Właściwości farmakokinetyczne
Modafen Extra Grip 200 mg + 30 mg

Ibuprofen zawarty w preparacie Modafen Extra Grip (200 mg) charakteryzuje się szybkim i efektywnym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 1-2 godzin. Substancja wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza (99%), co może mieć kliniczne znaczenie przy jednoczesnym stosowaniu leków konkurujących o te same miejsca wiążące. Biotransformacja ibuprofenu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie powstają nieaktywne metabolity, a okres półtrwania wynosi około 2 godzin. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, zarówno w formie metabolitów, jak i niezmienionej substancji czynnej. Dodatkowo, ibuprofen przenika do płynu maziowego, co jest istotne w terapii schorzeń układu ruchu.

Właściwości farmakokinetyczne leku Modafen Extra Grip

Poniższe dane farmakokinetyczne dotyczą preparatu Modafen Extra Grip, zawierającego 200 mg ibuprofenu oraz 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku w postaci tabletek powlekanych. Omówienie właściwości farmakokinetycznych zostało przedstawione oddzielnie dla obu substancji czynnych wchodzących w skład leku.1

Farmakokinetyka ibuprofenu

Wchłanianie

Ibuprofen po podaniu doustnym charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu krwi osiągane jest stosunkowo szybko – w czasie od 1 do 2 godzin po przyjęciu leku.2

Dystrybucja

Ibuprofen wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza wynoszący 99%. Jest to istotna cecha farmakokinetyczna, która może mieć znaczenie podczas jednoczesnego stosowania innych leków konkurujących o miejsca wiązania na białkach.3

Substancja czynna wykazuje zdolność do przenikania do płynu maziowego, co ma znaczenie w przypadku stosowania leku w schorzeniach układu ruchu.4

Metabolizm

Biotransformacja ibuprofenu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie lek przekształcany jest do dwóch głównych nieaktywnych metabolitów. Te metabolity mogą występować zarówno w formie wolnej, jak i w postaci koniugatów.5

Eliminacja

Okres półtrwania ibuprofenu jest stosunkowo krótki i wynosi około 2 godzin. Wydalanie substancji czynnej oraz jej metabolitów zachodzi głównie przez nerki i charakteryzuje się szybkim i całkowitym przebiegiem. Ibuprofen jest wydalany zarówno w postaci metabolitów, jak również w formie niezmienionej.6

Farmakokinetyka pseudoefedryny

Wchłanianie

Pseudoefedryna po podaniu doustnym również dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu krwi osiągane jest nieco później niż w przypadku ibuprofenu, tj. po około 1 do 3 godzin od momentu przyjęcia leku.7

Metabolizm

Metabolizm pseudoefedryny zachodzi w wątrobie, jednak w przeciwieństwie do ibuprofenu, większość substancji czynnej jest wydalana w postaci niezmienionej. W wątrobie powstają jedynie niewielkie ilości metabolitów pseudoefedryny.8

Eliminacja

Okres półtrwania pseudoefedryny jest dłuższy niż ibuprofenu i wynosi od 5 do 8 godzin po podaniu doustnym. Istotnym czynnikiem, który może wpływać na szybkość eliminacji pseudoefedryny, jest pH moczu – zakwaszenie moczu może prowadzić do skrócenia okresu półtrwania tej substancji.9

Podobnie jak w przypadku ibuprofenu, eliminacja pseudoefedryny odbywa się głównie przez nerki, gdzie substancja wydalana jest przede wszystkim w formie niezmienionej, wraz z niewielkimi ilościami metabolitów powstałych podczas biotransformacji wątrobowej.10

Porównanie parametrów farmakokinetycznych składników leku

Parametr farmakokinetyczny Ibuprofen Pseudoefedryna
Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) 1-2 godziny 1-3 godziny
Okres półtrwania (T1/2) 2 godziny 5-8 godzin
Wiązanie z białkami osocza 99% Brak danych
Główna droga eliminacji Przez nerki Przez nerki
Forma wydalania Metabolity i forma niezmieniona Głównie forma niezmieniona
Wpływ pH moczu na eliminację Brak danych Zakwaszenie przyspiesza eliminację
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl