Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
FURAGINUM SEMA 50 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku FURAGINUM SEMA

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania furazydyny (poprzednio zwanej furaginą) obejmują wyniki badań toksyczności ostrej i przewlekłej przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, a także ocenę wpływu substancji na poszczególne układy organizmu. Badania te dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego związku przeciwbakteryjnego.¹

Toksyczność ostra po podaniu pojedynczej dawki

Toksyczność ostrą furazydyny oceniano w eksperymentach na białych myszach, którym podawano lek dwiema drogami: dożołądkową oraz dootrzewnową. Wyniki tych badań jednoznacznie wykazały bardzo niską toksyczność furazydyny po podaniu dożołądkowym, co ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż jest to droga podania stosowana u ludzi.²

Przeprowadzono również badania toksyczności ostrej na królikach, których wyniki nie różniły się znacząco od wyników uzyskanych na myszach. Manifestacja kliniczna zatrucia u myszy rozwijała się stosunkowo szybko – w ciągu 20-40 minut od dootrzewnowego podania furazydyny. Obraz kliniczny charakteryzował się objawami neurologicznymi, takimi jak ataksja (zaburzenia koordynacji ruchowej) i drżenie grup mięśniowych, po których następowało porażenie.³

U królików objawy zatrucia były podobne, zaobserwowano przede wszystkim gwałtowne zmniejszenie napięcia mięśniowego, duszność, obniżenie odruchów rogówkowych, a w niektórych przypadkach opistotonus (intensywne wygięcie ciała, gdzie głowa i pięty są odgięte do tyłu, a tułów wygięty do przodu).⁴

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Potencjał kumulacyjny furazydyny badano na białych myszach. Codzienne podawanie substancji w dawkach 100 i 250 mg/kg mc. przez okres jednego miesiąca nie powodowało śmierci zwierząt. Co więcej, u myszy zaobserwowano nawet przyrost masy ciała. Badania wykazały, że w ciągu doby z organizmu myszy wydalało się około 250 mg/kg mc. furazydyny, co stanowiło 12,5% maksymalnej dawki tolerowanej. Wskazuje to, że codzienne podawanie dużych dawek prowadziło do kumulacji produktu leczniczego w organizmie.⁵

Badania histologiczne przeprowadzone na królikach, które zmarły w 3., 4. i 5. dniu codziennego podawania dawki 1 g/kg mc. furazydyny, wykazały jedynie zmiany w wątrobie i nerkach. W wątrobie obserwowano nieznaczne stłuszczenie, natomiast w nerkach stwierdzono zmiany martwicze i nacieki komórkowe.⁶

Wpływ na układy organizmu

Przeprowadzono również badania wpływu furazydyny na mięśnie gładkie u kotów. Wykazano, że po dożylnym podaniu dawki 10 mg/kg mc. nie obserwowano zmian napięcia ani amplitudy skurczu mięśniowego. Doświadczenia wykonane na izolowanych odcinkach jelita cienkiego wykazały brak wpływu furazydyny na czynność mięśni gładkich przewodu pokarmowego oraz na aktywność motoryczną jelita.⁷

Z uwagi na przeciwbakteryjne działanie furazydyny, istotne było określenie jej wpływu na fizjologiczną florę bakteryjną przewodu pokarmowego. Badania przeprowadzone na myszach wykazały jedynie nieznaczne zmniejszenie liczby pałeczek Gram-ujemnych w przewodzie pokarmowym, przy czym różnica ta była zauważalna od 5. dnia od momentu rozpoczęcia podawania substancji. Warto podkreślić, że zmiany te nie ustąpiły całkowicie przez okres około 40 dni przyjmowania produktu leczniczego. Podsumowując stwierdzono, że furazydyna w dawkach terapeutycznych nie wpływała w sposób istotnie negatywny na florę jelitową myszy.⁸

Zmiany histologiczne

W trakcie badań histologicznych zwierząt doświadczalnych zmiany stwierdzano przede wszystkim w wątrobie i nerkach. W wątrobie obserwowano stłuszczenie, natomiast w nerkach wyraźnie zaznaczał się zastój żylny, w miąższu występowały nacieki komórkowe, a w nabłonku kanalików widoczne były drobne krople tłuszczu.⁹

Kompleksowa ocena bezpieczeństwa

Dane niekliniczne pochodzące z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa nie wykazały potencjalnego zagrożenia dla człowieka. Całościowa ocena przedklinicznych danych o bezpieczeństwie stosowania furazydyny potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa tego leku w stosunku do jego skuteczności terapeutycznej.¹⁰