Dawkowanie i sposób podawania
Oriven 37,5 mg

Preparat Oriven zawierający wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu dostępny jest w dawkach 37,5 mg, 75 mg, 150 mg oraz 225 mg. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wskazania terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta, z dawką początkową zwykle wynoszącą 75 mg raz na dobę. W przypadku epizodów dużej depresji dawkę można stopniowo zwiększać do maksymalnie 375 mg/dobę, natomiast w zaburzeniach lękowych (uogólnionych, fobii społecznej, z napadami lęku) maksymalna dawka wynosi 225 mg/dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się co około 2 tygodnie lub dłużej, z wyjątkiem uzasadnionych klinicznie przypadków, gdzie odstęp ten może wynosić minimum 4 dni. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z kontynuacją terapii przez co najmniej 6 miesięcy po osiągnięciu remisji, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki o około 50% (w ciężkich przypadkach >50%), a u pacjentów z GFR <30 ml/min lub wymagających hemodializ dawkę należy zmniejszyć o 50% z indywidualnym dostosowaniem.

Dawkowanie i sposób podawania leku Oriven

Preparat Oriven zawierający wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych, dostępny jest w czterech mocach: 37,5 mg, 75 mg, 150 mg oraz 225 mg. Dawkowanie leku powinno być dostosowane do wskazania terapeutycznego oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie.1

Wskazania i dawkowanie w poszczególnych schorzeniach

Epizody dużej depresji

Dawka początkowa wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu wynosi 75 mg raz na dobę. W przypadku pacjentów nieodpowiadających na tę dawkę, można ją stopniowo zwiększać do maksymalnej dawki wynoszącej 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych. W uzasadnionych klinicznie przypadkach, wynikających z ciężkości objawów, można zwiększać dawkę w krótszych odstępach czasu, jednak nie krótszych niż 4 dni.2

Leczenie powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną. Długoterminowa terapia może być również wskazana w zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji, zazwyczaj w takiej samej dawce, jaka była skuteczna w leczeniu bieżącego epizodu. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę.3

Stosowanie leków przeciwdepresyjnych powinno być kontynuowane przez co najmniej 6 miesięcy od osiągnięcia remisji.4

Zaburzenie lękowe uogólnione

Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów bez odpowiedzi na tę dawkę, można ją zwiększać maksymalnie do 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych, zawsze po dokonaniu oceny klinicznej ze względu na ryzyko działań niepożądanych zależnych od dawki.5

Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną odpowiedzi terapeutycznej.6

Fobia społeczna

Zalecana dawka wynosi 75 mg raz na dobę. Nie wykazano dodatkowych korzyści ze stosowania większych dawek, jednak u niektórych pacjentów bez odpowiedzi na dawkę początkową można rozważyć zwiększenie dawki maksymalnie do 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno następować w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.7

Leczenie powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną.8

Zaburzenie lękowe z napadami lęku

Zaleca się stosowanie dawki początkowej 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, a następnie zwiększenie dawki do 75 mg na dobę. U pacjentów nieodpowiadających na tę dawkę, można ją zwiększać maksymalnie do 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno następować w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych, zawsze po uprzedniej ocenie klinicznej.9

Leczenie powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną.10

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności modyfikowania dawki wyłącznie ze względu na wiek pacjenta. Należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas leczenia osób starszych ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek, zmiany wrażliwości oraz powinowactwa przekaźników nerwowych występujące z wiekiem. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a pacjenci powinni być dokładnie monitorowani podczas zwiększania dawki.11

Dzieci i młodzież

Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży. Kontrolowane badania kliniczne w grupie pacjentów pediatrycznych z epizodami dużej depresji nie wykazały skuteczności leku i nie uzasadniają jego stosowania w tej populacji. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wenlafaksyny w innych wskazaniach u pacjentów poniżej 18 lat również nie zostały ustalone.12

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.13

Dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. Zaleca się zachowanie ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o ponad 50%. Przed podjęciem decyzji o leczeniu takich pacjentów należy zawsze rozważyć potencjalne korzyści względem ryzyka.14

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 ml/min nie jest konieczna zmiana dawkowania, jednak zaleca się zachowanie ostrożności. W przypadku pacjentów wymagających hemodializ oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min), dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na występującą u tych pacjentów zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.15

Objawy odstawienia i zakończenie leczenia

Należy unikać nagłego odstawienia leku. Przy przerywaniu terapii wenlafaksyną zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres co najmniej 1-2 tygodni, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia reakcji odstawienia. Okres i stopień zmniejszania dawki mogą zależeć od wielkości dawki, czasu trwania leczenia i indywidualnej reakcji pacjenta. U niektórych osób może być konieczne bardziej stopniowe odstawianie leku, nawet przez okres kilku miesięcy lub dłużej.16

Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia wystąpią objawy, których pacjent nie toleruje, należy rozważyć wznowienie stosowania poprzednio przepisanej dawki, a następnie kontynuować zmniejszanie dawki w sposób bardziej stopniowy.17

Sposób podawania

Preparat Oriven przeznaczony jest do stosowania doustnego. Zaleca się przyjmowanie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu codziennie podczas posiłku, w przybliżeniu o tej samej porze. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie należy ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.18

Wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu można zamienić na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, stosując najbardziej zbliżoną, równoważną dawkę dobową. Na przykład, wenlafaksynę w tabletkach o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 37,5 mg dwa razy na dobę można zamienić na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawce 75 mg raz na dobę. Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.19

Tabela dawkowania preparatu Oriven

Wskazanie Dawka początkowa Schemat zwiększania dawki Dawka maksymalna Czas trwania leczenia
Epizody dużej depresji 75 mg raz na dobę Stopniowo, w odstępach ok. 2 tygodni lub dłuższych (w uzasadnionych przypadkach co 4 dni) 375 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej; min. 6 miesięcy od osiągnięcia remisji
Zaburzenie lękowe uogólnione 75 mg raz na dobę Stopniowo, w odstępach ok. 2 tygodni lub dłuższych 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej
Fobia społeczna 75 mg raz na dobę Stopniowo, w odstępach ok. 2 tygodni lub dłuższych 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej
Zaburzenie lękowe z napadami lęku 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, następnie 75 mg raz na dobę Stopniowo, w odstępach ok. 2 tygodni lub dłuższych 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby (łagodnymi i umiarkowanymi) Zmniejszenie dawki o 50%; indywidualne dostosowanie dawkowania
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby Zmniejszenie dawki o >50%; zachowanie ostrożności; rozważenie stosunku korzyści do ryzyka
Pacjenci z GFR 30-70 ml/min Bez konieczności modyfikacji dawki; zalecana ostrożność
Pacjenci z GFR <30 ml/min lub wymagający hemodializ Zmniejszenie dawki o 50%; indywidualne dostosowanie dawkowania
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl