Leki zawierające w składzie
glicerol triazotan

Glicerol triazotan (NTG, nitrogliceryna) jest organicznym związkiem chemicznym z grupy azotanów. Działa silnie rozszerzająco na naczynia krwionośne, szczególnie żylne, co prowadzi do zmniejszenia obciążenia wstępnego serca. W mniejszym stopniu rozszerza także naczynia tętnicze, zmniejszając opór obwodowy. Mechanizm działania polega na uwalnianiu tlenku azotu, który aktywuje cyklazę guanylową, prowadząc do wzrostu poziomu cGMP w komórkach mięśni gładkich naczyń i ich rozkurczu.

Glicerol triazotan stosowany jest głównie w leczeniu i zapobieganiu napadom dławicy piersiowej. Jest lekiem pierwszego wyboru w ostrych napadach dławicy, dzięki szybkiemu początku działania. Na polskim rynku występuje w różnych postaciach: aerozole podjęzykowe (Nitromint), tabletki podjęzykowe (Nitrocard), plastry przezskórne (Nitroderm TTS) oraz formy dożylne (Perlinganit, Nitracor).

Główną zaletą nitrogliceryny jest bardzo szybki początek działania, szczególnie w formach podjęzykowych (2-3 minuty), co czyni ją niezastąpioną w doraźnym leczeniu ostrych napadów dławicy. Dodatkową korzyścią jest jej skuteczność w dławicy Prinzmetala (spowodowanej skurczem naczyń wieńcowych), gdzie beta-blokery mogą być nieskuteczne lub przeciwwskazane. Elastyczność form podania pozwala na dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem glicerol triazotanu obejmują ryzyko wystąpienia hipotonii ortostatycznej i odruchowej tachykardii, co może prowadzić do omdleń, szczególnie u osób starszych. Innym poważnym zagrożeniem jest rozwój tolerancji przy regularnym stosowaniu, co wymaga stopniowego zwiększania dawek lub stosowania okresów wolnych od leku. Przeciwwskazaniami są m.in. ciężka anemia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, znaczna hipotonia oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy-5 (np. sildenafil), co może prowadzić do zagrażającego życiu spadku ciśnienia.