Dawkowanie i sposób podawania
Auroxetyn 10 mg

Auroxetyn (atomoksetyna) jest dostępny w kapsułkach o dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg, stosowany głównie w leczeniu ADHD. Dawkowanie jest indywidualizowane, zależne od wieku, masy ciała oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. U dzieci i młodzieży do 70 kg dawka początkowa wynosi około 0,5 mg/kg/dobę, z zalecaną dawką podtrzymującą 1,2 mg/kg/dobę i maksymalną badaną dawką 1,8 mg/kg/dobę. U pacjentów powyżej 70 kg oraz dorosłych dawka początkowa to 40 mg/dobę, dawka podtrzymująca 80-100 mg/dobę, a maksymalna zalecana 100 mg/dobę, z maksymalną badaną dawką do 150 mg/dobę. W przypadku niewydolności wątroby dawki należy odpowiednio zmniejszyć: do 50% u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością (Child-Pugh B) i do 25% u pacjentów z ciężką niewydolnością (Child-Pugh C). U pacjentów z wolno metabolizującym CYP2D6 zaleca się mniejszą dawkę początkową i wolniejsze zwiększanie dawki ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek.

Dawkowanie leku Auroxetyn

Lek Auroxetyn (atomoksetyna) jest dostępny w postaci kapsułek twardych o mocy 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do pacjenta, uwzględniając jego wiek, masę ciała oraz odpowiedź kliniczną na leczenie. 1

Standardowy schemat dawkowania

Lek podaje się zazwyczaj raz dziennie, rano. W przypadku pacjentów, u których nie obserwuje się odpowiedniej odpowiedzi klinicznej (dotyczącej tolerancji leku, np. występujące nudności lub senność, lub z powodu nieskuteczności terapii), można rozważyć podawanie leku w dwóch równych dawkach podzielonych – rano oraz późnym popołudniem lub wczesnym wieczorem. 2

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie Auroxetynu u pacjentów pediatrycznych zależy od masy ciała pacjenta:

Dzieci i młodzież o masie ciała do 70 kg:

  • Dawka początkowa: około 0,5 mg/kg masy ciała na dobę
  • Czas utrzymania dawki początkowej: co najmniej 7 dni przed zwiększeniem dawki
  • Zalecana dawka podtrzymująca: około 1,2 mg/kg masy ciała na dobę
  • Maksymalna badana dawka: 1,8 mg/kg masy ciała na dobę (nie prowadzono systematycznych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania wyższych dawek)

3

Dzieci i młodzież o masie ciała powyżej 70 kg:

  • Dawka początkowa: 40 mg na dobę
  • Czas utrzymania dawki początkowej: co najmniej 7 dni przed zwiększeniem dawki
  • Zalecana dawka podtrzymująca: 80 mg na dobę
  • Maksymalna zalecana dawka: 100 mg na dobę
  • Maksymalna badana dawka: 120 mg jako dawka pojedyncza lub 150 mg jako całkowita dawka dobowa (nie prowadzono systematycznych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania wyższych dawek)

4

W niektórych przypadkach może być wskazana kontynuacja leczenia w wieku dorosłym. 5

Dawkowanie u dorosłych

  • Dawka początkowa: 40 mg na dobę
  • Czas utrzymania dawki początkowej: co najmniej 7 dni przed zwiększeniem dawki
  • Zalecana dawka podtrzymująca: od 80 mg do 100 mg na dobę
  • Maksymalna zalecana dawka: 100 mg na dobę
  • Maksymalna badana dawka: 120 mg jako dawka pojedyncza lub 150 mg jako całkowita dawka dobowa (nie prowadzono systematycznych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania wyższych dawek)

6

Tabela dawkowania Auroxetynu

Grupa pacjentów Dawka początkowa Minimalny czas stosowania dawki początkowej Dawka podtrzymująca Maksymalna zalecana dawka dobowa Maksymalna badana dawka
Dzieci i młodzież ≤70 kg 0,5 mg/kg mc./dobę 7 dni 1,2 mg/kg mc./dobę 1,2 mg/kg mc./dobę 1,8 mg/kg mc./dobę
Dzieci i młodzież >70 kg 40 mg/dobę 7 dni 80 mg/dobę 100 mg/dobę 150 mg/dobę
Dorośli 40 mg/dobę 7 dni 80-100 mg/dobę 100 mg/dobę 150 mg/dobę
Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością wątroby (Child-Pugh B) 50% zwykłej dawki początkowej 7 dni 50% zwykłej dawki docelowej 50% maksymalnej zalecanej dawki
Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh C) 25% zwykłej dawki początkowej 7 dni 25% zwykłej dawki docelowej 25% maksymalnej zalecanej dawki
Pacjenci z wolno metabolizującym CYP2D6 Rozważyć mniejszą dawkę początkową Dłuższy niż 7 dni Wolniejsze zwiększanie dawki Indywidualnie dostosowana

Sposób podawania leku

Auroxetyn należy podawać doustnie. Kapsułki można przyjmować niezależnie od posiłków. 7

Wskazówki dotyczące dawkowania w populacjach szczególnych

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (stopień B wg klasyfikacji Child-Pugh) zarówno dawkę początkową, jak i dawkę docelową należy zmniejszyć do 50% standardowej dawki. 8

U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (stopień C wg klasyfikacji Child-Pugh) dawkę początkową oraz dawki docelowe należy zmniejszyć do 25% standardowo stosowanej dawki. 9

Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów ze schyłkową chorobą nerek ekspozycja ustrojowa na atomoksetynę jest zwiększona o około 65% w porównaniu do osób zdrowych. Jednakże nie wykazano różnic po skorygowaniu dawki w przeliczeniu na masę ciała (mg/kg). 10

Auroxetyn może być stosowany u pacjentów z ADHD oraz schyłkową chorobą nerek lub niewydolnością nerek niższego stopnia zgodnie z ogólnie zalecanym schematem dawkowania. Należy jednak pamiętać, że atomoksetyna może nasilać nadciśnienie u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek. 11

Pacjenci z wolno metabolizującym CYP2D6

Około 7% osób rasy kaukaskiej posiada genotyp warunkujący słabą aktywność enzymu CYP2D6. U tych pacjentów ekspozycja na atomoksetynę jest kilkakrotnie większa niż u osób z prawidłowo funkcjonującym enzymem, co wiąże się z większym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. 12

U pacjentów o genotypie warunkującym słabą aktywność enzymu CYP2D6 należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej oraz wolniejsze tempo zwiększania dawki leku. 13

Osoby w podeszłym wieku

Nie prowadzono systematycznych badań dotyczących stosowania atomoksetyny u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. 14

Dzieci poniżej 6 roku życia

Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania atomoksetyny u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Z tego powodu nie należy stosować produktu leczniczego Auroxetyn u dzieci w tej grupie wiekowej. 15

Monitorowanie leczenia i kontrola medyczna

Badania przed rozpoczęciem leczenia

Przed przepisaniem produktu Auroxetyn należy zebrać dokładny wywiad chorobowy oraz przeprowadzić podstawową ocenę wydolności układu krążenia pacjenta, w tym pomiar ciśnienia tętniczego krwi i tętna. 16

Kontrola podczas terapii

Podczas leczenia należy regularnie kontrolować wydolność układu krążenia pacjenta. Pomiar oraz zapis ciśnienia tętniczego krwi i tętna powinny być wykonywane:

  • Po każdej modyfikacji dawki
  • Następnie co najmniej raz na 6 miesięcy

17

W przypadku dzieci zaleca się stosowanie siatki centylowej do oceny parametrów układu krążenia. U pacjentów dorosłych należy postępować zgodnie z obowiązującymi wytycznymi dotyczącymi nadciśnienia tętniczego. 18

Przerwanie leczenia

W badaniach klinicznych nie opisano wyraźnych objawów odstawienia po zaprzestaniu stosowania atomoksetyny. W przypadku wystąpienia istotnych działań niepożądanych można natychmiast przerwać podawanie leku. W innych przypadkach zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki leku przez odpowiedni czas. 19

Należy pamiętać, że czas leczenia produktem Auroxetyn nie musi być nieograniczony. Zaleca się przeprowadzenie ponownej oceny konieczności dalszego leczenia po upływie 1 roku, szczególnie gdy pacjent uzyskał trwałą i zadowalającą odpowiedź terapeutyczną. 20

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl