Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Zentiva

Leczenie produktem Lenalidomide Zentiva musi być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Modyfikacje dawki należy wprowadzać na podstawie obserwacji klinicznych oraz wyników badań laboratoryjnych pacjenta. ¹

Ogólne zasady dawkowania

W przypadku wystąpienia małopłytkowości, neutropenii 3. lub 4. stopnia lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych z leczeniem lenalidomidem, zaleca się modyfikację dawki podczas leczenia lub przy jego wznawianiu. W przypadku wystąpienia neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu w postępowaniu terapeutycznym. ²

Istotną kwestią jest postępowanie w przypadku pominięcia dawki leku. Jeżeli pacjent zapomniał przyjąć dawkę, a od wyznaczonej pory upłynęło mniej niż 12 godzin, może ją jeszcze przyjąć. Natomiast jeśli minęło więcej niż 12 godzin, pacjent powinien pominąć tę dawkę i przyjąć kolejną dawkę następnego dnia o zwykłej porze. ³

Leczenie noworozpoznanego szpiczaka mnogiego

Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem stosuje się u pacjentów z noworozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. Leczenie kontynuuje się do progresji choroby. Przeciwwskazaniem do rozpoczęcia leczenia jest liczba bezwzględna neutrofili (ANC) <1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi <50 × 10⁹/l. ⁴

Zalecana dawka początkowa

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Deksametazon podaje się w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 tych samych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie tą kombinacją leków do momentu progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji. ⁵

Etapy zmniejszania dawki

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, które wymagają zmniejszenia dawki, należy stosować się do określonych poziomów redukcji dawki. ⁶

Modyfikacje dawki w przypadku toksyczności hematologicznej

Postępowanie w małopłytkowości

W przypadku gdy liczba płytek krwi zmniejszy się do poziomu <25 × 10⁹/l, należy przerwać podawanie lenalidomidu do końca cyklu. Jeśli następnie liczba płytek powróci do ≥50 × 10⁹/l, w kolejnym cyklu leczenia należy zmniejszyć dawkę lenalidomidu o 1 poziom. Należy pamiętać, że jeżeli toksyczność ograniczająca dawkę (DLT) wystąpi po 15. dniu cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca bieżącego 28-dniowego cyklu. ⁷

Postępowanie w neutropenii

Jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) zmniejszy się do <0,5 × 10⁹/l, należy przerwać leczenie lenalidomidem. Dalsze postępowanie zależy od rozwoju sytuacji klinicznej: ⁸

• Jeśli ANC powróci do ≥1 × 10⁹/l, a neutropenia jest jedynym obserwowanym objawem toksyczności: należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę. ⁹
• Jeśli ANC powróci do ≥0,5 × 10⁹/l, ale występuje zależna od dawki toksyczność hematologiczna inna niż neutropenia: należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę. ¹⁰
• Jeśli ANC ponownie zmniejszy się do <0,5 × 10⁹/l: należy przerwać leczenie lenalidomidem. ¹¹
• Jeśli ANC następnie powróci do ≥0,5 × 10⁹/l: należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z następnego niższego poziomu dawkowania, raz na dobę. ¹²

Monitorowanie leczenia

Podczas leczenia lenalidomidem konieczne jest systematyczne monitorowanie parametrów hematologicznych (morfologia krwi z rozmazem), szczególnie w pierwszych cyklach terapii. Pacjenci powinni być pouczeni o konieczności zgłaszania wszelkich objawów, które mogą świadczyć o wystąpieniu toksyczności hematologicznej, jak gorączka, osłabienie, krwawienia lub siniaczenie. ¹³