Przedawkowanie leku Venlafaxine Aurovitas

Przedawkowanie chlorowodorku wenlafaksyny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Doświadczenia kliniczne po wprowadzeniu leku do obrotu wskazują na występowanie przypadków przedawkowania, w tym ze skutkiem śmiertelnym, szczególnie gdy lek był przyjmowany w skojarzeniu z alkoholem lub innymi produktami leczniczymi.¹

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania wenlafaksyny mogą dotyczyć wielu układów organizmu, w tym układu sercowo-naczyniowego, nerwowego i pokarmowego. Najczęściej zgłaszane objawy to tachykardia, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzenie źrenic, drgawki i wymioty.²

W obrazie klinicznym przedawkowania obserwowano również zmiany w zapisie EKG, takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS, tachykardię komorową, bradykardię, niedociśnienie tętnicze, hipoglikemię, zawroty głowy oraz – w przypadkach najcięższych – zgony.³

Należy zaznaczyć, że ciężkie zatrucie może wystąpić u osób dorosłych już po przyjęciu około 3 gramów wenlafaksyny.⁴

Ryzyko zgonu w przypadku przedawkowania

Badania retrospektywne wykazały, że przedawkowanie wenlafaksyny może wiązać się z większym ryzykiem zgonu w porównaniu do leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI (selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny), jednakże ryzyko to jest mniejsze niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.⁵

Warto odnotować, że badania epidemiologiczne wskazują na wyższe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa u pacjentów leczonych wenlafaksyną w porównaniu do pacjentów otrzymujących leki z grupy SSRI. Nie ustalono jednoznacznie, w jakim stopniu zwiększone ryzyko zgonu może być przypisane bezpośrednio toksyczności wenlafaksyny po przedawkowaniu, a w jakim innym cechom pacjentów leczonych tym lekiem.⁶

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku ciężkiego zatrucia konieczne może być wdrożenie złożonego leczenia ratunkowego i monitorowania parametrów życiowych. Przy podejrzeniu przedawkowania wenlafaksyny zaleca się niezwłoczny kontakt z właściwym regionalnym ośrodkiem toksykologicznym lub specjalistą ds. leczenia zatruć.⁷

Leczenie przedawkowania wenlafaksyny obejmuje następujące interwencje:

• Leczenie wspomagające i objawowe – zalecane jest monitorowanie rytmu serca i innych ważnych parametrów życiowych.⁸
• Zapobieganie aspiracji – jeśli istnieje ryzyko zachłyśnięcia, nie jest wskazane wywołanie wymiotów.⁹
• Płukanie żołądka – może być wskazane, jeżeli zostanie przeprowadzone wkrótce po przyjęciu produktu lub u pacjentów z objawami klinicznymi.¹⁰
• Zastosowanie węgla aktywowanego – może zmniejszyć wchłanianie substancji czynnej.¹¹

Należy podkreślić, że metody takie jak wymuszona diureza, dializa, hemoperfuzja i transfuzja wymienna prawdopodobnie nie będą skuteczne w eliminacji wenlafaksyny z organizmu. Nie znaleziono również swoistego antidotum dla wenlafaksyny.¹²

Tabela objawów przedawkowania