Specjalne ostrzeżenia
Medoxa

Terapia prednizonem (Medoxa) wywołuje silny efekt immunosupresyjny, zwiększając ryzyko infekcji bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych, grzybiczych oraz oportunistycznych. W trakcie leczenia kortykosteroidami objawy infekcji mogą być maskowane, co utrudnia diagnostykę. Istotne jest ryzyko reaktywacji utajonych zakażeń, takich jak gruźlica czy wirusowe zapalenie wątroby typu B. Prednizon należy stosować ostrożnie, zwłaszcza u pacjentów z ostrymi i przewlekłymi zakażeniami, chorobami wrzodowymi, osteoporozą, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, zaburzeniami psychicznymi, jaskrą oraz u osób z podejrzeniem guza chromochłonnego. Zaleca się regularne monitorowanie parametrów klinicznych, w tym ciśnienia tętniczego, glikemii, czynności nerek oraz okulistyczne kontrole co 3 miesiące. Dawkowanie dostępne jest w formie tabletek o zawartości prednizonu od 1 mg do 50 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. artropatia enteropatyczna
  6. astma oskrzelowa
  7. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  8. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  9. chłoniak nieziarniczy
  10. choroba Addisona
  11. choroba Behçeta
  12. choroba Hodgkina
  13. choroba Leśniowskiego-Crohna
  14. choroba Waldenströma
  15. ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
  16. egzema
  17. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  18. eozynofilowe zapalenie powięzi
  19. erytrodermia
  20. gruźlica płuc
  21. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  22. guz rzekomy oczodołu
  23. guzkowe zapalenie tętnic
  24. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  25. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  26. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  27. katar sienny
  28. łagodny pemfigoid błony śluzowej
  29. liniowa dermatoza IgA
  30. liszaj ruberowy osutka
  31. liszajec herpetiformis
  32. łupież rubra mieszkowy
  33. łuszczyca krostkowa
  34. łuszczycowe zapalenie stawów
  35. mieszane choroby tkanki łącznej
  36. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  37. myasthenia
  38. naczyniak jamisty
  39. neuropatia nerwu wzrokowego
  40. niedobór ACTH
  41. niewydolność kory nadnerczy
  42. obrzęk Quinckego
  43. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  44. odrzucenie przeszczepu
  45. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  46. oparzenia zasadowe
  47. oparzenie przełyku
  48. opryszczka ciężarnych
  49. orbitopatia endokrynologiczna
  50. ostra białaczka limfoblastyczna
  51. ostra pokrzywka
  52. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  53. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  54. parałuszczyca
  55. pęcherzyca zwykła
  56. pemfigoid pęcherzowy
  57. piodermia zgorzelinowa
  58. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  59. polimialgia reumatyczna
  60. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  61. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  62. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  63. przewlekła białaczka limfatyczna
  64. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  65. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  66. przewlekłe zapalenie rzęs
  67. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  68. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  69. reakcja Jarischa-Herxheimera
  70. reakcje alergiczne
  71. reakcje anafilaktoidalne
  72. reakcje pseudoalergiczne
  73. reaktywne zapalenie stawów
  74. reumatoidalne zapalenie stawów
  75. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  76. rumień guzowaty
  77. sarkoidoza
  78. śródmiąższowe choroby płuc
  79. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  80. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  81. stwardnienie rozsiane
  82. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  83. szpiczak mnogi
  84. toczeń rumieniowaty układowy
  85. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  86. twardzina układowa
  87. uogólniona ostra osutka krostkowa
  88. usunięcie nadnerczy
  89. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  90. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  91. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  92. wyprysk atopowy
  93. wyprysk bakteryjny
  94. wyprysk kontaktowy
  95. wysypki polekowe
  96. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  97. zapalenie błony naczyniowej oka
  98. zapalenie nadtwardówki
  99. zapalenie rogówki
  100. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  101. zapalenie skórno-mięśniowe
  102. zapalenie stawów kręgosłupa
  103. zapalenie stawów w sarkoidozie
  104. zapalenie tętnicy skroniowej
  105. zapalenie twardówki
  106. zapalenie wielomięśniowe
  107. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  108. zespół nadnerczowo-płciowy
  109. zespół Sézary'ego
  110. zespół Tolosa-Hunta
  111. zespół Westa
  112. ziarniniakowatość Wegenera
  113. ziarniniakowe zapalenie warg
  114. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Immunosupresja i ryzyko infekcji podczas stosowania prednizonu

Terapia prednizonem (Medoxa) wywołuje efekt immunosupresyjny, który znacząco zwiększa podatność organizmu na różnego rodzaju infekcje: bakteryjne, wirusowe, pasożytnicze, grzybicze oraz oportunistyczne. Należy pamiętać, że w trakcie leczenia kortykosteroidami objawy rozwijającej się infekcji mogą być maskowane, co utrudnia postawienie właściwej diagnozy. Istnieje również ryzyko reaktywacji infekcji utajonych, takich jak gruźlica czy wirusowe zapalenie wątroby typu B.1

Ograniczenia stosowania prednizonu w stanach infekcyjnych

Leczenie prednizonem należy stosować z nadzwyczajną ostrożnością, wyłącznie w bardzo ograniczonych wskazaniach i w razie konieczności jednocześnie z odpowiednim leczeniem przeciwinfekcyjnym w przypadku następujących stanów:2

  • Ostre zakażenia wirusowe, w tym wirusowe zapalenie wątroby typu B, półpasiec, opryszczka zwykła, ospa wietrzna oraz opryszczkowe zapalenie rogówki
  • Przewlekłe czynne zapalenie wątroby z dodatnim wynikiem testu na obecność HBsAg
  • Okres około 8 tygodni przed i do 2 tygodni po szczepieniach ochronnych z zastosowaniem żywych szczepionek
  • Ogólnoustrojowe zakażenia grzybicze i zarażenia pasożytnicze (np. robakami obłymi)
  • U pacjentów z potwierdzoną lub podejrzewaną węgornicą (inwazją nicieni), ponieważ glikokortykosteroidy mogą prowadzić do aktywacji i hiperinfekcji tych pasożytów
  • Zapalenie istoty szarej rdzenia (poliomyelitis)
  • Zapalenie węzłów chłonnych po szczepieniu BCG
  • Ostre i przewlekłe zakażenia bakteryjne
  • Gruźlica w wywiadzie – produkt wolno stosować jedynie równocześnie ze środkami przeciwgruźliczymi3

Schorzenia wymagające szczególnego nadzoru medycznego podczas terapii prednizonem

Dodatkowo, terapię prednizonem można stosować w przebiegu następujących schorzeń jedynie pod ścisłą kontrolą lekarza i w razie potrzeby z odpowiednim leczeniem wspomagającym:4

  • Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy – prednizon może nasilać objawy choroby i zwiększać ryzyko krwawienia
  • Osteoporoza – kortykosteroidy wpływają negatywnie na metabolizm wapnia
  • Nadciśnienie tętnicze trudne do wyrównania – wymaga regularnego monitorowania ciśnienia krwi
  • Trudna do kontrolowania cukrzyca – kortykosteroidy mogą zwiększać zapotrzebowanie na insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe
  • Zaburzenia psychiczne (także w wywiadzie), w tym myśli samobójcze – zaleca się obserwację neurologiczną lub psychiatryczną
  • Jaskra z zamkniętym lub otwartym kątem przesączania – wymaga monitorowania okulistycznego i leczenia wspomagającego
  • Owrzodzenia i uszkodzenia rogówki – zaleca się monitorowanie okulistyczne i leczenie wspomagające5

Sytuacje kliniczne wymagające szczególnej ostrożności

Przełom w przebiegu guza chromochłonnego

Po podaniu ogólnoustrojowych kortykosteroidów odnotowano przypadki przełomu w przebiegu guza chromochłonnego, który może zakończyć się zgonem. Kortykosteroidy należy podawać pacjentom z podejrzeniem lub rozpoznaniem guza chromochłonnego wyłącznie po dokonaniu dogłębnej oceny stosunku korzyści do ryzyka.6

Zaburzenia widzenia

Zaburzenia widzenia mogą występować podczas ogólnoustrojowego i miejscowego stosowania kortykosteroidów. Jeśli u pacjenta pojawią się objawy takie jak niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu oceny możliwych przyczyn, które mogą obejmować:

  • Zaćmę
  • Jaskrę
  • Rzadkie choroby, takie jak centralna surowicza chorioretinopatia (CSCR), które zgłaszano po ogólnoustrojowym i miejscowym stosowaniu kortykosteroidów7

Twardzinowy przełom nerkowy

U pacjentów z twardziną układową wymagane jest zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na zwiększoną częstość występowania twardzinowego przełomu nerkowego (o możliwym śmiertelnym przebiegu) z nadciśnieniem tętniczym i zmniejszeniem wytwarzania moczu, obserwowanym po podaniu prednizonu w dawce wynoszącej co najmniej 15 mg na dobę. Dlatego należy:

  • Rutynowo monitorować ciśnienie krwi
  • Regularnie kontrolować czynność nerek (stężenie kreatyniny w surowicy)
  • W przypadku podejrzenia przełomu nerkowego, starannie kontrolować ciśnienie krwi8

Ryzyko perforacji jelit

Ze względu na ryzyko perforacji jelit prednizon wolno stosować jedynie przy bezwzględnych wskazaniach i pod odpowiednią kontrolą w przebiegu następujących schorzeń:

  • Ciężkie wrzodziejące zapalenie jelita grubego z ryzykiem perforacji, prawdopodobnie bez podrażnienia otrzewnej
  • Zapalenie uchyłków jelita
  • Po określonych operacjach jelit (anastomozy jelit) – bezpośrednio po operacji9

Należy zauważyć, że w razie perforacji w obrębie przewodu pokarmowego u pacjentów leczonych dużymi dawkami prednizonu mogą nie wystąpić typowe objawy zapalenia otrzewnej, co utrudnia szybką diagnozę tego zagrażającego życiu stanu.10

Interakcje z fluorochinolonami

Ryzyko dyskomfortu w obrębie ścięgien, zapalenia ścięgien i zerwania ścięgna zwiększa się znacząco w przypadku jednoczesnego podawania fluorochinolonów i glikokortykosteroidów. Takie połączenie powinno być stosowane z dużą ostrożnością, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku.11

Monitorowanie pacjentów ze szczególnymi schorzeniami

Cukrzyca

Podczas stosowania prednizonu należy wziąć pod uwagę możliwość zwiększonego zapotrzebowania na insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe u pacjentów z cukrzycą. Konieczne jest systematyczne monitorowanie poziomu glikemii oraz odpowiednie dostosowanie dawek leków przeciwcukrzycowych.12

Nadciśnienie tętnicze

Podczas leczenia prednizonem konieczne jest regularne kontrolowanie ciśnienia krwi u pacjentów z trudnym do kontrolowania nadciśnieniem tętniczym. Kortykosteroidy mogą powodować retencję sodu i wody, co może prowadzić do wzrostu ciśnienia tętniczego.13

Niewydolność serca

Pacjenci z ciężką niewydolnością serca wymagają ścisłej obserwacji ze względu na ryzyko pogorszenia stanu. Prednizon może powodować retencję płynów, co może prowadzić do dekompensacji krążenia u pacjentów z już istniejącą niewydolnością serca.14

Miastenia

Podczas leczenia prednizonem pacjentów z myasthenia gravis objawy mogą początkowo ulec nasileniu, dlatego wstępna modyfikacja dawki kortykosteroidów powinna być przeprowadzona w warunkach szpitalnych. Szczególnie w przypadku nasilonych objawów twarzowo-gardłowych i zmniejszonej objętości oddechowej leczenie prednizonem należy rozpoczynać, stopniowo zwiększając dawkę, aby uniknąć zaostrzenia objawów choroby.15

Monitorowanie podczas długotrwałej terapii prednizonem

Zakażenia oportunistyczne

Długotrwałe stosowanie nawet małych dawek prednizonu prowadzi do zwiększonego ryzyka zakażenia drobnoustrojami, które w normalnych warunkach rzadko powodują zakażenia (tzw. zakażenia oportunistyczne). Należy o tym pamiętać podczas diagnostyki infekcji występujących u pacjentów leczonych długotrwale prednizonem.16

Szczepienia podczas terapii prednizonem

Zasadniczo możliwe jest szczepienie z użyciem szczepionek zawierających zabite drobnoustroje chorobotwórcze. Należy jednak pamiętać, że po podawaniu większych dawek kortykosteroidów może dojść do zmniejszenia reakcji odpornościowej, a przez to – skuteczności szczepienia. Szczepionki zawierające żywe drobnoustroje są przeciwwskazane podczas leczenia kortykosteroidami w dawkach immunosupresyjnych.17

Bradykardia

Podczas stosowania dużych dawek prednizonu może wystąpić bradykardia (zwolnienie rytmu serca). Należy zaznaczyć, że występowanie bradykardii może nie korelować z czasem trwania leczenia, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie czynności serca, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.18

Regularne kontrole lekarskie

Podczas długotrwałego podawania prednizonu konieczne są regularne kontrole lekarskie, w tym kontrola okulistyczna co 3 miesiące. Szczególnie istotne jest, aby podczas długotrwałego leczenia względnie dużymi dawkami prednizonu zwrócić uwagę na:

  • Wystarczające przyjmowanie potasu
  • Ograniczenie spożycia sodu
  • Regularne kontrolowanie stężenia potasu w surowicy krwi19

Szczególne obciążenia organizmu

W przypadku gdy podczas stosowania prednizonu dojdzie do szczególnego obciążenia organizmu (np. choroby przebiegające z gorączką, wypadek, operacja, poród itd.), może być konieczne przejściowe zwiększenie dawki leku. Ze względu na potencjalne ryzyko w sytuacjach ze szczególnym obciążeniem organizmu, pacjentom długotrwale leczonym należy wydać „Kartę leczenia sterydowego”.20

Reakcje niepożądane i powikłania związane z terapią prednizonem

Reakcje anafilaktyczne

Podczas stosowania prednizonu mogą wystąpić ciężkie reakcje anafilaktyczne. Dlatego pacjenci powinni być poinformowani o możliwości wystąpienia takich reakcji i postępowaniu w przypadku ich pojawienia się.21

Osteoporoza indukowana kortykosteroidami

W zależności od czasu trwania leczenia i dawki należy liczyć się z negatywnym wpływem prednizonu na metabolizm wapnia. Dlatego zaleca się zapobieganie osteoporozie. Dotyczy to przede wszystkim osób z istniejącymi równocześnie czynnikami ryzyka, takimi jak:

  • Obciążenie rodzinne
  • Starszy wiek
  • Okres pomenopauzalny
  • Niewystarczające spożycie białka i wapnia
  • Palenie dużej liczby papierosów
  • Nadmierne spożycie alkoholu
  • Brak aktywności fizycznej22

Zapobieganie osteoporozie polega na:

  • Wystarczającym spożyciu wapnia i witaminy D
  • Regularna aktywność fizyczna
  • W przypadku już istniejącej osteoporozy należy dodatkowo rozważyć stosowanie leków przeciwosteoporotycznych23

Przerwanie lub zakończenie długotrwałej terapii

Po zakończeniu lub ewentualnym przerwaniu długotrwałego stosowania glikokortykosteroidów należy pamiętać o następujących rodzajach ryzyka:

  • Nasilenie choroby zasadniczej
  • Ostra niewydolność kory nadnerczy (szczególnie w sytuacjach obciążenia, np. podczas zakażenia, po urazach, podczas zwiększonego obciążenia organizmu)
  • Objawy i dolegliwości wywołane przez przerwanie działania kortyzonu (zespół odstawienia)24

Choroby wirusowe u pacjentów leczonych prednizonem

U pacjentów leczonych glikokortykosteroidami niektóre choroby wirusowe (ospa wietrzna, odra) mogą mieć szczególnie ciężki przebieg, zwłaszcza u dzieci z upośledzeniem odporności oraz osób, które dotychczas nie chorowały na odrę lub ospę wietrzną. W przypadku kontaktu tych osób podczas stosowania prednizonu z osobami chorymi na odrę lub ospę wietrzną, w razie konieczności, należy natychmiast zastosować środki zapobiegawcze, takie jak podanie swoistych immunoglobulin.25

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież

W fazie wzrostu dzieci należy dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka leczenia prednizonem. Ze względu na opóźnienie wzrostu związane z kortykosteroidami, podczas długotrwałego leczenia należy regularnie kontrolować wzrost. Leczenie powinno być:

  • Ograniczone w czasie, lub
  • W przypadku leczenia długotrwałego, podawane co drugi dzień (terapia alternatywna), aby zminimalizować wpływ na wzrost26

Pacjenci w podeszłym wieku

Pacjenci w podeszłym wieku są szczególnie narażeni na zwiększone ryzyko osteoporozy indukowanej kortykosteroidami, dlatego należy dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka leczenia prednizonem. Wskazane jest wdrożenie odpowiednich środków zapobiegających osteoporozie, takich jak suplementacja wapnia i witaminy D.27

Testy antydopingowe

Zastosowanie prednizonu może prowadzić do dodatnich wyników testów antydopingowych, co powinno być brane pod uwagę u pacjentów sportowców.28

Informacje o substancjach pomocniczych

Produkt leczniczy Medoxa zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”. Ta informacja jest istotna dla pacjentów na diecie z kontrolowaną zawartością sodu.29

Dawka Postać farmaceutyczna Skład Wygląd
1 mg Tabletki 1 mg prednizonu (Prednisonum) Biała lub prawie biała, okrągła, dwupłaszczyznowa tabletka ze ścięciem i linią podziału na jednej stronie i wytłoczoną liczbą „1″ na drugiej stronie
2,5 mg Tabletki 2,5 mg prednizonu (Prednisonum) Biała lub prawie biała, okrągła, dwupłaszczyznowa tabletka ze ścięciem i linią podziału na jednej stronie i wytłoczoną liczbą „2,5″ na drugiej stronie
5 mg Tabletki 5 mg prednizonu (Prednisonum) Biała lub prawie biała, okrągła, dwupłaszczyznowa tabletka ze ścięciem i linią podziału na jednej stronie i wytłoczoną liczbą „5″ na drugiej stronie
10 mg Tabletki 10 mg prednizonu (Prednisonum) Biała lub prawie biała, okrągła, dwupłaszczyznowa tabletka ze ścięciem i linią podziału na jednej stronie i wytłoczoną liczbą „10″ na drugiej stronie
20 mg Tabletki 20 mg prednizonu (Prednisonum) Biała lub prawie biała, okrągła, dwupłaszczyznowa tabletka ze ścięciem i linią podziału na jednej stronie i wytłoczoną liczbą „20″ na drugiej stronie
25 mg Tabletki 25 mg prednizonu (Prednisonum) Biała lub prawie biała, okrągła, dwupłaszczyznowa tabletka ze ścięciem i linią podziału na jednej stronie i wytłoczoną liczbą „25″ na drugiej stronie
30 mg Tabletki 30 mg prednizonu (Prednisonum) Biała lub prawie biała, okrągła, dwupłaszczyznowa tabletka ze ścięciem i linią podziału na jednej stronie i wytłoczoną liczbą „30″ na drugiej stronie
50 mg Tabletki 50 mg prednizonu (Prednisonum) Biała lub prawie biała, okrągła, dwupłaszczyznowa tabletka ze ścięciem i linią podziału na jednej stronie i wytłoczoną liczbą „50″ na drugiej stronie
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl