Przeciwwskazania stosowania leku Auroxetyn. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Lek Auroxetyn (atomoksetyna) dostępny w formie kapsułek twardych o mocy 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg posiada ściśle określone przeciwwskazania, których przestrzeganie jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta. Znajomość tych przeciwwskazań pozwala lekarzowi na podjęcie właściwej decyzji dotyczącej doboru terapii u pacjentów z ADHD.¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Stosowanie leku Auroxetyn jest przeciwwskazane u pacjentów wykazujących nadwrażliwość na substancję czynną (atomoksetynę) lub którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w preparacie. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać podawanie leku.²

Jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO

Atomoksetyny nie wolno podawać jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Jest to absolutne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych interakcji. Należy zachować odpowiedni odstęp czasowy między terapiami:³

• Atomoksetyna nie może być stosowana przez co najmniej 2 tygodnie po zakończeniu leczenia inhibitorami MAO
• Leczenia inhibitorami MAO nie należy rozpoczynać przez minimum 2 tygodnie po odstawieniu atomoksetyny

Jaskra z wąskim kątem

Pacjenci z jaskrą z wąskim kątem nie powinni przyjmować leku Auroxetyn. W badaniach klinicznych wykazano, że stosowanie atomoksetyny wiązało się ze zwiększoną częstością występowania rozszerzenia źrenic, co może prowadzić do zaostrzenia objawów jaskry i potencjalnego uszkodzenia narządu wzroku.⁴

Ciężkie zaburzenia sercowo-naczyniowe

Atomoksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi. Do tej grupy schorzeń zaliczamy:⁵

• Ciężkie nadciśnienie tętnicze – ze względu na potencjalne działanie atomoksetyny na układ sercowo-naczyniowy
• Niewydolność serca – ryzyko pogorszenia funkcji mięśnia sercowego
• Miażdżyca zarostowa tętnic – możliwość nasilenia objawów niedokrwienia
• Dławica piersiowa – ryzyko zaostrzenia epizodów bólowych
• Hemodynamicznie istotne wrodzone wady serca – możliwość pogorszenia hemodynamiki
• Kardiomiopatie – zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu i pogorszenia funkcji serca
• Stan po zawale mięśnia sercowego – ryzyko ponownego incydentu wieńcowego
• Zaburzenia rytmu serca potencjalnie zagrażające życiu – ryzyko nasilenia arytmii
• Kanałopatie (zaburzenia spowodowane nieprawidłowym działaniem kanałów jonowych) – ryzyko nasilenia objawów

Zaburzenia naczyń mózgowych

Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami naczyń mózgowych również nie powinni otrzymywać atomoksetyny. Dotyczy to szczególnie następujących schorzeń:⁶

• Tętniak mózgu – ryzyko wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego i pęknięcia tętniaka
• Stan po udarze mózgu – ryzyko ponownego incydentu naczyniowego

Guz chromochłonny nadnerczy

Stosowanie atomoksetyny jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (phaeochromocytoma) – zarówno stwierdzonym aktualnie, jak i w przeszłości. Wynika to z potencjalnego wpływu leku na układ adrenergiczny i ryzyka przełomu nadciśnieniowego.⁷

Wnioski dla praktyki klinicznej

Przed rozpoczęciem leczenia atomoksetyną konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu, badania przedmiotowego oraz w uzasadnionych przypadkach dodatkowych badań diagnostycznych w celu wykluczenia wymienionych przeciwwskazań. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę układu sercowo-naczyniowego oraz wywiad w kierunku chorób oczu i zaburzeń naczyniowych mózgu. W przypadku wątpliwości wskazana jest konsultacja specjalistyczna (kardiologiczna, okulistyczna lub neurologiczna).

Należy pamiętać, że substancja czynna leku Auroxetyn – atomoksetyna – jest dostępna w czterech różnych dawkach: 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg w postaci kapsułek twardych, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii u pacjentów, u których leczenie jest wskazane.⁸