Właściwości farmakokinetyczne
Rasagiline Vipharm 1 mg

Właściwości farmakokinetyczne rasagiliny

Rasagilina to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, dostępny w postaci tabletek zawierających 1 mg substancji czynnej w postaci rasagiliny półwinianu (1,438 mg). Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego leku z podziałem na kluczowe procesy zachodzące w organizmie po jego podaniu.¹

Wchłanianie

Rasagilina charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga po bardzo krótkim czasie – około 0,5 godziny od momentu podania. Biodostępność bezwzględna pojedynczej dawki leku wynosi około 36%.²

Wpływ pokarmu na wchłanianie rasagiliny

Obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym nie wpływa na czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) rasagiliny, jednak przyjmowanie leku z posiłkiem bogatym w tłuszcze powoduje zmniejszenie wartości:

• Cmax – redukcja o około 60%
• AUC (pole pod krzywą stężenia) – redukcja o około 20%

Ze względu na nieznaczną zmianę całkowitej ekspozycji na lek (AUC), rasagilinę można podawać zarówno podczas posiłku, jak i niezależnie od spożywania pokarmów.³

Dystrybucja

Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki rasagiliny średnia objętość dystrybucji wynosi 243 L, co wskazuje na znaczące rozprzestrzenianie się leku w tkankach organizmu. W badaniach z wykorzystaniem rasagiliny znakowanej izotopem 14C wykazano, że lek w 60-70% wiąże się z białkami osocza po podaniu doustnym.⁴

Metabolizm

Rasagilina podlega niemal całkowitej biotransformacji w wątrobie zanim zostanie wydalona z organizmu. Metabolizm leku przebiega dwoma głównymi szlakami:⁵

• N-dealkilacja – prowadząca do powstania 1-aminoindanu
• Hydroksylacja – prowadząca do powstania 3-hydroksy-N-propargylo-1-aminoindanu oraz 3-hydroksy-1-aminoindanu

Enzymy odpowiedzialne za metabolizm rasagiliny

Badania in vitro wykazały, że oba szlaki metaboliczne rasagiliny zależą od układu cytochromu P450, przy czym głównym izoenzymem biorącym udział w metabolizmie leku jest CYP1A2. Istotnym procesem w eliminacji rasagiliny i jej metabolitów jest również ich sprzęganie, w wyniku którego powstają glukuroniany.⁶

Ważną cechą rasagiliny jest fakt, że badania ex vivo i in vitro wykazały, iż lek ten nie hamuje ani nie indukuje głównych enzymów z rodziny CYP450, co zmniejsza ryzyko interakcji lekowych związanych z tym mechanizmem.⁷

Eliminacja

W badaniach z wykorzystaniem rasagiliny znakowanej izotopem 14C wykazano, że lek jest eliminowany z organizmu głównie z moczem oraz w mniejszym stopniu z kałem:⁸

• Wydalanie z moczem – 62,6% dawki
• Wydalanie z kałem – 21,8% dawki

Całkowity odzysk dawki w okresie 38 dni od podania wyniósł 84,4%. Istotnym jest, że mniej niż 1% rasagiliny wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej, co potwierdza intensywny metabolizm leku w organizmie.⁹

Liniowość farmakokinetyki

Farmakokinetyka rasagiliny ma charakter liniowy w zakresie dawek od 0,5 do 2 mg u pacjentów z chorobą Parkinsona. Oznacza to, że przy zwiększaniu dawki w tym zakresie parametry farmakokinetyczne zmieniają się proporcjonalnie. Okres półtrwania w fazie końcowej leku wynosi od 0,6 do 2 godzin.¹⁰

Wpływ zaburzeń czynności narządów na farmakokinetykę

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się znaczące zmiany w farmakokinetyce rasagiliny:¹¹

Widoczny jest znaczący wzrost ekspozycji na lek, szczególnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, co wynika z ograniczonego metabolizmu hepatycznego rasagiliny.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi (klirens kreatyniny 50-80 ml/min) i umiarkowanymi (klirens kreatyniny 30-49 ml/min) zaburzeniami czynności nerek charakterystyka farmakokinetyczna rasagiliny nie ulega istotnym zmianom w porównaniu z osobami zdrowymi. Wynika to prawdopodobnie z faktu, że lek jest intensywnie metabolizowany w wątrobie przed wydaleniem.¹²

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów powyżej 65. roku życia wiek ma niewielki wpływ na farmakokinetykę rasagiliny, co wskazuje, że nie jest konieczne specjalne dostosowanie dawki wyłącznie ze względu na wiek pacjenta.^{65 lat) wiek ma niewielki wpływ na farmakokinetykę rasagiliny (patrz punkt 4.2)”>13}