Właściwości farmakokinetyczne
Esotkaleno 20 mg
Prednizon, substancja czynna leku Esotkaleno, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w ciągu 1-2 godzin (Tmax). W organizmie prednizon wiąże się odwracalnie z białkami osocza, głównie transkortyną i albuminą, co wpływa na jego biodostępność i dystrybucję. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie podczas pierwszego przejścia, gdzie 80-100% prednizonu ulega konwersji do aktywnego metabolitu – prednizolonu. Dalszy metabolizm prednizolonu odbywa się przez glukuronidację (około 70%) oraz siarczanowanie (około 30%), prowadząc do powstania nieaktywnych hormonalnie metabolitów, które są wydalane głównie przez nerki. Minimalna ilość leku jest wydalana w formie niezmienionej, co świadczy o wysokim stopniu metabolizmu przed eliminacją.
- alergiczne zapalenie naczyń
- alergiczne zapalenie spojówek
- alergiczny nieżyt nosa
- alergiczny wyprysk kontaktowy
- artropatia enteropatyczna
- astma oskrzelowa
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- autoimmunologiczne zapalenie wątroby
- chłoniak nieziarniczy
- choroba Addisona
- choroba Behçeta
- choroba Hodgkina
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- choroba Waldenströma
- ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
- egzema
- eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
- eozynofilowe zapalenie powięzi
- erytrodermia
- gruźlica płuc
- gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- guz rzekomy oczodołu
- guzkowe zapalenie tętnic
- hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
- idiopatyczna plamica małopłytkowa
- idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
- katar sienny
- łagodny pemfigoid błony śluzowej
- liniowa dermatoza IgA
- liszaj ruberowy osutka
- liszajec herpetiformis
- łupież rubra mieszkowy
- łuszczyca krostkowa
- łuszczycowe zapalenie stawów
- mieszane choroby tkanki łącznej
- młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
- myasthenia
- naczyniak jamisty
- neuropatia nerwu wzrokowego
- niedobór ACTH
- niewydolność kory nadnerczy
- obrzęk Quinckego
- obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
- odrzucenie przeszczepu
- olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
- oparzenia zasadowe
- oparzenie przełyku
- opryszczka ciężarnych
- orbitopatia endokrynologiczna
- ostra białaczka limfoblastyczna
- ostra przerywana trombocytopenia
- ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
- paliatywna terapia chorób nowotworowych
- parałuszczyca
- pęcherzyca zwykła
- pemfigoid pęcherzowy
- piodermia zgorzelinowa
- podostry skórny toczeń rumieniowaty
- pokrzywka
- polimialgia reumatyczna
- polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
- profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
- profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
- przewlekła białaczka limfatyczna
- przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
- przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
- przewlekłe zapalenie rzęs
- przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
- przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
- reakcja Jarischa-Herxheimera
- reakcje anafilaktoidalne
- reaktywne zapalenie stawów
- reumatoidalne zapalenie stawów
- rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- rumień guzowaty
- sarkoidoza
- śródmiąższowe choroby płuc
- śródmiąższowe zapalenie rogówki o podłożu autoimmunologicznym
- śródmiąższowe zapalenie rogówki o podłożu kiłowym
- stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
- stwardnienie rozsiane
- submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- szpiczak mnogi
- toczeń rumieniowaty układowy
- toksyczna rozpływna martwica naskórka
- twardzina układowa
- uogólniona ostra osutka krostkowa
- usunięcie nadnerczy
- wielopostaciowy rumień wysiękowy
- wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- wyprysk atopowy
- wyprysk bakteryjny
- wyprysk kontaktowy
- wysypki polekowe
- zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
- zapalenie błony naczyniowej oka
- zapalenie nadtwardówki
- zapalenie rogówki
- zapalenie serca w gorączce reumatycznej
- zapalenie skórno-mięśniowe
- zapalenie stawów kręgosłupa
- zapalenie stawów w sarkoidozie
- zapalenie tętnicy skroniowej
- zapalenie twardówki
- zapalenie wielomięśniowe
- zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
- zespół nadnerczowo-płciowy
- zespół Sézary'ego
- zespół Tolosa-Hunta
- zespół Westa
- ziarniniakowatość Wegenera
- ziarniniakowe zapalenie warg
- zwłóknienie płuc
Właściwości farmakokinetyczne
Prednizon, będący substancją czynną produktu leczniczego Esotkaleno, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości.1
Wchłanianie
Po podaniu doustnym, prednizon wykazuje szybkie i niemal całkowite wchłanianie z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko, w czasie od 1 do 2 godzin po przyjęciu leku.2
Dystrybucja
W organizmie prednizon wiąże się odwracalnie z białkami osocza. Szczególnie istotne jest jego wiązanie z transkortyną (specyficzne białko wiążące glikokortykosteroidy) oraz albuminą osocza, co wpływa na jego biodostępność i dystrybucję w tkankach.3
Metabolizm
Metabolizm prednizonu jest złożonym procesem, rozpoczynającym się już podczas pierwotnego pasażu wątrobowego. W trakcie tego procesu od 80% do 100% podanego prednizonu ulega konwersji do aktywnego metabolitu – prednizolonu.4
Dalszy metabolizm prednizolonu zachodzi głównie w wątrobie i przebiega dwoma głównymi szlakami metabolicznymi:5
- Glukuronidacja – odpowiada za około 70% przemian metabolicznych
- Siarczanowanie – odpowiada za około 30% przemian metabolicznych
Podczas metabolizmu zachodzi również częściowa konwersja prednizolonu do innych metabolitów, takich jak 11ß,17ß-dihydroksyandrosta-1,4-dien-3-on oraz 1,4-pregnadien-20-ol. Powstałe metabolity są hormonalnie nieaktywne, co oznacza, że nie wykazują działania farmakologicznego charakterystycznego dla związku macierzystego.6
Wydalanie
Metabolity prednizonu są wydalane głównie przez nerki. Jedynie minimalna ilość prednizonu/prednizolonu pojawia się w moczu w formie niezmienionej, co świadczy o wysokim stopniu metabolizmu tego leku przed eliminacją z organizmu.7
Parametry farmakokinetyczne
Okres półtrwania prednizonu w fazie eliminacji z osocza wynosi około 3 godzin. Warto zauważyć, że w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby parametr ten ulega wydłużeniu, co może wpływać na schemat dawkowania u pacjentów z chorobami wątroby.8
Istotną cechą farmakokinetyki prednizonu jest fakt, że czas działania terapeutycznego jest dłuższy niż czas utrzymywania się leku w surowicy. Po zastosowaniu średnich dawek efekt farmakologiczny utrzymuje się od 18 do 36 godzin, co ma znaczenie przy planowaniu schematu dawkowania.9
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość |
|---|---|
| Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) | 1-2 godziny |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji (t₁/₂) | około 3 godziny |
| Metabolizm przez glukuronidację | około 70% |
| Metabolizm przez siarczanowanie | około 30% |
| Czas działania terapeutycznego | 18-36 godzin |
| Konwersja do prednizolonu w pierwszym przejściu przez wątrobę | 80-100% |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania