idiopatyczna choroba Parkinsona
Wskazanie
Idiopatyczna choroba Parkinsona to przewlekła, postępująca choroba neurodegeneracyjna, która charakteryzuje się utratą neuronów dopaminergicznych w istocie czarnej mózgu. Jest to najczęstszy typ choroby Parkinsona, stanowiący około 85% wszystkich przypadków. Termin „idiopatyczna” oznacza, że jej przyczyna pozostaje nieznana, w odróżnieniu od parkinsonizmu wtórnego wywołanego przez leki, toksyny czy inne schorzenia.
Główne objawy to drżenie spoczynkowe, sztywność mięśniowa, spowolnienie ruchowe (bradykinezja) oraz zaburzenia postawy. W miarę postępu choroby mogą pojawić się również objawy pozaruchowe, takie jak zaburzenia poznawcze, depresja, zaburzenia snu, problemy z układem autonomicznym oraz zaburzenia węchu. Diagnoza opiera się głównie na obrazie klinicznym i odpowiedzi na leczenie lewodopą.
W leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona stosuje się kilka grup leków. Podstawą terapii są preparaty lewodopy, często w połączeniu z inhibitorami dekarboksylazy (Madopar, Nakom, Sinemet, Dopicar). Stosuje się również agonistów dopaminy (Mirapexin, Neupro, Requip), inhibitory MAO-B (Selegilina, Azilect, Xadago), inhibitory COMT (Comtan, Stalevo), a także leki antycholinergiczne (Pridinol, Parkopan) w wybranych przypadkach.
Największe trudności w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona wiążą się z postępującym charakterem schorzenia oraz z powikłaniami długotrwałej farmakoterapii. Z czasem skuteczność leków może się zmniejszać, a u wielu pacjentów pojawiają się fluktuacje ruchowe i dyskinezy polekowe. Szczególnie problematyczne są zjawiska „on-off” oraz dystonie końca dawki. Dodatkowo, leczenie komplikują objawy pozaruchowe, które często słabo reagują na standardową terapię dopaminergiczną i wymagają dodatkowego postępowania.
W zaawansowanych stadiach choroby, gdy leczenie farmakologiczne nie zapewnia już zadowalającej kontroli objawów, rozważa się metody zabiegowe, takie jak głęboka stymulacja mózgu (DBS) czy ciągłe podskórne wlewy apomorfiny lub dojelitowe wlewy lewodopy (Duodopa). Holistyczne podejście do pacjenta z chorobą Parkinsona powinno obejmować również fizjoterapię, terapię mowy oraz wsparcie psychologiczne.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Rasagilina Synthon – Tabletki – 1 mg
Preparat zawiera 1 mg rasagiliny w postaci winianu i występuje w formie białych, podłużnych tabletek. Stosowany jest u dorosłych pacjentów w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona. Może być stosowany samodzielnie lub jako uzupełnienie terapii z lewodopą. Pomaga w kontrolowaniu objawów choroby, zwłaszcza przy wahających się efektach leczenia lewodopą.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Asanix PPH – Tabletki – 1 mg
Produkt leczniczy zawiera 1 mg rasagiliny w postaci winianu rasagiliny w każdej tabletce. Lek dostępny jest w postaci białych lub prawie białych, okrągłych tabletek. Stosowany jest u dorosłych w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona, zarówno w monoterapii bez lewodopy, jak i jako leczenie wspomagające w połączeniu z lewodopą. Jest szczególnie zalecany pacjentom doświadczającym wahnięć skuteczności lewodopy związanych z efektem wyczerpania dawki.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Ioflupane (123I) ROTOP – Roztwór do wstrzykiwań – 74 MBq/ml
Jest to roztwór do wstrzykiwań zawierający joflupan znakowany izotopem jodu 123I oraz etanol jako substancję pomocniczą. Stosuje się go diagnostycznie w celu wykrywania zmniejszenia liczby funkcjonalnych zakończeń dopaminergicznych w mózgu. Produkt pomaga rozróżnić drżenie samoistne od zespołów parkinsonowskich u dorosłych pacjentów z niepotwierdzonym klinicznie zespołem parkinsonowskim. Ponadto służy do różnicowania przypuszczalnego otępienia z ciałami Lewy’ego od choroby Alzheimera.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Rasagiline Vipharm – Tabletki – 1 mg
Lek zawiera 1 mg rasagiliny w postaci półwinianu rasagiliny oraz substancje pomocnicze. Stosowany jest u dorosłych w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona, zarówno jako monoterapia, jak i w terapii wspomagającej z lewodopą. Pomaga w kontrolowaniu objawów choroby oraz wahaniami skuteczności lewodopy związanymi z efektem wyczerpania dawki. Tabletki mają postać białych, okrągłych, płaskich tabletek ze ściętymi krawędziami.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Dopamar mite – Tabletki o przedłużonym uwalnianiu – 100 mg + 25 mg
Lek zawiera 100 mg lewodopy oraz 25 mg karbidopy w formie karbidopy jednowodnej w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu. Substancje te współdziałają w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona, pomagając w skróceniu okresów wyłączenia ruchowego u pacjentów już wcześniej leczonych. Tabletki stosuje się przede wszystkim u osób doświadczających zaburzeń ruchowych związanych z terapią lewodopą o natychmiastowym uwalnianiu. Lek nie jest zalecany do pierwszorazowego leczenia u pacjentów nieleczonych wcześniej lewodopą.
• Wskazania do stosowania• Kategoria leku -
Rasagiline Accord – Tabletki – 1 mg
Preparat zawiera 1 mg rasagiliny w postaci rasagiliny winianu jako substancji czynnej. Tabletki mają postać białych lub prawie białych, okrągłych, płaskich tabletek o ściętych krawędziach. Lek stosuje się u dorosłych w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona, zarówno jako monoterapię, jak i leczenie wspomagające z lewodopą. Pomaga w kontrolowaniu objawów choroby oraz w przypadku wahających się efektów lewodopy z powodu wyczerpania dawki.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Ralago – Tabletki – 1 mg
Produkt leczniczy zawiera 1 mg rasagiliny w postaci półwinianu rasagiliny. Jest dostępny w formie białych, okrągłych tabletek. Stosuje się go u dorosłych osób w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona. Może być używany samodzielnie lub jako wsparcie terapii lewodopą w przypadku wahających się efektów leczenia.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Dopamar – Tabletki o przedłużonym uwalnianiu – 200 mg + 50 mg
Produkt leczniczy zawiera dwie substancje czynne: lewodopę oraz karbidopę w postaci karbidopy jednowodnej, w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Stosuje się go głównie w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona, szczególnie w celu skrócenia okresu wyłączenia u pacjentów z zaburzeniami ruchowymi. Jest przeznaczony dla osób wcześniej leczonych lekami zawierającymi lewodopę z inhibitorem dopa-dekarboksylazy lub samą lewodopę. Doświadczenie w stosowaniu u pacjentów nieleczonych wcześniej lewodopą jest ograniczone.
• Wskazania do stosowania• Kategoria leku