Wskazania do stosowania
FURAGINUM SEMA 50 mg

Wskazania do stosowania leku FURAGINUM SEMA 50 mg, tabletki

FURAGINUM SEMA w postaci tabletek zawierających 50 mg furazydyny (poprzednio stosowana nazwa: furagina) jest produktem leczniczym wskazanym do stosowania w przypadku zakażeń dolnych dróg moczowych. ¹

Charakterystyka produktu leczniczego

FURAGINUM SEMA to tabletki niepowlekane, obustronnie płaskie, o barwie żółtopomarańczowej z grawerem w kształcie linii po jednej stronie. Należy zwrócić uwagę, że linia (grawer) nie służy do dzielenia tabletki na równe dawki. ²

Każda tabletka zawiera jako substancję czynną 50 mg furazydyny oraz jako substancję pomocniczą o znanym działaniu sacharozę w ilości 13,75 mg. ³

Zastosowanie kliniczne w zakażeniach dróg moczowych

FURAGINUM SEMA jest zalecana w przypadku zakażeń dolnych dróg moczowych, czyli infekcji obejmujących: ⁴

• Zapalenie pęcherza moczowego (cystitis) – ostre lub nawracające, charakteryzujące się objawami dysurycznymi (pieczenie, ból przy oddawaniu moczu), częstomoczem i/lub uczuciem parcia na mocz
• Zapalenie cewki moczowej (urethritis) – infekcja cewki moczowej objawiająca się pieczeniem przy oddawaniu moczu i wydzieliną z cewki
• Zapalenie trójkąta pęcherza (trigonitis) – stan zapalny obejmujący trójkąt pęcherza moczowego

Produkt leczniczy FURAGINUM SEMA 50 mg należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza i aktualnymi wytycznymi klinicznymi dotyczącymi leczenia zakażeń układu moczowego, biorąc pod uwagę lokalny wzór oporności drobnoustrojów na leki przeciwbakteryjne. ⁵

Zastosowanie praktyczne w praktyce klinicznej

Lek FURAGINUM SEMA powinien być zlecany przez lekarza w następujących sytuacjach klinicznych:

• Przy potwierdzonym badaniem laboratoryjnym zakażeniu dolnych dróg moczowych
• W przypadku typowych objawów klinicznych zakażenia dolnych dróg moczowych
• U pacjentów z nawracającymi zakażeniami dolnych dróg moczowych o potwierdzonym podłożu bakteryjnym

Należy pamiętać, że ostateczna decyzja o zastosowaniu furazydyny powinna być podjęta przez lekarza na podstawie obrazu klinicznego, wyników badań mikrobiologicznych (gdy są dostępne) oraz indywidualnych czynników ryzyka pacjenta. ⁶