zespół przeciekania włośniczkowego

Zespół przeciekania włośniczkowego (CLS) to rzadkie schorzenie charakteryzujące się nawracającymi epizodami hipotensji, hipoalbuminemii i obrzękiem tkanek miękkich spowodowanym przesunięciem płynu i białek z przestrzeni wewnątrznaczyniowej do przestrzeni pozanaczyniowej. Ten niekontrolowany przepływ jest rezultatem zwiększonej przepuszczalności naczyń włosowatych.

Patofizjologia zespołu przeciekania włośniczkowego nie jest w pełni poznana, ale uważa się, że kluczową rolę odgrywają mechanizmy immunologiczne i zapalne, prowadzące do uszkodzenia śródbłonka naczyniowego. W konsekwencji dochodzi do zaburzenia integralności bariery naczyniowej i wycieku składników osocza do przestrzeni pozanaczyniowej.

Objawy kliniczne CLS obejmują nagłe ataki obrzęków (głównie kończyn), bóle brzucha, mdłości, wymioty oraz znaczne osłabienie. W badaniach laboratoryjnych charakterystyczne jest wystąpienie hemokoncentracji, hipoalbuminemii bez albuminurii oraz leukocytozy. Ciężkie przypadki mogą prowadzić do niewydolności wielonarządowej, wstrząsu hipowolemicznego i zgonu.

Leczenie zespołu przeciekania włośniczkowego obejmuje terapię wspomagającą w fazie ostrej (płynoterapia, utrzymanie równowagi elektrolitowej) oraz próby zapobiegania nawrotom. W profilaktyce stosuje się immunoglobuliny dożylne, antagonistów TNF-α, niektóre leki przeciwhistaminowe oraz terapię terypeptydem. Skuteczność poszczególnych metod leczenia jest zróżnicowana i wymaga indywidualnego podejścia do pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl