Leki w grupie
„inhibitory MAO-B”

Inhibitory monoaminooksydazy typu B (MAO-B) to grupa leków stosowanych głównie w leczeniu choroby Parkinsona. Enzymy MAO-B odpowiadają za metabolizm dopaminy w mózgu, a ich hamowanie zwiększa stężenie dopaminy w przestrzeni synaptycznej, co łagodzi objawy parkinsonizmu. W przeciwieństwie do nieselektywnych inhibitorów MAO, inhibitory MAO-B wykazują selektywność wobec izoformy B enzymu, co zmniejsza ryzyko niebezpiecznych interakcji z pokarmami zawierającymi tyraminę.

Do najważniejszych inhibitorów MAO-B należą: selegilina (dostępna w Polsce jako Segan, Jumex, Selgres), rasagilina (Azilect, Rasagiline) oraz najnowszy przedstawiciel tej grupy – safinamid (Xadago). Leki te różnią się między sobą siłą działania, profilem metabolicznym oraz dodatkowym mechanizmem działania. Selegilina jest metabolizowana do amfetaminy i metamfetaminy, rasagilina nie ma aktywnych metabolitów, a safinamid dodatkowo blokuje kanały sodowe i hamuje uwalnianie glutaminianu.

Główną zaletą inhibitorów MAO-B jest ich skuteczność w łagodzeniu objawów motorycznych choroby Parkinsona. Mogą być stosowane w monoterapii we wczesnym stadium choroby lub jako leczenie dodatkowe do lewodopy w bardziej zaawansowanych stadiach. Szczególnie cenne jest ich działanie w redukcji fluktuacji ruchowych (zjawiska „on-off”) u pacjentów długotrwale leczonych lewodopą. Ponadto niektóre badania sugerują potencjalne działanie neuroprotekcyjne, choć ta kwestia pozostaje kontrowersyjna.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem inhibitorów MAO-B obejmują możliwość wystąpienia dyskinez, zawrotów głowy, nudności, bezsenności i halucynacji. Przy wyższych dawkach selegiliny może dojść do utraty selektywności wobec MAO-B i pojawienia się ryzyka przełomu nadciśnieniowego po spożyciu pokarmów bogatych w tyraminę (tzw. efekt serowy). Rasagilina i safinamid są bardziej selektywne i rzadziej powodują takie reakcje. Inhibitory MAO-B mogą również wchodzić w interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi, szczególnie z SSRI i SNRI, co może prowadzić do zespołu serotoninowego.

W ramach inhibitorów MAO-B możemy wyróżnić dwie podgrupy: nieodwracalne inhibitory MAO-B (selegilina, rasagilina), które trwale inaktywują enzym, przez co jego aktywność powraca dopiero po syntezie nowych cząsteczek enzymu, oraz odwracalne inhibitory MAO-B (safinamid), które wiążą się z enzymem w sposób odwracalny, co teoretycznie daje większe bezpieczeństwo i elastyczność terapii. Safinamid wyróżnia się również dodatkowym mechanizmem działania poprzez wpływ na transmisję glutaminergiczną.

Lista leków w tej grupie

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl