Wskazania do stosowania leku Asanix PPH

Asanix PPH w dawce 1 mg w postaci tabletek jest produktem leczniczym zawierającym substancję czynną rasagilinę (w postaci rasagiliny winianu). Lek ten znajduje zastosowanie w terapii idiopatycznej choroby Parkinsona u pacjentów dorosłych¹.

Monoterapia (bez lewodopy)

Lek Asanix PPH może być stosowany w monoterapii choroby Parkinsona, czyli jako jedyny lek w schemacie terapeutycznym, bez jednoczesnego podawania lewodopy. Jest to szczególnie istotne w początkowym stadium choroby, gdy pacjenci mogą jeszcze nie wymagać leczenia lewodopą².

Leczenie wspomagające (z lewodopą)

Asanix PPH jest również wskazany jako lek wspomagający w terapii skojarzonej z lewodopą. Ta opcja terapeutyczna jest dedykowana pacjentom, u których występują wahania skuteczności lewodopy wynikające z efektu wyczerpania dawki (tzw. zjawisko „end of dose” lub „wearing-off”). W tej sytuacji klinicznej obserwuje się skrócenie czasu działania pojedynczej dawki lewodopy, co prowadzi do naprzemiennego występowania okresów dobrej kontroli objawów choroby (okresy „on”) i okresów pogorszenia sprawności ruchowej (okresy „off”)³.

Specyfika postaci farmaceutycznej

Asanix PPH jest dostępny w postaci białych lub prawie białych, okrągłych, płaskich tabletek o skośnie ściętych krawędziach. Średnica tabletki wynosi około 6,5 mm, co ułatwia jej połykanie⁴. Każda tabletka zawiera 1 mg rasagiliny w postaci rasagiliny winianu⁵.

Znaczenie kliniczne leku

Rasagilina należy do grupy inhibitorów monoaminooksydazy typu B (MAO-B), które hamują rozkład dopaminy w mózgu. Dzięki temu mechanizmowi działania lek pomaga łagodzić objawy choroby Parkinsona, takie jak sztywność mięśniowa, spowolnienie ruchowe czy drżenie. W przypadku stosowania jako terapia dodana do lewodopy, rasagilina może wydłużać czas działania dawki lewodopy, zmniejszając tym samym liczbę i nasilenie okresów „off”⁶.

Podsumowując, lek Asanix PPH (rasagilina) w dawce 1 mg należy zalecać pacjentom dorosłym z idiopatyczną chorobą Parkinsona zarówno we wczesnym stadium choroby jako monoterapię, jak i w bardziej zaawansowanym stadium jako lek wspomagający terapię lewodopą, szczególnie w przypadku występowania fluktuacji ruchowych związanych z efektem wyczerpania dawki lewodopy⁷.