pierścień okołoszyjkowy
Pierścień okołoszyjkowy to anomalia anatomiczna polegająca na obecności pasma tkanki włóknistej lub błony śluzowej, które częściowo lub całkowicie otacza szyjkę macicy. Jest to rzadka wada wrodzona układu rozrodczego kobiety, która może być bezobjawowa lub powodować różnorodne problemy kliniczne.
W praktyce ginekologicznej pierścień okołoszyjkowy często pozostaje niezdiagnozowany do momentu wystąpienia objawów. Najczęstsze manifestacje kliniczne obejmują bolesne miesiączki (dysmenorrhea), nieprawidłowe krwawienia maciczne, trudności w zajściu w ciążę oraz powikłania położnicze. W niektórych przypadkach anomalia ta może prowadzić do komplikacji podczas porodu, utrudniając rozszerzanie szyjki macicy.
Diagnostyka pierścienia okołoszyjkowego opiera się głównie na badaniu ginekologicznym, histeroskopii oraz badaniach obrazowych. Leczenie zależy od nasilenia objawów i planów prokreacyjnych pacjentki. W przypadkach objawowych najczęściej stosuje się chirurgiczne usunięcie pierścienia, co zwykle przynosi znaczną poprawę kliniczną i zwiększa szanse na prawidłowy przebieg ciąży i porodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina przedniej ściany pochwy (cystocele) – Etiologia i przyczyny
Przepuklina przedniej ściany pochwy (cystocele) jest wynikiem osłabienia lub uszkodzenia struktur podporowych pęcherza moczowego i pochwy, głównie powięzi pęcherzowo-szyjkowej (fascia pubocervicalis) oraz więzadła łukowatego powięzi miednicy (arcus tendineus fasciae pelvis). Cystocele dzieli się na centralne (1% przypadków), boczne (80-85%) i szczytowe (15%), w zależności od lokalizacji uszkodzenia powięzi. Najważniejsze czynniki ryzyka to poród drogami natury, zwłaszcza wielokrotny i zabiegowy, makrosomia płodu, ciąża mnoga, a także proces starzenia się organizmu i menopauza, które prowadzą do spadku poziomu estrogenów i osłabienia mięśni dna miednicy. Przewlekłe zwiększenie ciśnienia wewnątrzbrzusznego (np. przewlekłe zaparcia, kaszel, otyłość z BMI >25, zwłaszcza >30) oraz wcześniejsze operacje miednicy, zwłaszcza histerektomia, również zwiększają ryzyko rozwoju cystocele.
astma, choroba Parkinsona, ciąża mnoga, cystocele, histerektomia, makrosomia płodu, mięsień dna miednicy, mięsień dźwigacz odbytu, neuropatia sromowa, obniżenie narządów miednicy, pęcherz moczowy, pierścień okołoszyjkowy, poród zabiegowy, powięź endopelviczna, powięź łonowo-szyjkowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, stwardnienie rozsiane, uszkodzenie rdzenia kręgowego, więzadło maciczno-krzyżowe, zaparcie, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół hipermobilności stawów, zespół Marfana