Dawkowanie i sposób podawania
Prefaxine 37,5 mg
Wenlafaksyna w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu dostępna jest w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta i wskazania klinicznego. Dawka początkowa zwykle wynosi 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co około 2 tygodnie do maksymalnie 375 mg/dobę w leczeniu epizodów dużej depresji. W innych wskazaniach, takich jak uogólnione zaburzenia lękowe, fobia społeczna czy lęk napadowy, dawki maksymalne wynoszą odpowiednio 225 mg/dobę, przy czym w lęku napadowym rozpoczyna się od 37,5 mg/dobę przez 7 dni, a następnie zwiększa do 75 mg/dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się po ocenie klinicznej, stosując najmniejszą skuteczną dawkę, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych zależnych od dawki. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną skuteczności, a w przypadku epizodów dużej depresji zaleca się kontynuację terapii przez co najmniej 6 miesięcy po remisji.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Prefaxine
- Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
- Epizody dużej depresji
- Uogólnione zaburzenia lękowe
- Fobia społeczna
- Lęk napadowy
- Szczególne grupy pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Dzieci i młodzież
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Sposób podawania leku
- Przerwanie terapii
- Zmiana terapii
- Tabela dawkowania leku Prefaxine
Dawkowanie i sposób podawania leku Prefaxine
Lek Prefaxine (wenlafaksyna) w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu dostępny jest w trzech dawkach: 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta oraz leczonego schorzenia. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania leku w poszczególnych wskazaniach, które należy przekazać pacjentowi oraz uwzględnić podczas wywiadu medycznego.1
Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
Epizody dużej depresji
Dawka początkowa wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu wynosi 75 mg raz na dobę. W przypadku braku odpowiedniej reakcji na dawkę początkową, dawkę można stopniowo zwiększać do maksymalnie 375 mg na dobę.2
Zwiększanie dawki powinno następować w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych. Jeśli jest to uzasadnione klinicznie ze względu na ciężkość objawów, odstępy między zwiększaniem dawki mogą być krótsze, ale nie mniejsze niż 4 dni.3
Ze względu na ryzyko objawów niepożądanych zależnych od dawki, dawkę należy zwiększać wyłącznie po dokonaniu oceny klinicznej, stosując zawsze najmniejszą skuteczną dawkę.4
Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną skuteczności terapii. W zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji zaleca się kontynuowanie terapii przez co najmniej 6 miesięcy po uzyskaniu remisji, zazwyczaj stosując taką samą dawkę jak w leczeniu aktywnego epizodu.5
Uogólnione zaburzenia lękowe
Dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów niereagujących na tę dawkę, można ją zwiększyć do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki należy przeprowadzać stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.6
Dawkę należy zwiększać wyłącznie po dokonaniu oceny klinicznej ze względu na ryzyko działań niepożądanych zależnych od wielkości dawki. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Leczenie powinno trwać odpowiednio długo (zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej) z regularną oceną indywidualnej odpowiedzi na terapię.7
Fobia społeczna
Zalecana dawka wynosi 75 mg raz na dobę. Nie ma dowodów na to, że większe dawki przynoszą dodatkowe korzyści terapeutyczne. Jednakże u pacjentów nie odpowiadających na początkową dawkę 75 mg, można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Dawkowanie należy zwiększać stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.8
Podobnie jak w innych wskazaniach, zwiększanie dawki należy przeprowadzać po dokonaniu oceny klinicznej i stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Leczenie powinno być kontynuowane przez okres kilku miesięcy lub dłużej, z regularną oceną skuteczności terapii.9
Lęk napadowy
W leczeniu lęku napadowego stosuje się schemat stopniowego zwiększania dawki, rozpoczynając od 37,5 mg na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększając do 75 mg na dobę. W przypadku braku odpowiedzi na dawkę 75 mg, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Dawkowanie należy zwiększać w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.10
Zwiększanie dawki należy przeprowadzać po dokonaniu oceny klinicznej, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. Terapia powinna trwać odpowiednio długo (zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej) z regularną oceną skuteczności leczenia.11
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma konieczności modyfikowania dawki wenlafaksyny wyłącznie ze względu na wiek pacjenta. Jednak podczas leczenia osób w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność, uwzględniając potencjalne zaburzenia czynności nerek oraz zmiany wrażliwości i powinowactwa przekaźników nerwowych związane z wiekiem. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a przy zwiększaniu dawkowania pacjenta należy uważnie monitorować.12
Dzieci i młodzież
Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Kontrolowane badania kliniczne nie wykazały skuteczności w leczeniu epizodów dużej depresji w tej grupie wiekowej. Nie określono także skuteczności i bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w innych wskazaniach u dzieci i młodzieży.13
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50%. Ze względu na osobniczą zmienność klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.14
Dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. Zaleca się zachowanie ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%. Należy dokładnie rozważyć stosunek potencjalnych korzyści do ryzyka związanego z leczeniem.15
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 ml/min nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, jednak zaleca się zachowanie ostrożności. U pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR < 30 ml/min), dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.16
Sposób podawania leku
Prefaxine w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu przeznaczony jest do podania doustnego. Zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłku, każdego dnia o tej samej porze. Kapsułki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.17
Przerwanie terapii
Należy unikać nagłego odstawiania leku. W przypadku konieczności przerwania terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres co najmniej 1-2 tygodni, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia reakcji odstawiennych. Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub po zakończeniu leczenia pojawią się objawy nietolerowane przez pacjenta, należy rozważyć powrót do poprzednio stosowanej dawki, a następnie kontynuować bardziej stopniowe zmniejszanie dawkowania.18
Zmiana terapii
Pacjentów otrzymujących wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu można przestawić na kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, stosując równoważne dawki. Na przykład, pacjentów przyjmujących wenlafaksynę o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 37,5 mg dwa razy na dobę można przestawić na wenlafaksynę w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu 75 mg raz na dobę. Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.19
Tabela dawkowania leku Prefaxine
| Wskazanie | Dawka początkowa | Schemat zwiększania dawki | Dawka maksymalna | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| Epizody dużej depresji | 75 mg raz na dobę | Co około 2 tygodnie lub dłużej (min. 4 dni) | 375 mg na dobę | Leczenie przez co najmniej 6 miesięcy po uzyskaniu remisji |
| Uogólnione zaburzenia lękowe | 75 mg raz na dobę | Co około 2 tygodnie lub dłużej | 225 mg na dobę | Leczenie przez kilka miesięcy lub dłużej |
| Fobia społeczna | 75 mg raz na dobę | Co około 2 tygodnie lub dłużej | 225 mg na dobę | Większe dawki nie wykazują dodatkowych korzyści |
| Lęk napadowy | 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni | Po 7 dniach zwiększenie do 75 mg, następnie co około 2 tygodnie lub dłużej | 225 mg na dobę | Wymagane stopniowe wprowadzanie terapii |
| Szczególne grupy pacjentów: | ||||
| Pacjenci w podeszłym wieku | Brak konieczności modyfikowania dawki tylko ze względu na wiek, zalecana ostrożność przy zwiększaniu dawki | |||
| Dzieci i młodzież < 18 lat | Nie zaleca się stosowania | |||
| Łagodne/umiarkowane zaburzenia czynności wątroby | Dawka zmniejszona o 50%, indywidualne dostosowanie | |||
| Ciężkie zaburzenia czynności wątroby | Dawka zmniejszona o > 50%, zachowanie szczególnej ostrożności | |||
| GFR 30-70 ml/min | Bez modyfikacji dawki, ale zaleca się ostrożność | |||
| GFR < 30 ml/min lub hemodializy | Dawka zmniejszona o 50%, indywidualne dostosowanie | |||
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania