Rasagiline Vipharm
Tabletki, 1 mg
Lek zawiera 1 mg rasagiliny w postaci półwinianu rasagiliny oraz substancje pomocnicze. Stosowany jest u dorosłych w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona, zarówno jako monoterapia, jak i w terapii wspomagającej z lewodopą. Pomaga w kontrolowaniu objawów choroby oraz wahaniami skuteczności lewodopy związanymi z efektem wyczerpania dawki. Tabletki mają postać białych, okrągłych, płaskich tabletek ze ściętymi krawędziami.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Rasagiline Vipharm w dawce 1 mg raz na dobę jest wskazany w leczeniu choroby Parkinsona, zarówno jako monoterapia, jak i w skojarzeniu z lewodopą. U pacjentów dorosłych oraz w podeszłym wieku nie wymaga modyfikacji dawkowania. Lek podaje się doustnie, z posiłkiem lub niezależnie od niego, co zwiększa komfort stosowania. W populacji pediatrycznej stosowanie rasagiliny jest niewskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek standardowa dawka 1 mg raz na dobę pozostaje odpowiednia bez konieczności modyfikacji.
W przypadku zaburzeń czynności wątroby konieczne jest szczególne monitorowanie i dostosowanie terapii: rasagilina jest przeciwwskazana w ciężkich zaburzeniach, a w umiarkowanych należy unikać jej stosowania. Przy łagodnych zaburzeniach wątroby zaleca się ostrożność na początku leczenia, a w przypadku progresji do umiarkowanego stopnia upośledzenia funkcji wątroby terapię należy przerwać. Podsumowując, kluczowe jest regularne monitorowanie funkcji wątroby u pacjentów leczonych Rasagiline Vipharm, aby zapobiec powikłaniom i zapewnić bezpieczeństwo terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Rasagiline Vipharm 1 mg
bezpieczeństwo stosowania, choroba Parkinsona, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, łagodne zaburzenie czynności wątroby, leczenie choroby Parkinsona, leczenie skojarzone z lewodopą, lewodopa, monoterapia, pacjent geriatryczny, populacja pediatryczna, progresja zaburzeń wątroby, rasagilina, stadium choroby Parkinsona, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, upośledzenie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Rasagilina Vipharm w dawce 1 mg, stosowana w terapii choroby Parkinsona, wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa zależny od schematu leczenia (monoterapia lub leczenie wspomagające lewodopę). W monoterapii najczęściej obserwuje się bóle głowy, depresję, zawroty głowy oraz infekcje górnych dróg oddechowych, natomiast w terapii wspomagającej dominują dyskinezy, niedociśnienie ortostatyczne (0,3% pacjentów), upadki, nudności, suchość w jamie ustnej oraz bóle mięśniowo-szkieletowe. Niedociśnienie ortostatyczne pojawia się głównie w pierwszych dwóch miesiącach leczenia i zwykle ustępuje samoistnie. Zgłaszano również rzadkie przypadki przełomu nadciśnieniowego po spożyciu pokarmów bogatych w tyraminę. Zaburzenia kontroli impulsów, takie jak kompulsywne zachowania i hiperseksualność, występowały u około połowy pacjentów z tymi objawami, z których większość miała ciężki przebieg. Ponadto, po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki zespołu serotoninowego, omamów, splątania oraz nadmiernej senności w ciągu dnia.
W badaniach klinicznych częstość występowania czerniaka skóry wynosiła 0,5% w grupie leczonej rasagiliną wspomagającą lewodopę, w porównaniu do 0,3% w grupie placebo, a po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano kolejne ciężkie przypadki czerniaka złośliwego. W trakcie terapii zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem niedociśnienia ortostatycznego, zespołu serotoninowego oraz zaburzeń kontroli impulsów, a także regularne kontrole dermatologiczne. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych konieczne może być dostosowanie dawki lub odstawienie leku. W badaniach nie dopuszczano jednoczesnego stosowania rasagiliny z fluoksetyną i fluwoksaminą, natomiast inne leki przeciwdepresyjne były dozwolone w określonych dawkach maksymalnych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla dalszego monitorowania bezpieczeństwa leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Rasagiline Vipharm 1 mg
ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, choroba Parkinsona, ciężkie nadciśnienie, czerniak skóry, czerniak złośliwy, dławica piersiowa, dyskineza, dystonia, inhibitor MAO-B, leukopenia, nadmierna senność dzienna, nagłe zasypianie, napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, nietypowy sen, nudności i wymioty, przełom nadciśnieniowy, rak skóry, suchość w jamie ustnej, udar naczyniowy mózgu, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie równowagi, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół cieśni nadgarstka, zespół dysregulacji dopaminowej, zespół serotoninowy -
Profil bezpieczeństwa leku
Rasagilina wymaga zachowania ostrożności u wybranych grup pacjentów, w tym kobiet karmiących, u których brak jest danych potwierdzających przenikanie leku do mleka ludzkiego, jednakże dane niekliniczne wskazują na potencjalne hamowanie wydzielania prolaktyny i laktacji. U pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny należy zwrócić uwagę na ryzyko senności i epizodów nagłego zasypiania, co może znacząco obniżyć zdolność do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Ponadto, pomimo braku bezpośrednich danych dotyczących interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność ze względu na możliwe addycyjne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy.
W populacji seniorów oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania ani szczególne środki ostrożności. Natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się szczególną ostrożność: rasagilina jest przeciwwskazana w ciężkich zaburzeniach, powinna być unika w umiarkowanych, a w łagodnych przypadkach stosowana z zachowaniem ostrożności. W przypadku pogorszenia funkcji wątroby leczenie należy przerwać. Takie podejście minimalizuje ryzyko powikłań związanych z metabolizmem leku i jego toksycznością w kontekście niewydolności wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Rasagiline Vipharm 1 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie rasagiliny, inhibitora MAO-B stosowanego w dawce terapeutycznej 1 mg/dobę, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych wynikających z zahamowania aktywności MAO-A i MAO-B. W literaturze opisano przypadki przedawkowania w zakresie dawek od 3 mg do 100 mg, co znacznie przekracza standardową dawkę. Objawy takie jak hipomania, przełom nadciśnieniowy, zespół serotoninowy oraz zaburzenia układu krążenia (nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, arytmie) są związane z dawkami powyżej 3 mg, a szczególnie przy dawce 10 mg/dobę obserwowano działania niepożądane kardiologiczne, zwłaszcza u pacjentów jednocześnie leczonych lewodopą. W badaniach klinicznych podawanie dawki 10-20 mg/dobę zdrowym ochotnikom wiązało się z łagodnymi lub umiarkowanymi działaniami niepożądanymi, które ustępowały po odstawieniu leku.
Brak swoistego antidotum wymaga wdrożenia leczenia objawowego i monitorowania parametrów życiowych pacjenta w przypadku podejrzenia przedawkowania rasagiliny. Diagnostyka powinna uwzględniać różnorodność manifestacji klinicznych, które mogą przypominać objawy innych nieselektywnych inhibitorów MAO. Leczenie polega na terapii podtrzymującej funkcje życiowe oraz interwencjach ukierunkowanych na konkretne objawy, takie jak kontrola nadciśnienia tętniczego czy stabilizacja układu krążenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko przełomu nadciśnieniowego i zespołu serotoninowego, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Rasagiline Vipharm 1 mg
antidotum, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, hipomania, inhibitor monoaminooksydazy, lewodopa, MAO-A, MAO-B, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, nieselektywny inhibitor MAO, przedawkowanie rasagiliny, przełom nadciśnieniowy, rasagilina, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rasagilina, substancja czynna leku Rasagiline Vipharm, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego przy stężeniach odpowiadających dawkom klinicznym (1 mg/dobę). W warunkach aktywacji metabolicznej zaobserwowano wzrost aberracji chromosomalnych jedynie przy stężeniach znacznie przekraczających poziomy kliniczne. Badania karcynogenności na szczurach i myszach wykazały brak działania rakotwórczego u szczurów przy ekspozycji 84-339 razy wyższej niż u ludzi, natomiast u myszy zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów układu oddechowego przy ekspozycji 144-213 razy wyższej niż kliniczna. Badania toksyczności wielokrotnego podania oraz ocena parametrów biochemicznych, hematologicznych i histopatologicznych nie wykazały istotnych zmian wskazujących na toksyczność narządową przy dawkach terapeutycznych.
Ocena wpływu rasagiliny na rozród i rozwój potomstwa nie wykazała negatywnych efektów na płodność, przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu ani postnatalny rozwój potomstwa przy dawkach niepowodujących toksyczności matczynej. Konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa nie ujawniły niekorzystnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy ani funkcje metaboliczne. Podsumowując, profil bezpieczeństwa rasagiliny w dawce terapeutycznej 1 mg/dobę jest korzystny, a obserwowane efekty niepożądane w badaniach na zwierzętach występowały wyłącznie przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających te osiągane u pacjentów, co minimalizuje ryzyko kliniczne stosowania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rasagiline Vipharm 1 mg
aberracja chromosomalna, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, ekspozycja systemowa, hepatocyt, karcynogenność, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rasagilina, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zmiana nowotworowa -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Rasagiline Vipharm zawiera 1 mg rasagiliny w postaci półwinianu (1,438 mg rasagiliny półwinianu na tabletkę). Tabletki są białe lub prawie białe, okrągłe, o średnicy 8 mm, z wytłoczonym oznaczeniem „1”. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniacza, substancji wiążącej, poprawiającej przepływność oraz poślizgowej. Produkt dostępny jest w opakowaniach blisterowych (7, 10, 28, 30, 100 lub 112 tabletek) oraz w butelkach HDPE z wieczkiem LDPE (30 tabletek). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w obrocie.
Warunki przechowywania różnią się w zależności od opakowania: blistry nie wymagają specjalnej temperatury, ale należy je chronić przed światłem, natomiast butelki należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30°C, również chroniąc przed światłem. Okres ważności wynosi 3 lata dla blisterów oraz 2 lata dla butelek. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych produktu Rasagiline Vipharm, a także nie ma specjalnych wymagań dotyczących jego usuwania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Rasagiline Vipharm 1 mg
celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, półwinian rasagiliny, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, rasagilina, skrobia żelowana kukurydziana, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja wiążąca i rozsadzająca, substancja wypełniająca, właściwości przepływowe -
Specjalne ostrzeżenia
Rasagilina, stosowana w terapii choroby Parkinsona, wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje farmakologiczne i potencjalne działania niepożądane. Należy unikać jednoczesnego stosowania rasagiliny z inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, takimi jak fluoksetyna i fluwoksamina, a także z dekstrometorfanem i sympatykomimetykami (efedryna, pseudoefedryna). Przerwy czasowe między odstawieniem fluoksetyny a rozpoczęciem rasagiliny powinny wynosić co najmniej 5 tygodni, a przy zmianie z rasagiliny na fluoksetynę lub fluwoksaminę – minimum 14 dni. Rasagilina wzmacnia działanie lewodopy, co może nasilać działania niepożądane i dyskinezy, dlatego zaleca się monitorowanie i ewentualne zmniejszenie dawki lewodopy. Ponadto, obserwuje się ryzyko hipotensji ortostatycznej, szczególnie u pacjentów z chorobą Parkinsona, co wymaga ścisłej kontroli ciśnienia tętniczego.
Podczas terapii rasagiliną istnieje ryzyko senności i epizodów nagłego zasypiania, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków dopaminergicznych, co wymaga od pacjentów zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Konieczne jest także monitorowanie zaburzeń kontroli impulsów, takich jak kompulsje, patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność czy impulsywne zachowania. Pomimo zgłoszonych przypadków czerniaka w badaniach klinicznych, obecne dane wskazują, że zwiększone ryzyko raka skóry wiąże się raczej z samą chorobą Parkinsona niż z rasagiliną. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność: lek jest przeciwwskazany przy umiarkowanym upośledzeniu funkcji wątroby, a w przypadku pogorszenia stanu wątroby podczas terapii należy przerwać leczenie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Rasagiline Vipharm
choroba Parkinsona, czerniak, dekstrometorfan, dyskineza, działanie dopaminergiczne, efedryna, efekt hipotensyjny, fluoksetyna, fluwoksamina, lek dopaminergiczny, lek przeciwdepresyjny, lewodopa, nagłe zasypianie, pseudoefedryna, rasagilina, sympatykomimetyk, upośledzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie kontroli impulsów -
Właściwości farmakodynamiczne
Rasagiline Vipharm, zawierający 1 mg rasagiliny (1,438 mg rasagiliny półwinianu), jest silnym, nieodwracalnym i selektywnym inhibitorem monoaminooksydazy typu B (MAO-B, kod ATC: N04BD02), stosowanym w terapii choroby Parkinsona. Mechanizm działania polega na hamowaniu MAO-B, co zwiększa zewnątrzkomórkowe stężenie dopaminy w prążkowiu, poprawiając funkcje dopaminergiczne. Główny metabolit, 1-aminoindan, nie hamuje MAO-B, co może wpływać na korzystny profil bezpieczeństwa leku. Skuteczność rasagiliny potwierdzono w trzech badaniach klinicznych, zarówno w monoterapii, jak i w terapii wspomagającej lewodopę. W badaniu monoterapii (n=404) po 26 tygodniach zaobserwowano istotną poprawę w skali UPDRS części I-III (dla dawki 1 mg: -4,2 pkt, p<0,0001) oraz w czynnościach motorycznych (część II: -2,7 pkt, p<0,0001), a także poprawę jakości życia ocenianą skalą PD-QUALIF.
W badaniach wspomagających (n=687 i n=472) rasagilina w dawce 1 mg/dobę istotnie skracała czas trwania fazy „OFF” o 0,78 h (95% CI: -1,18 do -0,39 h, p=0,0001) oraz 0,94 h (95% CI: -1,36 do -0,51 h, p<0,0001) w porównaniu do placebo, co było porównywalne z efektem entakaponu (-0,80 h). Dawka 0,5 mg również wykazywała statystycznie istotną poprawę, choć mniejszą niż 1 mg. Wtórne parametry skuteczności, takie jak ocena lekarza, podskala ADL w stanie „OFF” oraz oceny motoryczne w stanie „ON”, potwierdziły kompleksową skuteczność rasagiliny. Zalecana dawka terapeutyczna to 1 mg/dobę, co znajduje potwierdzenie w wynikach badań klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Rasagiline Vipharm 1 mg
-
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Rasagilina nie posiada wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet ciężarnych, co skutkuje zaleceniem unikania jej w okresie ciąży. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na reprodukcję, jednak brak danych u ludzi wymaga ostrożności. W przypadku kobiet karmiących piersią, rasagilina może hamować wydzielanie prolaktyny, co potencjalnie ogranicza laktację, a brak jednoznacznych danych dotyczących przenikania leku do mleka matki dodatkowo podkreśla konieczność indywidualnej oceny ryzyka i korzyści oraz rozważenia czasowego przerwania karmienia przy konieczności stosowania leku.
Brak jest również szczegółowych danych klinicznych dotyczących wpływu rasagiliny na płodność u ludzi, choć badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na ten parametr. W praktyce klinicznej lekarz powinien przeprowadzić dokładną ocenę stosunku korzyści do ryzyka, rozważyć alternatywne metody leczenia u kobiet ciężarnych, monitorować pacjentki karmiące piersią pod kątem wpływu na laktację oraz poinformować pacjentki planujące ciążę o ograniczeniach danych dotyczących płodności. Zaleca się także stosowanie odpowiedniej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym przyjmujących rasagilinę, aby minimalizować potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rasagiline Vipharm 1 mg
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Rasagilina (Rasagiline Vipharm, 1 mg) może znacząco wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza u pacjentów doświadczających senności lub epizodów nagłego zasypiania. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego historii zaburzeń snu oraz ocena ryzyka zawodowego pacjenta. Zaleca się zakaz prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ustalenia, czy lek wywołuje działania niepożądane wpływające na koncentrację i koordynację psychoruchową. W przypadku wystąpienia senności lub nagłego zasypiania podczas leczenia, pacjent powinien bezwzględnie unikać prowadzenia pojazdów i wykonywania czynności zagrażających bezpieczeństwu, a lekarz powinien rozważyć modyfikację terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią senności przed leczeniem, u których obowiązuje całkowity zakaz prowadzenia pojazdów, obsługi maszyn i pracy na wysokościach.
Interakcje rasagiliny z lekami uspokajającymi, alkoholem oraz innymi substancjami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (benzodiazepiny, leki przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne) mogą nasilać ryzyko zaburzeń czujności i koordynacji. Dodatkowo, leki zwiększające stężenie rasagiliny w osoczu, np. cyprofloksacyna, mogą potęgować działania niepożądane. Lekarz powinien regularnie monitorować pacjenta pod kątem senności i epizodów nagłego zasypiania, angażując także opiekunów w obserwację. Dokumentacja w historii choroby powinna zawierać informacje o poinformowaniu pacjenta o ryzyku związanym z terapią. Indywidualne dostosowanie zaleceń dotyczących prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn uwzględnia dawkę rasagiliny, nasilenie objawów choroby podstawowej, stosowanie innych leków oraz czynniki ryzyka, co pozwala na optymalizację bezpieczeństwa i jakości życia pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Rasagiline Vipharm 1 mg
benzodiazepina, cyprofloksacyna, dawka leku, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie niepożądane, działanie sedatywne, epizod nagłego zasypiania, koordynacja psychoruchowa, leczenie rasagiliną, lek dopaminergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek uspokajający, ośrodkowy układ nerwowy, rasagilina, senność, sprawność psychomotoryczna, stężenie w osoczu, zaburzenie snu -
Wskazania do stosowania
Rasagiline Vipharm w dawce 1 mg (1,438 mg rasagiliny półwinianu) jest wskazany do leczenia idiopatycznej choroby Parkinsona u dorosłych, stosowany zarówno w monoterapii, jak i jako terapia wspomagająca u pacjentów przyjmujących lewodopę. Monoterapia jest zalecana szczególnie we wczesnych stadiach choroby lub gdy opóźnia się wprowadzenie lewodopy. W terapii wspomagającej rasagilina pomaga stabilizować odpowiedź na lewodopę i redukować fluktuacje ruchowe związane z efektem wyczerpania dawki (wearing-off phenomenon). Lekarz powinien rozważyć zastosowanie rasagiliny u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą Parkinsona, u osób nietolerujących innych leków przeciwparkinsonowskich oraz u pacjentów z fluktuacjami ruchowymi i skróceniem czasu działania lewodopy.
Decyzję o włączeniu Rasagiline Vipharm powinien podjąć neurolog lub specjalista w leczeniu zaburzeń ruchowych, po wykluczeniu parkinsonizmu wtórnego. W trakcie terapii wspomagającej konieczna jest regularna ocena częstości i nasilenia efektu wearing-off, czasu trwania okresów „on” i „off”, możliwości redukcji dawki lewodopy oraz wpływu na dyskinezy. W monoterapii należy monitorować podstawowe objawy parkinsonowskie i funkcjonowanie pacjenta. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności codziennego, regularnego przyjmowania leku, możliwości stosowania niezależnie od posiłków, ryzyku interakcji lekowych oraz ograniczeniach dietetycznych dotyczących tyramin. W terapii skojarzonej możliwe jest dostosowanie dawki lewodopy zgodnie z zaleceniami lekarza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Rasagiline Vipharm 1 mg