32. łupież rubra mieszkowy
  33. łuszczyca krostkowa
  34. łuszczycowe zapalenie stawów
  35. mieszane choroby tkanki łącznej
  36. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  37. myasthenia
  38. naczyniak jamisty
  39. neuropatia nerwu wzrokowego
  40. niedobór ACTH
  41. niewydolność kory nadnerczy
  42. obrzęk Quinckego
  43. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  44. odrzucenie przeszczepu
  45. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  46. oparzenia zasadowe
  47. oparzenie przełyku
  48. opryszczka ciężarnych
  49. orbitopatia endokrynologiczna
  50. ostra białaczka limfoblastyczna
  51. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  52. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  53. parałuszczyca
  54. pęcherzyca zwykła
  55. pemfigoid pęcherzowy
  56. piodermia zgorzelinowa
  57. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  58. pokrzywka
  59. polimialgia reumatyczna
  60. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  61. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  62. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  63. przewlekła białaczka limfatyczna
  64. przewlekła obturacyjna choroba płuc
  65. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  66. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  67. przewlekłe zapalenie rzęs
  68. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  69. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  70. reakcja Jarischa-Herxheimera
  71. reakcje anafilaktoidalne
  72. reaktywne zapalenie stawów
  73. reumatoidalne zapalenie stawów
  74. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  75. rumień guzowaty
  76. sarkoidoza
  77. śródmiąższowe choroby płuc
  78. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  79. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  80. stwardnienie rozsiane
  81. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  82. szpiczak mnogi
  83. toczeń rumieniowaty układowy
  84. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  85. twardzina układowa
  86. uogólniona ostra osutka krostkowa
  87. usunięcie nadnerczy
  88. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  89. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  90. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  91. wyprysk atopowy
  92. wyprysk bakteryjny
  93. wyprysk kontaktowy
  94. wysypki polekowe
  95. zapalenie błony naczyniowej oka
  96. zapalenie nadtwardówki
  97. zapalenie rogówki
  98. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  99. zapalenie skórno-mięśniowe
  100. zapalenie stawów kręgosłupa
  101. zapalenie stawów w sarkoidozie
  102. zapalenie tętnicy skroniowej
  103. zapalenie twardówki
  104. zapalenie wielomięśniowe
  105. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  106. zespół nadnerczowo-płciowy
  107. zespół Sézary'ego
  108. zespół Tolosa-Hunta
  109. zespół Westa
  110. ziarniniakowatość Wegenera
  111. ziarniniakowe zapalenie warg
  112. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Esotkaleno

Kompleksowa ocena przedkliniczna produktu leczniczego Esotkaleno (prednizon) oparta jest na konwencjonalnych badaniach farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na reprodukcję, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Dane uzyskane z tych badań nie wskazują na występowanie szczególnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym.1

Toksyczność ostra

W ramach badań dotyczących toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelach zwierzęcych określono parametr LD50 (dawka powodująca śmierć w ciągu 7 dni) dla prednizolonu. W badaniach na szczurach, po jednorazowym podaniu prednizolonu, wartość LD50 wynosiła 240 mg/kg masy ciała.2

Toksyczność podostra i przewlekła

Badania toksyczności podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt wykazały następujące efekty patologiczne:

  • U szczurów: Zmiany w mikroskopie świetlnym i elektronowym w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa zaobserwowano po codziennym dootrzewnowym podawaniu dawki 33 mg/kg masy ciała przez okres 7-14 dni.3
  • U królików: Eksperymentalne uszkodzenie wątroby było możliwe do wywołania poprzez podawanie dawki 2-3 mg/kg masy ciała na dobę przez okres 2-4 tygodni.4
  • U świnek morskich: Działanie histotoksyczne objawiające się martwicą mięśni zaobserwowano po kilku tygodniach podawania dawek 0,5-5 mg/kg masy ciała.5
  • U psów: Podobnie jak u świnek morskich, martwicę mięśni zaobserwowano po kilku tygodniach podawania dawki 4 mg/kg masy ciała.6

Działanie mutagenne i karcynogenne

Przeprowadzone badania dotyczące potencjału genotoksycznego glikokortykosteroidów nie wskazują na występowanie klinicznie istotnych właściwości genotoksycznych. Dostępne dane z badań przedklinicznych nie potwierdzają ryzyka mutagenności ani rakotwórczości prednizonu w dawkach terapeutycznych.7

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój płodu

Badania toksycznego wpływu na rozwój płodu i reprodukcję wykazały następujące efekty teratogenne:

W badaniach tych zaobserwowano również opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego.10

Dodatkowo, długotrwałe podawanie prednizolonu w dużych dawkach (30 mg/dobę przez co najmniej 4 tygodnie) powodowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy. Zaburzenia te utrzymywały się przez kilka miesięcy po zaprzestaniu podawania leku.11

Zestawienie danych toksyczności w badaniach przedklinicznych

Gatunek zwierzęcia Rodzaj badania Dawka Czas podawania Obserwowane efekty
Szczur Toksyczność ostra 240 mg/kg m.c. Jednorazowo LD50 (śmierć w ciągu 7 dni)
Szczur Toksyczność podostra 33 mg/kg m.c./dobę 7-14 dni Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa
Królik Toksyczność podostra 2-3 mg/kg m.c./dobę 2-4 tygodnie Uszkodzenie wątroby
Świnka morska Toksyczność podostra 0,5-5 mg/kg m.c. Kilka tygodni Martwica mięśni
Pies Toksyczność podostra 4 mg/kg m.c. Kilka tygodni Martwica mięśni
Myszy, chomiki, króliki Teratogenność Różne dawki Okres ciąży Rozszczep wargi/podniebienia
Szczur Teratogenność Różne dawki Okres ciąży Anomalie czaszki, szczęki i języka; opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego
Nie określono Wpływ na spermatogenezę 30 mg/dobę ≥ 4 tygodnie Odwracalne zaburzenia spermatogenezy
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl