Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Esotkaleno

Produkt leczniczy Esotkaleno, zawierający jako substancję czynną prednizon, został poddany szeregowi badań przedklinicznych mających na celu ocenę jego bezpieczeństwa. Zgodnie z konwencjonalnymi badaniami farmakologicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na reprodukcję, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, zebrane dane przedkliniczne nie wskazują na istnienie szczególnego ryzyka dla ludzi.¹

Toksyczność ostra

W ramach oceny toksyczności ostrej przeprowadzono badania na modelu szczurzym, w których określono parametr LD50 (śmiertelność w ciągu 7 dni) po jednorazowym podaniu prednizolonu. Wartość tego parametru wyniosła 240 mg/kg masy ciała, co wskazuje na relatywnie niską toksyczność ostrą substancji.²

Toksyczność podostra i przewlekła

Badania toksyczności podostrych i przewlekłych wykazały specyficzne zmiany narządowe u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. U szczurów zaobserwowano zmiany w mikroskopie świetlnym i elektronowym w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa po codziennym dootrzewnowym podawaniu dawki 33 mg/kg masy ciała przez okres od 7 do 14 dni.³

U królików doświadczalne uszkodzenie wątroby wystąpiło po podawaniu dawek od 2 do 3 mg/kg masy ciała na dobę przez okres od 2 do 4 tygodni. Efekty histotoksyczne, objawiające się martwicą mięśni, raportowano u świnek morskich przy dawkach od 0,5 do 5 mg/kg masy ciała po kilku tygodniach podawania oraz u psów przy dawce 4 mg/kg masy ciała.⁴

Działanie mutagenne i karcynogenne

Dostępne wyniki badań dotyczących glikokortykosteroidów, w tym prednizonu, nie wskazują na klinicznie istotne właściwości genotoksyczne. W przeprowadzonych badaniach nie stwierdzono potencjału mutagennego ani karcynogennego substancji, który mógłby stanowić znaczące ryzyko w praktyce klinicznej.⁵

Wpływ toksyczny na rozmnażanie się i rozwój płodu

Badania na różnych modelach zwierzęcych wykazały potencjalne działanie teratogenne prednizolonu. W doświadczeniach przeprowadzonych na myszach, chomikach i królikach substancja powodowała rozszczep wargi/podniebienia.⁶

Pozajelitowe podawanie prednizolonu szczurom prowadziło do wystąpienia niewielkich anomalii w obrębie czaszki, szczęki i języka. Dodatkowo zaobserwowano opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego płodów.⁷

W przypadku stosowania dużych dawek prednizolonu (30 mg/dobę) przez dłuższy okres (co najmniej 4 tygodnie), obserwowano odwracalne zaburzenia spermatogenezy. Efekt ten utrzymywał się przez kilka miesięcy po zakończeniu podawania leku.⁸