Dawkowanie i sposób podawania leku Venlafaxine Aurovitas

Venlafaxine Aurovitas jest dostępny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych, w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, zawierających chlorowodorek wenlafaksyny w ilości odpowiadającej podanym wartościom wenlafaksyny. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.¹

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Epizody dużej depresji

Leczenie początkowe w epizodach dużej depresji powinno rozpoczynać się od dawki 75 mg raz na dobę. U pacjentów nieodpowiadających na tę dawkę, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnie 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach co najmniej 2-tygodniowych, a w przypadkach klinicznie uzasadnionych ciężkością objawów – w krótszych odstępach, jednak nie krótszych niż 4 dni.²

Terapia powinna trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną stanu klinicznego pacjenta. W profilaktyce nawrotów epizodów dużej depresji zaleca się stosowanie takiej samej dawki jak w leczeniu ostrej fazy. Leczenie przeciwdepresyjne należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy od osiągnięcia remisji.³

Uogólnione zaburzenia lękowe

W uogólnionych zaburzeniach lękowych zalecana początkowa dawka wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów nieodpowiadających na tę dawkę można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno następować w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych.⁴

Fobia społeczna

W leczeniu fobii społecznej zalecana dawka wynosi 75 mg raz na dobę. Nie wykazano dodatkowych korzyści ze stosowania większych dawek, jednak u pacjentów nieodpowiadających na leczenie można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych.⁵

Lęk napadowy

W leczeniu lęku napadowego zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 37,5 mg na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększenie do 75 mg na dobę. U pacjentów nieodpowiadających na tę dawkę można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych.⁶

W przypadku wszystkich wskazań należy pamiętać, że ze względu na ryzyko działań niepożądanych zależnych od dawki, zwiększanie dawki powinno być poprzedzone dokładną oceną kliniczną. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną odpowiedzi na leczenie.⁷

Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma konieczności modyfikowania dawki wyłącznie ze względu na wiek pacjenta, jednak zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas leczenia, ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek oraz zmiany wrażliwości i powinowactwa przekaźników nerwowych związane z wiekiem. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę i uważnie obserwować pacjentów podczas zwiększania dawki.⁸

Dzieci i młodzież: Wenlafaksyna nie jest zalecana w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne u dzieci i młodzieży z epizodami dużej depresji nie wykazały skuteczności leku, a skuteczność i bezpieczeństwo w innych wskazaniach nie zostały określone.⁹

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki o 50%. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami należy rozważyć zmniejszenie dawki o ponad 50% i zachować szczególną ostrożność, rozważając stosunek potencjalnych korzyści do ryzyka. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.¹⁰

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów z GFR 30-70 ml/min nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak zaleca się zachowanie ostrożności. U pacjentów z GFR <30 ml/min oraz u pacjentów hemodializowanych dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.¹¹

Sposób podawania

Venlafaxine Aurovitas jest przeznaczony do podawania doustnego. Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu powinny być przyjmowane raz na dobę, podczas posiłku, najlepiej o stałej porze. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.¹²

Kapsułki zawierają granulki, z których substancja czynna jest powoli uwalniana do przewodu pokarmowego. Nierozpuszczalna część granulek jest wydalana i może być widoczna w kale.¹³

Zmiana leczenia z innych postaci wenlafaksyny

Pacjenci otrzymujący wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu mogą zostać przestawieni na kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, stosując dawkę równoważną. Na przykład, pacjenci przyjmujący wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 37,5 mg dwa razy na dobę, mogą rozpocząć przyjmowanie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawce 75 mg raz na dobę. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie.¹⁴

Przerywanie leczenia

Należy unikać nagłego odstawienia leku. Po przerwaniu terapii wenlafaksyną zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej 1-2 tygodnie, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia objawów odstawienia. Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub po przerwaniu leczenia wystąpią objawy nietolerowane przez pacjenta, należy rozważyć wznowienie stosowania poprzednio przepisanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki, ale w sposób bardziej stopniowy.¹⁵