Przeciwwskazania
Venlafaxine Aurovitas 150 mg

Lek Venlafaxine Aurovitas, zawierający chlorowodorek wenlafaksyny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu dostępnych w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które muszą być ściśle przestrzegane. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na wenlafaksynę lub substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na bezwzględny zakaz jednoczesnego stosowania wenlafaksyny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym oraz hipertermią, co stanowi zagrożenie życia.

Przeciwwskazania stosowania leku Venlafaxine Aurovitas

Lek Venlafaxine Aurovitas (chlorowodorek wenlafaksyny) w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych, dostępny w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, posiada ściśle określone przeciwwskazania, które muszą być bezwzględnie przestrzegane przez lekarzy przepisujących ten preparat. Znajomość tych przeciwwskazań jest niezbędna dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta i uniknięcia potencjalnie groźnych interakcji lekowych oraz działań niepożądanych.1

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Venlafaxine Aurovitas jest nadwrażliwość pacjenta na substancję czynną (wenlafaksynę) lub którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w preparacie. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej na którykolwiek składnik leku, należy bezwzględnie odradzić pacjentowi jego stosowanie.2

Przeciwwskazania związane z inhibitorami MAO

Szczególnie istotnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Ta kombinacja leków jest zabroniona ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego – potencjalnie zagrażającego życiu stanu, który charakteryzuje się objawami takimi jak:3

  • Pobudzenie psychoruchowe – zwiększona aktywność, niepokój, drażliwość
  • Drżenie mięśniowe – mimowolne drżenia różnych grup mięśniowych
  • Hipertermianiebezpieczny wzrost temperatury ciała

Okresy przerw między terapiami

Ze względu na ryzyko interakcji między wenlafaksyną a inhibitorami MAO, konieczne jest zachowanie odpowiednich odstępów czasowych między stosowaniem tych leków:4

  • Rozpoczęcie leczenia wenlafaksyną po stosowaniu IMAO: Należy bezwzględnie zachować okres karencji wynoszący co najmniej 14 dni od zakończenia terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO do rozpoczęcia leczenia wenlafaksyną. Ten okres jest niezbędny do całkowitej eliminacji inhibitora MAO z organizmu pacjenta.
  • Rozpoczęcie leczenia IMAO po stosowaniu wenlafaksyny: Konieczne jest przerwanie przyjmowania wenlafaksyny co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem terapii nieodwracalnymi IMAO. Ten okres pozwala na odpowiednie oczyszczenie organizmu z wenlafaksyny i jej metabolitów, co minimalizuje ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego.

Postępowanie w przypadku przeciwwskazań

W sytuacji, gdy u pacjenta występują przeciwwskazania do stosowania leku Venlafaxine Aurovitas, lekarz powinien:5

  1. Wyjaśnić pacjentowi przyczynę niemożności zastosowania leku
  2. Zaproponować alternatywną terapię odpowiednią dla schorzenia pacjenta
  3. W przypadku planowanej zmiany leczenia z IMAO na wenlafaksynę lub odwrotnie, dokładnie poinformować pacjenta o konieczności zachowania właściwych odstępów czasowych między terapiami
  4. Monitorować stan pacjenta, szczególnie podczas zmiany terapii

Przestrzeganie powyższych przeciwwskazań ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa farmakoterapii z zastosowaniem leku Venlafaxine Aurovitas. Ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu wenlafaksyny i IMAO stanowi poważne zagrożenie zdrowia, a nawet życia pacjenta, dlatego bezwzględnie należy odradzić takie połączenie leków.6

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl