Dawkowanie i sposób podawania
Medoxa 30 mg

Dawkowanie prednizonu w preparacie Medoxa powinno być indywidualnie dostosowane do rodzaju i nasilenia choroby oraz reakcji pacjenta. W terapii stosuje się początkowo duże dawki, które w ostrych stanach mogą wynosić 80-100 mg/dobę (1,0-3,0 mg/kg mc./dobę), natomiast dawka podtrzymująca zwykle mieści się w zakresie 5-15 mg/dobę. W leczeniu substytucyjnym po zakończeniu wzrostu zaleca się dawkę 5-7,5 mg/dobę podzieloną na dwie dawki, a w zespole nadnerczowo-płciowym dawkę wieczorną celem hamowania nocnego wzrostu ACTH. W sytuacjach stresowych, takich jak uraz, operacja czy infekcje, dawkę należy zwiększyć 2-3-krotnie, a w skrajnych przypadkach nawet 10-krotnie. W przypadku długotrwałego leczenia glikokortykosteroidami w stanach stresowych podaje się do 50 mg prednizonu na dobę, z późniejszym stopniowym zmniejszaniem dawki.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. artropatia enteropatyczna
  6. astma oskrzelowa
  7. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  8. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  9. chłoniak nieziarniczy
  10. choroba Addisona
  11. choroba Behçeta
  12. choroba Hodgkina
  13. choroba Leśniowskiego-Crohna
  14. choroba Waldenströma
  15. ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
  16. egzema
  17. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  18. eozynofilowe zapalenie powięzi
  19. erytrodermia
  20. gruźlica płuc
  21. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  22. guz rzekomy oczodołu
  23. guzkowe zapalenie tętnic
  24. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  25. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  26. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  27. katar sienny
  28. łagodny pemfigoid błony śluzowej
  29. liniowa dermatoza IgA
  30. liszaj ruberowy osutka
  31. liszajec herpetiformis
  32. łupież rubra mieszkowy
  33. łuszczyca krostkowa
  34. łuszczycowe zapalenie stawów
  35. mieszane choroby tkanki łącznej
  36. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  37. myasthenia
  38. naczyniak jamisty
  39. neuropatia nerwu wzrokowego
  40. niedobór ACTH
  41. niewydolność kory nadnerczy
  42. obrzęk Quinckego
  43. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  44. odrzucenie przeszczepu
  45. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  46. oparzenia zasadowe
  47. oparzenie przełyku
  48. opryszczka ciężarnych
  49. orbitopatia endokrynologiczna
  50. ostra białaczka limfoblastyczna
  51. ostra pokrzywka
  52. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  53. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  54. parałuszczyca
  55. pęcherzyca zwykła
  56. pemfigoid pęcherzowy
  57. piodermia zgorzelinowa
  58. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  59. polimialgia reumatyczna
  60. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  61. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  62. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  63. przewlekła białaczka limfatyczna
  64. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  65. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  66. przewlekłe zapalenie rzęs
  67. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  68. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  69. reakcja Jarischa-Herxheimera
  70. reakcje alergiczne
  71. reakcje anafilaktoidalne
  72. reakcje pseudoalergiczne
  73. reaktywne zapalenie stawów
  74. reumatoidalne zapalenie stawów
  75. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  76. rumień guzowaty
  77. sarkoidoza
  78. śródmiąższowe choroby płuc
  79. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  80. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  81. stwardnienie rozsiane
  82. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  83. szpiczak mnogi
  84. toczeń rumieniowaty układowy
  85. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  86. twardzina układowa
  87. uogólniona ostra osutka krostkowa
  88. usunięcie nadnerczy
  89. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  90. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  91. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  92. wyprysk atopowy
  93. wyprysk bakteryjny
  94. wyprysk kontaktowy
  95. wysypki polekowe
  96. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  97. zapalenie błony naczyniowej oka
  98. zapalenie nadtwardówki
  99. zapalenie rogówki
  100. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  101. zapalenie skórno-mięśniowe
  102. zapalenie stawów kręgosłupa
  103. zapalenie stawów w sarkoidozie
  104. zapalenie tętnicy skroniowej
  105. zapalenie twardówki
  106. zapalenie wielomięśniowe
  107. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  108. zespół nadnerczowo-płciowy
  109. zespół Sézary'ego
  110. zespół Tolosa-Hunta
  111. zespół Westa
  112. ziarniniakowatość Wegenera
  113. ziarniniakowe zapalenie warg
  114. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Dawkowanie i sposób podawania leku Medoxa (prednizon)

Dawkowanie preparatu Medoxa zawierającego prednizon musi być dostosowane indywidualnie do rodzaju i nasilenia choroby oraz reakcji pacjenta na leczenie. W terapii najczęściej stosuje się stosunkowo duże dawki początkowe, które w ostrych ciężkich postaciach choroby muszą być znacznie wyższe niż w chorobach przewlekłych. Dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć do najmniejszej skutecznej (zwykle 5-15 mg prednizonu na dobę) w zależności od odpowiedzi pacjenta i objawów klinicznych.1

W przypadku chorób przewlekłych często konieczne jest długotrwałe leczenie małymi dawkami podtrzymującymi.2

Dawkowanie w leczeniu substytucyjnym (po zakończeniu wzrostu)

W leczeniu substytucyjnym po zakończeniu wzrostu zaleca się dawkę 5-7,5 mg prednizonu na dobę, podawaną w dwóch dawkach pojedynczych (rano i w południe, a w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego rano i wieczorem). Dawka wieczorna w zespole nadnerczowo-płciowym ma za zadanie zmniejszenie nocnego wzrostu ACTH, przeciwdziałając w ten sposób przerostowi kory nadnerczy. W razie potrzeby zaleca się dodatkowe podanie mineralokortykoidu (fludrokortyzonu).3

W przypadku dużego obciążenia fizycznego (np. uraz, operacja), współistniejących infekcji, dawkę należy zwiększyć 2-3-krotnie. W skrajnych sytuacjach obciążeniowych, takich jak poród, konieczne może być nawet 10-krotne zwiększenie dawki.4

W stanach stresowych po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami należy podać do 50 mg prednizonu na dobę tak szybko, jak to możliwe, a następnie zmniejszać dawkę w ciągu kilku dni.5

Dawkowanie w farmakoterapii

Dawkowanie u dorosłych

Rodzaj dawki Dawka w mg/dobę Dawka w mg/kg masy ciała/dobę
Duża 80-100 (250) 1,0-3,0
Średnia 40-80 0,5-1,0
Mała 10-40 0,25-0,5
Bardzo mała 1,5-7,5 (10) ./.
Chemioterapia skojarzona patrz schemat dawkowania „e” (SD: e)

Zazwyczaj całą dawkę dobową należy przyjmować wcześnie rano, między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okołodobowa). W zależności od choroby, duże dawki dobowe można również podzielić na 2 do 4 dawek pojedynczych, a średnie dawki dobowe na 2 do 3 dawek.6

Dawkowanie u dzieci

Rodzaj dawki Dawka w mg/kg masy ciała/dobę
Duża 2-3
Średnia 1-2
Dawka podtrzymująca 0,25

U dzieci w okresie wzrostu leczenie należy prowadzić naprzemiennie lub w miarę możliwości z przerwami. W szczególnych przypadkach, takich jak zespół Westa, można odstąpić od tego zalecenia.7

Redukcja dawki

Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego, w zależności od choroby podstawowej, rozpoczyna się zmniejszanie dawki. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, najpierw zmniejsza się dawkę wieczorną, a następnie ewentualną dawkę południową. Początkowo dawkę zmniejsza się w nieco większych krokach, a później w mniejszych od około 30 mg na dobę.8

O tym, czy leczenie należy stopniowo przerywać, czy konieczne jest podanie dawki podtrzymującej, decyduje sytuacja kliniczna. Wraz z monitorowaniem aktywności choroby zaleca się następujący schemat zmniejszania dawki:9

  • powyżej 30 mg/dobę – zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni
  • od 30 do 15 mg/dobę – zmniejszenie o 5 mg co tydzień
  • od 15 do 10 mg/dobę – zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie
  • od 10 do 6 mg/dobę – zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie
  • poniżej 6 mg/dobę – zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni

Duże i największe dawki podawane tylko przez kilka dni można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.10

Schemat dawkowania „e” (SD: e) w chemioterapii skojarzonej

Terapię w ramach chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych należy oprzeć na aktualnie obowiązujących protokołach. Prednizon jest zwykle podawany w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia.11

Przykłady dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii:12

  • Chłoniak nieziarniczy:
    • schemat CHOP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
    • schemat COP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
  • Przewlekła białaczka limfocytowa:
    • „schemat Knospe”: prednizon 75/50/25 mg, dzień 1-3
  • Choroba Hodgkina:
    • schemat COPP-ABVD: prednizon 40 mg/m², dzień 1-14
  • Szpiczak mnogi:
    • „schemat Alexanian”: prednizon 2 mg/kg masy ciała, dzień 1-4

Sposób podawania

Tabletki Medoxa należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.13

W farmakoterapii produktem leczniczym Medoxa należy rozważyć, czy możliwa jest alternatywna terapia innym produktem leczniczym. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu dobrych wyników terapeutycznych, dawkę należy zmniejszyć do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, w razie potrzeby monitorując mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.14

Szczególne grupy pacjentów

W niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby stosunkowo małe dawki mogą być wystarczające, lub konieczne może być zmniejszenie dawki.15

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl