Właściwości farmakokinetyczne
Medoxa 30 mg

Prednizon, zawarty w preparacie Medoxa, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Kluczowym elementem farmakokinetyki jest efekt pierwszego przejścia wątrobowego, podczas którego 80-100% dawki ulega konwersji do aktywnego metabolitu – prednizolonu. Prednizolon wiąże się odwracalnie z białkami osocza, głównie transkortyną (CBG) oraz albuminą, co umożliwia uwolnienie aktywnej formy leku. Metabolizm prednizolonu odbywa się głównie w wątrobie poprzez glukuronidację (około 70%) oraz siarczanowanie (około 30%), a powstałe metabolity nie wykazują aktywności hormonalnej. Eliminacja metabolitów następuje głównie przez nerki, przy minimalnym wydalaniu niezmienionego leku.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. artropatia enteropatyczna
  6. astma oskrzelowa
  7. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  8. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  9. chłoniak nieziarniczy
  10. choroba Addisona
  11. choroba Behçeta
  12. choroba Hodgkina
  13. choroba Leśniowskiego-Crohna
  14. choroba Waldenströma
  15. ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
  16. egzema
  17. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  18. eozynofilowe zapalenie powięzi
  19. erytrodermia
  20. gruźlica płuc
  21. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  22. guz rzekomy oczodołu
  23. guzkowe zapalenie tętnic
  24. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  25. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  26. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  27. katar sienny
  28. łagodny pemfigoid błony śluzowej
  29. liniowa dermatoza IgA
  30. liszaj ruberowy osutka
  31. liszajec herpetiformis
  32. łupież rubra mieszkowy
  33. łuszczyca krostkowa
  34. łuszczycowe zapalenie stawów
  35. mieszane choroby tkanki łącznej
  36. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  37. myasthenia
  38. naczyniak jamisty
  39. neuropatia nerwu wzrokowego
  40. niedobór ACTH
  41. niewydolność kory nadnerczy
  42. obrzęk Quinckego
  43. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  44. odrzucenie przeszczepu
  45. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  46. oparzenia zasadowe
  47. oparzenie przełyku
  48. opryszczka ciężarnych
  49. orbitopatia endokrynologiczna
  50. ostra białaczka limfoblastyczna
  51. ostra pokrzywka
  52. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  53. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  54. parałuszczyca
  55. pęcherzyca zwykła
  56. pemfigoid pęcherzowy
  57. piodermia zgorzelinowa
  58. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  59. polimialgia reumatyczna
  60. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  61. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  62. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  63. przewlekła białaczka limfatyczna
  64. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  65. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  66. przewlekłe zapalenie rzęs
  67. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  68. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  69. reakcja Jarischa-Herxheimera
  70. reakcje alergiczne
  71. reakcje anafilaktoidalne
  72. reakcje pseudoalergiczne
  73. reaktywne zapalenie stawów
  74. reumatoidalne zapalenie stawów
  75. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  76. rumień guzowaty
  77. sarkoidoza
  78. śródmiąższowe choroby płuc
  79. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  80. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  81. stwardnienie rozsiane
  82. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  83. szpiczak mnogi
  84. toczeń rumieniowaty układowy
  85. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  86. twardzina układowa
  87. uogólniona ostra osutka krostkowa
  88. usunięcie nadnerczy
  89. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  90. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  91. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  92. wyprysk atopowy
  93. wyprysk bakteryjny
  94. wyprysk kontaktowy
  95. wysypki polekowe
  96. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  97. zapalenie błony naczyniowej oka
  98. zapalenie nadtwardówki
  99. zapalenie rogówki
  100. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  101. zapalenie skórno-mięśniowe
  102. zapalenie stawów kręgosłupa
  103. zapalenie stawów w sarkoidozie
  104. zapalenie tętnicy skroniowej
  105. zapalenie twardówki
  106. zapalenie wielomięśniowe
  107. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  108. zespół nadnerczowo-płciowy
  109. zespół Sézary'ego
  110. zespół Tolosa-Hunta
  111. zespół Westa
  112. ziarniniakowatość Wegenera
  113. ziarniniakowe zapalenie warg
  114. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Właściwości farmakokinetyczne leku Medoxa

Produkt leczniczy Medoxa zawierający prednizon (Prednisonum) charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego profil działania w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę parametrów farmakokinetycznych tego glikokortykosteroidu.1

Wchłanianie i biodostępność

Prednizon po podaniu doustnym podlega szybkiemu i niemal kompletnemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie substancji czynnej w surowicy krwi (Cmax) jest osiągane stosunkowo szybko – w ciągu 1-2 godzin od momentu przyjęcia dawki.2

Metabolizm pierwszego przejścia

Istotną cechą farmakokinetyki prednizonu jest znaczący efekt pierwszego przejścia przez wątrobę. W trakcie tego procesu zdecydowana większość, bo od 80% do 100% przyjętej dawki prednizonu, ulega przekształceniu do aktywnego metabolitu – prednizolonu. Ten etap transformacji metabolicznej zachodzi już podczas pierwszego pasażu substancji przez wątrobę.3

Wiązanie z białkami osocza

Po przejściu do krwiobiegu prednizolon wykazuje zdolność do odwracalnego wiązania się z białkami osocza. Wiąże się on z dwoma głównymi typami białek transportowych:4

  • Transkortyną (globulina wiążąca kortykosteroidy, CBG) – specyficzne białko transportowe dla glikokortykosteroidów
  • Albuminą – niespecyficzne białko transportowe osocza

Wiązanie z tymi białkami ma charakter odwracalny, co oznacza możliwość dysocjacji kompleksu i uwolnienia formy aktywnej leku.5

Metabolizm wtórny

Prednizolon podlega dalszym przemianom metabolicznym, które zachodzą głównie w wątrobie. Procesy metaboliczne przebiegają dwoma głównymi szlakami:6

  • Glukuronidacja – dominujący szlak metaboliczny, odpowiadający za przekształcenie około 70% substancji
  • Siarczanowanie – alternatywna droga metabolizmu, obejmująca około 30% prednizolonu

Oprócz głównych szlaków metabolicznych zachodzi również częściowa konwersja prednizolonu do dwóch metabolitów: 11ß,17ß-dihydroksyandrosta-1,4-dien-3-onu oraz 1,4-pregnadien-20-olu. Te produkty przemian metabolicznych nie wykazują aktywności hormonalnej, co oznacza, że nie posiadają działania farmakologicznego typowego dla glikokortykosteroidów.7

Wydalanie

Metabolity prednizonu/prednizolonu są eliminowane z organizmu głównie przez nerki. Jedynie minimalna ilość substancji macierzystej (prednizonu) lub jej aktywnego metabolitu (prednizolonu) jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej.8

Parametry farmakokinetyczne

Parametr Wartość Uwagi
Czas do osiągnięcia Cmax 1-2 godziny Po podaniu doustnym
Okres półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) około 3 godziny Może ulegać wydłużeniu w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby
Czas działania terapeutycznego 18-36 godzin Po zastosowaniu średnich dawek
Metabolizm pierwszego przejścia 80-100% Konwersja do prednizolonu
Glukuronidacja około 70% Główny szlak metaboliczny
Siarczanowanie około 30% Drugorzędny szlak metaboliczny

Okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza dla prednizonu wynosi około 3 godzin, jednak może ulegać wydłużeniu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Jest to związane z kluczową rolą wątroby w metabolizmie tego leku.9

Czas działania terapeutycznego

Cechą charakterystyczną prednizonu jest fakt, że jego czas działania terapeutycznego jest istotnie dłuższy niż okres obecności w surowicy. Po zastosowaniu średnich dawek prednizonu, jego działanie farmakologiczne utrzymuje się przez 18 do 36 godzin, co pozwala na stosowanie leku raz na dobę lub co drugi dzień w przypadku niektórych schematów terapeutycznych.10

Preparat Medoxa dostępny jest w postaci tabletek o zróżnicowanej zawartości substancji czynnej (1 mg, 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 20 mg, 25 mg, 30 mg oraz 50 mg prednizonu), co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.11

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl