Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Larus 20 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Larus

W badaniach przedklinicznych przeprowadzonych na atorwastatynie, substancji czynnej leku Larus, dokonano oceny potencjału mutagennego, klastogennego, karcynogennego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane uzyskane w tych badaniach, które mają istotne znaczenie dla bezpieczeństwa stosowania leku u ludzi.

Potencjał mutagenny i klastogenny

Badania nad potencjałem mutagennym i klastogennym atorwastatyny przeprowadzono w kompleksowy sposób, obejmujący cztery testy in vitro oraz jedno badanie in vivo. Wyniki tych badań nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego atorwastatyny, co świadczy o braku zdolności substancji do wywoływania mutacji genowych oraz uszkodzeń chromosomowych.¹

Potencjał karcynogenny

Ocena potencjału karcynogennego atorwastatyny wykazała zróżnicowane wyniki w zależności od gatunku zwierząt:

• Szczury: W badaniach przeprowadzonych na szczurach nie stwierdzono działania karcynogennego atorwastatyny, co wskazuje na bezpieczeństwo substancji w kontekście potencjału wywoływania nowotworów u tego gatunku.²
• Myszy: U myszy otrzymujących wyższe dawki atorwastatyny, przy których uzyskano ekspozycję na lek wyrażoną jako AUC0-24h 6-11 razy wyższą niż u ludzi przy zastosowaniu najwyższej zalecanej dawki, zaobserwowano zmiany nowotworowe w wątrobie. Stwierdzono występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców oraz raków wątrobowokomórkowych u samic.³

Wpływ na rozrodczość

Wyniki badań na zwierzętach wskazują, że inhibitory reduktazy HMG-CoA, do których należy atorwastatyna, mogą wywierać wpływ na rozwój zarodków i płodów. Jednakże szczegółowe badania dotyczące wpływu atorwastatyny na rozrodczość wykazały następujące rezultaty:⁴

W badaniach przeprowadzonych na szczurach, królikach i psach nie stwierdzono negatywnego wpływu atorwastatyny na płodność. Ponadto, nie wykazano działania teratogennego leku, co oznacza brak zdolności do wywoływania wad wrodzonych u potomstwa.⁵

Toksyczność rozrodcza

Pomimo braku działania teratogennego, zaobserwowano pewne efekty toksyczne przy stosowaniu wysokich dawek atorwastatyny:

• Toksyczność dla płodu: W przypadku stosowania dawek toksycznych dla ciężarnych samic szczurów i królików, zaobserwowano również toksyczność dla płodów.⁶
• Opóźniony rozwój potomstwa: U szczurów, których ciężarne samice otrzymywały wysokie dawki atorwastatyny, odnotowano opóźnienie rozwoju potomstwa.⁷
• Obniżona przeżywalność poporodowa: U potomstwa szczurów, których matki otrzymywały wysokie dawki atorwastatyny w okresie ciąży, stwierdzono obniżoną przeżywalność po urodzeniu.⁸

Przenikanie przez łożysko i do mleka

Badania na szczurach dostarczyły dowodów na przenikanie atorwastatyny przez łożysko. Stężenia atorwastatyny w osoczu szczurów są zbliżone do stężeń w mleku tych zwierząt, co wskazuje na wydzielanie leku do mleka. Należy jednak zaznaczyć, że nie ma danych potwierdzających, czy atorwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka kobiecego.⁹

Powyższe dane przedkliniczne dostarczają ważnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania atorwastatyny, substancji czynnej leku Larus. Wyniki te należy uwzględnić przy podejmowaniu decyzji o stosowaniu leku u określonych grup pacjentów, szczególnie u kobiet w ciąży i karmiących piersią.