Dawkowanie i sposób podawania
Esotkaleno 20 mg
Esotkaleno (prednizon) wymaga indywidualizacji dawkowania w zależności od rodzaju i nasilenia choroby oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowe dawki początkowe wahają się od 80-100 mg/dobę (duża dawka) do 1,5-7,5 mg/dobę (bardzo mała dawka), z dawkami podtrzymującymi zwykle w zakresie 5-15 mg/dobę. W terapii substytucyjnej po zakończeniu wzrostu zaleca się 5-7,5 mg/dobę podzielone na 2 dawki, z możliwością zwiększenia dawki 2-10-krotnie w stanach stresowych (np. uraz, operacja, poród). U dzieci dawki duże wynoszą 2-3 mg/kg/dobę, a dawka podtrzymująca 0,25 mg/kg/dobę. Podawanie leku powinno odbywać się rano (6:00-8:00) w celu zachowania rytmu okołodobowego, z możliwością podziału dawki w zależności od nasilenia choroby. W chemioterapii skojarzonej stosuje się schematy zgodne z protokołami onkologicznymi, np. CHOP (prednizon 100 mg/m², dni 1-5).
- Dawkowanie i sposób podawania leku Esotkaleno
- Zasady ogólne dawkowania
- Leczenie substytucyjne
- Stany stresowe po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami
- Farmakoterapia u dorosłych
- Farmakoterapia u dzieci
- Redukcja dawki
- Schemat dawkowania „e” (SD: e) – Chemioterapia skojarzona
- Sposób podawania
- Szczególne grupy pacjentów
- Informacje dodatkowe
- Kolejne rozdziały
- alergiczne zapalenie naczyń
- alergiczne zapalenie spojówek
- alergiczny nieżyt nosa
- alergiczny wyprysk kontaktowy
- artropatia enteropatyczna
- astma oskrzelowa
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- autoimmunologiczne zapalenie wątroby
- chłoniak nieziarniczy
- choroba Addisona
- choroba Behçeta
- choroba Hodgkina
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- choroba Waldenströma
- ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
- egzema
- eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
- eozynofilowe zapalenie powięzi
- erytrodermia
- gruźlica płuc
- gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- guz rzekomy oczodołu
- guzkowe zapalenie tętnic
- hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
- idiopatyczna plamica małopłytkowa
- idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
- katar sienny
- łagodny pemfigoid błony śluzowej
- liniowa dermatoza IgA
- liszaj ruberowy osutka
- liszajec herpetiformis
- łupież rubra mieszkowy
- łuszczyca krostkowa
- łuszczycowe zapalenie stawów
- mieszane choroby tkanki łącznej
- młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
- myasthenia
- naczyniak jamisty
- neuropatia nerwu wzrokowego
- niedobór ACTH
- niewydolność kory nadnerczy
- obrzęk Quinckego
- obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
- odrzucenie przeszczepu
- olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
- oparzenia zasadowe
- oparzenie przełyku
- opryszczka ciężarnych
- orbitopatia endokrynologiczna
- ostra białaczka limfoblastyczna
- ostra przerywana trombocytopenia
- ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
- paliatywna terapia chorób nowotworowych
- parałuszczyca
- pęcherzyca zwykła
- pemfigoid pęcherzowy
- piodermia zgorzelinowa
- podostry skórny toczeń rumieniowaty
- pokrzywka
- polimialgia reumatyczna
- polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
- profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
- profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
- przewlekła białaczka limfatyczna
- przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
- przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
- przewlekłe zapalenie rzęs
- przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
- przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
- reakcja Jarischa-Herxheimera
- reakcje anafilaktoidalne
- reaktywne zapalenie stawów
- reumatoidalne zapalenie stawów
- rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- rumień guzowaty
- sarkoidoza
- śródmiąższowe choroby płuc
- śródmiąższowe zapalenie rogówki o podłożu autoimmunologicznym
- śródmiąższowe zapalenie rogówki o podłożu kiłowym
- stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
- stwardnienie rozsiane
- submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- szpiczak mnogi
- toczeń rumieniowaty układowy
- toksyczna rozpływna martwica naskórka
- twardzina układowa
- uogólniona ostra osutka krostkowa
- usunięcie nadnerczy
- wielopostaciowy rumień wysiękowy
- wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- wyprysk atopowy
- wyprysk bakteryjny
- wyprysk kontaktowy
- wysypki polekowe
- zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
- zapalenie błony naczyniowej oka
- zapalenie nadtwardówki
- zapalenie rogówki
- zapalenie serca w gorączce reumatycznej
- zapalenie skórno-mięśniowe
- zapalenie stawów kręgosłupa
- zapalenie stawów w sarkoidozie
- zapalenie tętnicy skroniowej
- zapalenie twardówki
- zapalenie wielomięśniowe
- zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
- zespół nadnerczowo-płciowy
- zespół Sézary'ego
- zespół Tolosa-Hunta
- zespół Westa
- ziarniniakowatość Wegenera
- ziarniniakowe zapalenie warg
- zwłóknienie płuc
Dawkowanie i sposób podawania leku Esotkaleno
Prawidłowe dawkowanie leku Esotkaleno (prednizon) jest kluczowym elementem skutecznej farmakoterapii. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego oraz przekazać pacjentowi.1
Zasady ogólne dawkowania
Dawkowanie preparatu Esotkaleno jest ściśle uzależnione od rodzaju i nasilenia jednostki chorobowej oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Standardowo stosuje się relatywnie wysokie dawki początkowe, szczególnie w ostrych, ciężkich postaciach chorób. W chorobach przewlekłych dawki początkowe mogą być niższe. Po uzyskaniu odpowiedzi klinicznej, dawkę należy redukować do najmniejszej skutecznej (zwykle 5-15 mg prednizonu na dobę) z różną częstotliwością, w zależności od stanu klinicznego pacjenta.2
Leczenie substytucyjne
W przypadku leczenia substytucyjnego (po zakończeniu wzrostu) zaleca się dawkę od 5 do 7,5 mg prednizonu na dobę, podzieloną na dwie pojedyncze dawki (rano i w południe, lub rano i wieczorem w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego). Dawka wieczorna w zespole nadnerczowo-płciowym ma na celu redukcję nocnego wzrostu ACTH, przeciwdziałając przerostowi kory nadnerczy. W razie potrzeby wskazane jest dodatkowe podanie mineralokortykoidu (fludrokortyzonu).3
W warunkach zwiększonego obciążenia fizycznego (np. uraz, operacja) lub współistniejących infekcji może być konieczne zwiększenie dawki 2-3-krotnie, a w przypadku ekstremalnego obciążenia (np. poród) nawet 10-krotnie.4
Stany stresowe po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami
W stanach stresowych po długotrwałej terapii glikokortykosteroidami zaleca się podanie do 50 mg prednizonu na dobę tak szybko, jak to możliwe. Następnie należy zmniejszać dawkę w ciągu kilku dni.5
Farmakoterapia u dorosłych
Poniższa tabela przedstawia ogólne wytyczne dotyczące dawkowania u dorosłych zgodnie z aktualną literaturą medyczną:6
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/dobę | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|---|
| Duża | 80 – 100 (250) | 1,0 – 3,0 |
| Średnia | 40 – 80 | 0,5 – 1,0 |
| Mała | 10 – 40 | 0,25 – 0,5 |
| Bardzo mała | 1,5 – 7,5 (10) | ./. |
| Chemioterapia skojarzona | patrz schemat dawkowania „e” (SD: e) | |
Standardowo całą dawkę dobową podaje się wcześnie rano między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okolodobowa). W zależności od jednostki chorobowej, duże dawki dobowe można również podzielić na 2 do 4 dawek pojedynczych, a średnie dawki dobowe na 2 do 3 dawek.7
Farmakoterapia u dzieci
Poniższa tabela przedstawia wytyczne dawkowania u dzieci:8
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|
| Duża | 2 – 3 |
| Średnia | 1 – 2 |
| Dawka podtrzymująca | 0,25 |
U dzieci w okresie wzrostu leczenie należy prowadzić naprzemiennie lub, jeśli to możliwe, z przerwami. W szczególnych przypadkach klinicznych (np. zespół Westa) można odstąpić od tego zalecenia.9
Redukcja dawki
Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego należy rozpocząć zmniejszanie dawki, dostosowując schemat do choroby podstawowej. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, redukcję rozpoczyna się od dawki wieczornej, a następnie od ewentualnej dawki południowej.10
Początkowo dawkę zmniejsza się w większych krokach, a następnie w mniejszych od około 30 mg/dobę. Decyzja czy leczenie należy stopniowo przerwać, czy też konieczne jest podanie dawki podtrzymującej powinna być oparta na obrazie klinicznym.11
Poniżej przedstawiono wytyczne dotyczące redukcji dawki, które należy stosować z jednoczesnym monitorowaniem aktywności choroby:12
- powyżej 30 mg/dobę – zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni
- od 30 do 15 mg/dobę – zmniejszenie o 5 mg co tydzień
- od 15 do 10 mg/dobę – zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie
- od 10 do 6 mg/dobę – zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie
- poniżej 6 mg/dobę – zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni
Duże i największe dawki, podawane tylko przez kilka dni, można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.13
Schemat dawkowania „e” (SD: e) – Chemioterapia skojarzona
Terapię w ramach chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych należy prowadzić zgodnie z aktualnie obowiązującymi protokołami. Prednizon jest zwykle podawany w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia.14
Przykłady dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii:15
- Chłoniak nieziarniczy:
- schemat CHOP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
- schemat COP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
- Przewlekła białaczka limfocytowa: „Schemat Knospe”, prednizon 75/50/25 mg, dzień 1-3
- Choroba Hodgkina: schemat COPP-ABVD, prednizon 40 mg/m², dzień 1-14
- Szpiczak mnogi: „schemat Alexanian”, prednizon 2 mg/kg masy ciała, dzień 1-4
Sposób podawania
Tabletki leku Esotkaleno należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu. Tabletki należy połykać w całości (bez rozgryzania), popijając odpowiednią ilością płynu.16
Szczególne grupy pacjentów
W przypadku niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby stosunkowo małe dawki mogą być wystarczające lub konieczne może być zmniejszenie dawki ze względu na zmienioną farmakokinetykę leku.17
Informacje dodatkowe
W przypadku farmakoterapii produktem Esotkaleno należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnej terapii. Po uzyskaniu satysfakcjonujących wyników leczenia, dawkę należy zredukować do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, jednocześnie monitorując mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.18
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania