Interakcje leku
Auroxetyn 10 mg
Atomoksetyna, substancja czynna leku Auroxetyn, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na wysokie ryzyko poważnych działań niepożądanych. Inhibitory CYP2D6, takie jak fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna czy terbinafina, mogą zwiększać ekspozycję na atomoksetynę 6-8-krotnie, a stężenie maksymalne (Css,max) 3-4-krotnie, co wymaga wolniejszego zwiększania dawki i zmniejszenia dawki docelowej. W przypadku jednoczesnego stosowania z agonistami receptorów beta2 (np. salbutamol) zaleca się monitorowanie częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego, gdyż może dochodzić do nasilenia efektów kardiowaskularnych. Ponadto, atomoksetyna może zwiększać ryzyko wydłużenia odstępu QT przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak neuroleptyki, leki przeciwarytmiczne grup IA i III, moksyfloksacyna, erytromycyna, metadon, meflochina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, lit czy cyzapryd, zwłaszcza w połączeniu z lekami zaburzającymi równowagę elektrolitową (np. diuretyki tiazydowe).
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Atomoksetyna jest substancją czynną leku Auroxetyn, która może wchodzić w istotne interakcje z wieloma grupami leków. Znajomość tych interakcji ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia bezpiecznej i skutecznej farmakoterapii pacjentów. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji z podziałem na grupy leków i poziomy istotności klinicznej.1
Wpływ innych leków na atomoksetynę
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)
Atomoksetyny nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Jest to przeciwwskazanie do stosowania leku Auroxetyn i stanowi interakcję o najwyższym poziomie istotności klinicznej.2
Inhibitory enzymu CYP2D6
Leki będące inhibitorami enzymu CYP2D6, takie jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), np. fluoksetyna, paroksetyna, a także chinidyna czy terbinafina, mogą znacząco wpływać na metabolizm atomoksetyny. U pacjentów przyjmujących te leki ekspozycja na atomoksetynę może wzrosnąć nawet 6-8 razy, a stężenie maksymalne w stanie równowagi (Css,max) może zwiększyć się około 3-4 razy. Dzieje się tak, ponieważ atomoksetyna jest metabolizowana przez enzym CYP2D6.3
U pacjentów przyjmujących inhibitory CYP2D6 może być konieczne wolniejsze zwiększanie dawki i zmniejszenie docelowej dawki atomoksetyny. W przypadku gdy pacjent rozpoczyna lub kończy stosowanie inhibitora enzymu CYP2D6 podczas leczenia atomoksetyną, należy ponownie ocenić odpowiedź kliniczną i tolerancję leku, aby ustalić czy potrzebna jest modyfikacja dawkowania.4
Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i silnych inhibitorów enzymów cytochromu P450 (innych niż CYP2D6) u pacjentów wolno metabolizujących z udziałem CYP2D6. Nie jest bowiem znane kliniczne znaczenie zwiększonej ekspozycji na atomoksetynę w tych warunkach.5
Salbutamol i inni agoniści receptora beta2
Atomoksetynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących duże dawki salbutamolu (lub innych agonistów receptora beta2) w nebulizacji lub ogólnoustrojowo (doustnie lub dożylnie), ponieważ może ona nasilać wpływ salbutamolu na układ sercowo-naczyniowy.6
Badania kliniczne dotyczące tej interakcji przyniosły niejednoznaczne wyniki. W jednym badaniu ogólnoustrojowe podawanie salbutamolu (600 μg dożylnie przez 2 godziny) w skojarzeniu z atomoksetyną (60 mg dwa razy na dobę przez 5 dni) zwiększało szybkość akcji serca i ciśnienie krwi. Efekt ten był najsilniej wyrażony na początku jednoczesnego stosowania obu leków, a stan pacjentów powracał do punktu wyjściowego po 8 godzinach.7
Inne badanie przeprowadzone wśród zdrowych, dorosłych osób rasy żółtej, intensywnie metabolizujących atomoksetynę, wykazało, że jednoczesne krótkotrwałe stosowanie atomoksetyny (80 mg raz na dobę przez 5 dni) nie zwiększało wpływu standardowej dawki salbutamolu podawanego w inhalacji (200 μg) na ciśnienie krwi oraz szybkość akcji serca. Szybkość akcji serca po kilku inhalacjach salbutamolu (800 μg) była podobna zarówno po zastosowaniu atomoksetyny, jak i wówczas gdy nie przyjmowano leku.8
Podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i salbutamolu (lub innego agonisty receptora beta2) zaleca się monitorowanie szybkości akcji serca i ciśnienia tętniczego krwi. W przypadku istotnego zwiększenia tych parametrów może być uzasadniona modyfikacja dawek stosowanych leków.9
Leki wydłużające odstęp QT
Jednoczesne stosowanie atomoksetyny z lekami powodującymi wydłużenie odstępu QT może zwiększać ryzyko tego niebezpiecznego działania niepożądanego. Do takich leków należą:
- leki neuroleptyczne – stosowane m.in. w leczeniu zaburzeń psychotycznych
- leki przeciwarytmiczne grupy IA i III – stosowane w zaburzeniach rytmu serca
- moksyfloksacyna – antybiotyk z grupy fluorochinolonów
- erytromycyna – antybiotyk makrolidowy
- metadon – opioidowy lek przeciwbólowy
- meflochina – lek przeciwmalaryczny
- trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – stosowane w leczeniu depresji
- lit – stosowany w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych
- cyzapryd – lek prokinetyczny
10
Podobnie, jednoczesne stosowanie atomoksetyny z lekami powodującymi zaburzenie równowagi elektrolitowej (takimi jak leki moczopędne z grupy tiazydów) oraz inhibitorami enzymu CYP2D6 może zwiększać ryzyko wydłużenia odstępu QT.11
Leki obniżające próg drgawkowy
Podczas stosowania atomoksetyny mogą wystąpić napady drgawek. Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktów leczniczych obniżających próg drgawkowy, takich jak:
- trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
- selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
- leki neuroleptyczne
- pochodne fenotiazyny lub butyrofenonu
- meflochina
- chlorochina
- bupropion
- tramadol
12
Dodatkowo należy zachować ostrożność podczas zaprzestawania jednoczesnego stosowania benzodiazepin, ze względu na możliwość wystąpienia napadów drgawek po odstawieniu tych leków.13
Leki przeciwnadciśnieniowe
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny z lekami przeciwnadciśnieniowymi. Ze względu na możliwość zwiększania ciśnienia tętniczego krwi, atomoksetyna może zmniejszać skuteczność leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia. Zaleca się dokładne monitorowanie ciśnienia krwi, a w razie znaczących jego zmian uzasadnione jest przeprowadzenie oceny leczenia atomoksetyną lub lekami przeciwnadciśnieniowymi.14
Środki zwiększające ciśnienie krwi
Z uwagi na możliwość nasilonego wpływu na ciśnienie tętnicze krwi, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i leków zwiększających ciśnienie krwi, takich jak salbutamol. Rekomenduje się uważne kontrolowanie ciśnienia krwi, a w razie znaczących jego zmian uzasadnione jest przeprowadzenie oceny leczenia atomoksetyną lub lekami zwiększającymi ciśnienie krwi.15
Leki oddziałujące z noradrenaliną
Ze względu na możliwe addycyjne lub synergistyczne działanie farmakologiczne, należy zachować ostrożność w razie jednoczesnego stosowania atomoksetyny i leków oddziałujących z noradrenaliną. Do tej grupy należą:
- leki przeciwdepresyjne, takie jak imipramina, wenlafaksyna i mirtazapina
- leki obkurczające naczynia krwionośne, takie jak pseudoefedryna czy fenylefryna
16
Leki wpływające na pH żołądka
Leki zwiększające pH żołądka (wodorotlenek magnezu lub wodorotlenek glinu, omeprazol) nie wykazują wpływu na dostępność biologiczną atomoksetyny, co oznacza, że tych leków można bezpiecznie używać jednocześnie z atomoksetyną.17
Leki silnie wiążące się z białkami osocza
Przeprowadzono badania in vitro z atomoksetyną i innymi silnie wiążącymi się lekami w stężeniach leczniczych dotyczące wypierania leków. Warfaryna, kwas acetylosalicylowy, fenytoina i diazepam nie wpływały na wiązanie się atomoksetyny z albuminą ludzką. Analogicznie, atomoksetyna nie wpływała na wiązanie się tych związków z albuminą ludzką.18
Interakcje atomoksetyny z alkoholem
Chociaż nie ma bezpośrednich danych z badań klinicznych dotyczących interakcji atomoksetyny z alkoholem w charakterystyce produktu leczniczego Auroxetyn, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych substancji. Zarówno atomoksetyna, jak i alkohol mogą wpływać na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy.
Alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane atomoksetyny, takie jak:
- senność i zmęczenie
- zaburzenia koncentracji
- zawroty głowy
- wpływ na ciśnienie tętnicze krwi
- zaburzenia psychomotoryczne
Ponadto, u osób przyjmujących leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy, w tym atomoksetynę, alkohol może dodatkowo upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń mechanicznych w ruchu.
Zaleca się, aby pacjenci przyjmujący atomoksetynę unikali spożywania alkoholu lub co najmniej ograniczyli jego spożycie do minimum.
Tabela interakcji atomoksetyny z innymi lekami
| Grupa leków / substancja | Opis interakcji | Poziom istotności | Zalecenia kliniczne |
|---|---|---|---|
| Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) | Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie | Wysoki | Bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania |
| Inhibitory enzymu CYP2D6 (fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna, terbinafina) | Zwiększenie ekspozycji na atomoksetynę 6-8 razy i stężenia maksymalnego 3-4 razy | Wysoki | Wolniejsze zwiększanie dawki i zmniejszenie docelowej dawki atomoksetyny |
| Salbutamol i inni agoniści receptora beta2 | Możliwe nasilenie wpływu na układ sercowo-naczyniowy | Umiarkowany | Monitorowanie HR i ciśnienia krwi, ewentualna modyfikacja dawek |
| Leki wydłużające odstęp QT (neuroleptyki, leki przeciwarytmiczne, moksyfloksacyna, erytromycyna, itp.) | Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT | Wysoki | Unikać jednoczesnego stosowania lub zachować szczególną ostrożność, monitorować EKG |
| Leki powodujące zaburzenie równowagi elektrolitowej (np. diuretyki tiazydowe) | Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT | Umiarkowany | Monitorowanie elektrolitów i EKG |
| Leki obniżające próg drgawkowy (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, SSRI, neuroleptyki, tramadol, bupropion) | Zwiększone ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych | Umiarkowany | Ostrożne stosowanie, monitorowanie kliniczne |
| Benzodiazepiny (podczas odstawiania) | Zwiększone ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych | Umiarkowany | Ostrożne odstawianie benzodiazepin |
| Leki przeciwnadciśnieniowe | Atomoksetyna może zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych | Umiarkowany | Monitorowanie ciśnienia krwi, ewentualna modyfikacja dawek |
| Środki zwiększające ciśnienie krwi (np. pseudoefedryna, fenylefryna) | Nasilony wpływ na ciśnienie tętnicze | Umiarkowany | Monitorowanie ciśnienia krwi, ewentualna modyfikacja dawek |
| Leki oddziałujące z noradrenaliną (imipramina, wenlafaksyna, mirtazapina) | Możliwe addycyjne lub synergistyczne działanie | Umiarkowany | Ostrożne stosowanie, monitorowanie działań niepożądanych |
| Leki zwiększające pH żołądka (wodorotlenek magnezu, wodorotlenek glinu, omeprazol) | Brak wpływu na dostępność biologiczną atomoksetyny | Niski | Można bezpiecznie stosować jednocześnie |
| Leki silnie wiążące się z białkami osocza (warfaryna, kwas acetylosalicylowy, fenytoina, diazepam) | Brak interakcji na poziomie wiązania z albuminą | Niski | Można bezpiecznie stosować jednocześnie |
| Alkohol | Potencjalne nasilenie działań niepożądanych atomoksetyny na OUN i układ sercowo-naczyniowy | Umiarkowany | Unikać jednoczesnego stosowania lub ograniczyć spożycie alkoholu |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania