Vivacor
Tabletki, 12,5 mg
Produkt zawiera substancję czynną karwedylol, dostępną w tabletkach o dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg, wraz z substancjami pomocniczymi takimi jak laktoza, sacharoza i sód. Stosuje się go w leczeniu objawowej, przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej postaci dławicy piersiowej. Jest również wskazany do terapii po zawale mięśnia sercowego u pacjentów z dysfunkcją lewej komory. Lek ten uzupełnia standardowe leczenie i pomaga poprawić funkcjonowanie serca.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa karwedylolu, substancji czynnej leku Vivacor, obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, których częstość występowania jest podobna we wszystkich wskazaniach terapeutycznych, takich jak przewlekła niewydolność serca, dysfunkcja lewej komory po zawale, nadciśnienie i choroba wieńcowa. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to zawroty głowy, ból głowy, niedociśnienie, niewydolność serca oraz osłabienie. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, u których podczas zwiększania dawki karwedylolu może dojść do nasilenia objawów niewydolności i zatrzymania płynów. Częstość występowania działań niepożądanych jest zwykle niezależna od dawki, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i bradykardii, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki. U pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca, uogólnioną chorobą naczyń i zaburzeniami czynności nerek obserwowano odwracalne pogorszenie funkcji nerek, co wymaga monitorowania parametrów nerkowych.
Wśród działań niepożądanych o różnej częstości występowania wymienia się m.in. infekcje (zapalenie płuc, oskrzeli, górnych dróg oddechowych, dróg moczowych), zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, małopłytkowość), zaburzenia metaboliczne (hipercholesterolemia, pogorszenie kontroli glikemii u cukrzyków), reakcje skórne (wysypki, rzadko ciężkie reakcje jak zespół Stevensa-Johnsona), a także objawy ze strony układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego i moczowo-płciowego. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano dodatkowo przypadki łysienia (niezbyt często) oraz nietrzymania moczu u kobiet (bardzo rzadko), które ustępowały po odstawieniu leku. Ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym ciężkich reakcji skórnych, konieczne jest monitorowanie pacjentów oraz zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Vivacor 12,5 mg
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, chromanie przestankowe, depresja, dławica piersiowa, duszność, dysfunkcja lewej komory, gammaglutamylotransferaza, hipercholesterolemia, infekcja dróg moczowych, infekcja górnych dróg oddechowych, karwedylol, kontrola glikemii, leukopenia, liszaj płaski, łuszczyca, małopłytkowość, nadciśnienie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, objaw Raynauda, obrzęk płuc, omdlenie, osłabienie, ostry zawał serca, parestezje, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewlekła niewydolność serca, rumień wielopostaciowy, świąd skóry, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uogólniona choroba naczyń, wymioty, wysypka alergiczna, zaburzenia erekcji, zaburzenia mikcji, zaburzenia snu, zaburzenie czynności nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie skóry, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona -
Interakcje leku
Karwedylol wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jako substrat i inhibitor glikoproteiny P oraz metabolizowany przez izoenzymy CYP2D6 i CYP2C9, karwedylol może zwiększać biodostępność leków takich jak digoksyna (wzrost ekspozycji o 20%) i cyklosporyna (wzrost o 10-20%), co wymaga monitorowania stężeń i ewentualnej modyfikacji dawek. Amiodaron i jego metabolit powodują 2,3-krotne zwiększenie stężenia karwedylolu, natomiast ryfampicyna zmniejsza jego ekspozycję o około 60%, co wpływa na skuteczność terapeutyczną. Silne inhibitory CYP2D6, jak fluoksetyna i paroksetyna, zwiększają AUC enancjomerów R(+) o 77% i S(-) o 35%, jednak bez istotnych klinicznie działań niepożądanych. Karwedylol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga regularnej kontroli glikemii.
Interakcje farmakodynamiczne obejmują zwiększone ryzyko niedociśnienia i bradykardii przy jednoczesnym stosowaniu leków zmniejszających stężenie katecholamin (np. rezerpina, inhibitory MAO), antagonistów wapnia (werapamil, diltiazem) oraz klonidyny, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego, tętna i EKG. Karwedylol może nasilać działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych oraz wykazuje synergistyczne działanie inotropowo ujemne z lekami znieczulającymi, co wymaga starannego nadzoru podczas znieczulenia. Jednoczesne stosowanie NLPZ może pogarszać kontrolę ciśnienia tętniczego, a beta-adrenolityk może znosić efekt bronchodylatacyjny beta-agonistów, co wymaga monitorowania funkcji oddechowych. Spożycie alkoholu podczas terapii karwedylolem nasila działanie hipotensyjne i depresyjne na OUN, dlatego zaleca się unikanie lub ograniczenie alkoholu oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego i objawów klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Vivacor 12,5 mg
agonista receptora beta-adrenergicznego, amiodaron, antagonista receptora alfa-1-adrenergicznego, antagonista wapnia, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, cyklosporyna, cytochrom P450, deetyloamiodaron, digoksyna, działanie beta-adrenolityczne, działanie bradykardyzujące, działanie bronchodylatacyjne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowo ujemne, działanie niepożądane, efekt inotropowo ujemny, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, hamowanie glikoproteiny P, hipoglikemia, hipotensja objawowa, indukcja glikoproteiny P, inhibitor CYP2C9, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitory CYP2D6, izoenzym CYP2C9, izoenzym CYP2D6, karwedylol, katecholaminy, klonidyna, lek hipoglikemizujący, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, zaburzenie przewodzenia -
Profil bezpieczeństwa leku
Karwedylol wymaga zachowania ostrożności u kobiet karmiących, gdyż nie jest jednoznacznie potwierdzone, czy przenika do mleka matki, choć badania na zwierzętach wykazały obecność leku i jego metabolitów w mleku. Nie zaleca się karmienia piersią podczas terapii karwedylolem, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Ponadto, lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, powodując zawroty głowy, zmęczenie i zaburzenia równowagi, szczególnie na początku leczenia, przy zmianie dawki lub w połączeniu z alkoholem, dlatego pacjenci powinni zachować ostrożność. Spożywanie alkoholu jednocześnie z karwedylolem może nasilać działania niepożądane, takie jak zaburzenia równowagi i zawroty głowy.
U osób starszych dawkowanie karwedylolu jest takie samo jak u dorosłych, bez konieczności modyfikacji, a profil działań niepożądanych nie różni się istotnie. W przypadku pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki, pod warunkiem, że ciśnienie skurczowe przekracza 100 mmHg. Należy jednak monitorować funkcję nerek u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca lub miażdżycą, gdyż obserwowano odwracalne pogorszenie czynności nerek. Stosowanie karwedylolu jest przeciwwskazane u pacjentów z jawnymi klinicznie zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza z marskością, ze względu na znaczny wzrost ekspozycji na lek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Vivacor 12,5 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie karwedylolu, substancji czynnej leku Vivacor (dostępnego w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg i 25 mg), prowadzi do poważnych powikłań kardiologicznych i neurologicznych, wynikających z blokady receptorów beta-1, beta-2 oraz alfa-1 adrenergicznych. Klinicznie obserwuje się ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardię (<50/min), ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie akcji serca, zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli, wymioty, zaburzenia świadomości oraz uogólnione drgawki. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują rozszerzenie naczyń obwodowych, zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego, hipoperfuzję narządów oraz toksyczny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
Leczenie przedawkowania karwedylolu wymaga kompleksowego podejścia w warunkach oddziału intensywnej terapii z ciągłym monitorowaniem EKG, ciśnienia tętniczego, saturacji oraz stanu świadomości. Postępowanie obejmuje podawanie atropiny w ciężkiej bradykardii, stymulację przezżylną, glukagon zwiększający kurczliwość mięśnia sercowego niezależnie od receptorów beta, inhibitory fosfodiesterazy (amrynon, milrynon) oraz beta-sympatykomimetyki. W przypadkach wstrząsu kardiogennego konieczne może być mechaniczne wspomaganie krążenia (IABP, ECMO), sztuczna wentylacja, terapia nerkozastępcza oraz leki przeciwdrgawkowe. Terapia powinna być kontynuowana do uzyskania stabilizacji klinicznej pacjenta, z uwzględnieniem ryzyka powikłań i konieczności intensywnej opieki medycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Vivacor 12,5 mg
antagonista receptorów muskarynowych, asystolia, atropina, beta-sympatykomimetyk, bradykardia, glukagon, hipoperfuzja narządów, inhibitor fosfodiesterazy, karwedylol, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwdrgawkowy, monitorowanie EKG, napad drgawkowy grand mal, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obturacyjna choroba płuc, przedawkowanie karwedylolu, receptor alfa-1, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skurcz oskrzeli, stymulacja przezżylna, terapia nerkozastępcza, uogólnione drgawki, wstrząs kardiogenny, zaburzenie świadomości, zatrzymanie akcji serca -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu, substancji czynnej leku Vivacor w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg, przeprowadzone na modelach zwierzęcych nie wykazały istotnych klinicznie działań toksycznych, które mogłyby budzić obawy dotyczące jego stosowania u ludzi. Nie zaobserwowano efektów teratogennych ani negatywnego wpływu na reprodukcję, co potwierdza brak istotnych działań niepożądanych w zakresie rozrodczości. Ponadto, badania nie wykazały potencjału genotoksycznego ani karcinogennego, co eliminuje ryzyko związane z tymi aspektami w warunkach klinicznych. Ocena wpływu karwedylolu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy nie ujawniła niepokojących efektów, które mogłyby mieć znaczenie kliniczne u pacjentów. Podsumowując, dostępne dane przedkliniczne potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa karwedylolu stosowanego w zalecanych dawkach terapeutycznych. Brak istotnych zagrożeń toksykologicznych, teratogennych, genotoksycznych oraz karcinogennych wskazuje na możliwość bezpiecznego stosowania leku Vivacor u ludzi. Wyniki te są zgodne z aktualną wiedzą farmakologiczną i toksykologiczną dotyczącą karwedylolu, co wspiera jego dalsze stosowanie kliniczne bez konieczności wprowadzania dodatkowych ograniczeń bezpieczeństwa.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vivacor 12,5 mg
badania toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, efekt teratogenny, genotoksyczność, karcinogenność, karwedylol, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy -
Skład i postać leku
Vivacor jest lekiem zawierającym karwedylol w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg, dostępnym w formie tabletek o różnym składzie substancji pomocniczych, które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją laktozy lub wrażliwością na sacharozę i sód. Tabletki Vivacor 6,25 mg zawierają 50 mg laktozy i 12,5 mg sacharozy, natomiast dawki 12,5 mg i 25 mg zawierają odpowiednio 62,5 mg i 125 mg laktozy oraz sód. Różnice w składzie pomocniczym obejmują m.in. obecność krospowidonu i sacharozy w dawce 6,25 mg oraz skrobi ziemniaczanej i kroskarmelozy sodowej w wyższych dawkach. Tabletki są podzielne na równe dawki i różnią się wyglądem w zależności od stężenia substancji czynnej.
Opakowania leku Vivacor różnią się w zależności od dawki: 6,25 mg pakowany jest w blistry OPA/Al/PVC/Al, natomiast dawki 12,5 mg i 25 mg w blistry PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 30 lub 60 tabletek. Warunki przechowywania wymagają temperatury poniżej 25°C, z ochroną przed światłem (dla dawki 6,25 mg dodatkowo przed wilgocią). Okres ważności leku wynosi 3 lata. Niewykorzystane resztki leku należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami, bez specjalnych wymagań dotyczących utylizacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Vivacor 12,5 mg
blistry farmaceutyczne, blistry PVC, karwedylol, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza, laktoza jednowodna, linia podziału, magnezu stearynian, ochrona przed wilgocią, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, przechowywanie leków, skrobia ziemniaczana, sód, sodu laurylosiarczan, substancje pomocnicze, żółcień chinolinowa -
Właściwości farmakodynamiczne
Karwedylol, substancja czynna leku Vivacor, jest nieselektywnym alfa- i beta-adrenolitykiem (kod ATC: C07AG02) o dawkach 6,25 mg, 12,5 mg i 25 mg, wykazującym złożone działanie farmakologiczne, w tym blokadę receptorów alfa1- i beta-adrenergicznych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń, obniżenia oporu obwodowego oraz działania kardioprotekcyjnego. Lek charakteryzuje się także silnymi właściwościami antyoksydacyjnymi i antyproliferacyjnymi, co potwierdzono w badaniach in vitro i in vivo. Karwedylol nie posiada wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i stabilizuje błony komórkowe, a jego enancjomer S(-) odpowiada za blokadę receptorów beta-adrenergicznych, podczas gdy oba enancjomery blokują receptory alfa1. W terapii nadciśnienia tętniczego karwedylol obniża ciśnienie tętnicze bez zwiększania całkowitego oporu obwodowego, zachowując czynność serca i nerek oraz minimalizując objawy takie jak zimne kończyny, co wyróżnia go spośród innych beta-adrenolityków.
W populacji pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym z nadciśnieniem nerkowym, przewlekłą niewydolnością nerek, po hemodializie i transplantacji nerki, karwedylol wykazuje skuteczność i dobrą tolerancję, stopniowo obniżając ciśnienie tętnicze zarówno w dniach dializy, jak i poza nimi. U chorych ze stabilną dławicą piersiową lek zmniejsza obciążenie wstępne i następcze serca, poprawiając funkcję serca i łagodząc objawy. W przewlekłej niewydolności serca i kardiomiopatii rozstrzeniowej karwedylol poprawia parametry hemodynamiczne, zwiększa frakcję wyrzutową lewej komory oraz korzystnie wpływa na remodelowanie serca, redukując chorobowość i śmiertelność. W badaniu CAPRICORN u pacjentów po zawale mięśnia sercowego z dysfunkcją lewej komory karwedylol istotnie zmniejszył śmiertelność całkowitą o 23% (p=0,031), śmiertelność sercowo-naczyniową o 25% (p=0,024) oraz częstość zawałów niezakończonych zgonem o 29% (p=0,002), potwierdzając jego kliniczną skuteczność i bezpieczeństwo.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Vivacor 12,5 mg
aktywność reninowa osocza, beta-adrenolityk, całkowita śmiertelność, całkowity opór obwodowy, dławica piersiowa, dysfunkcja lewej komory, działanie przeciwdławicowe, działanie przeciwniedokrwienne, frakcja wyrzutowa, hemodializa, indeks kurczliwości, kardiomiopatia rozstrzeniowa, mieszanina racemiczna, naczyniowy opór obwodowy, nadciśnienie nerkowe, obciążenie wstępne i następcze, przewlekła niewydolność nerek, receptor alfa1-adrenergiczny, transplantacja nerki, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wewnętrzna aktywność sympatykomimetyczna, właściwości antyoksydacyjne, zawał mięśnia sercowego, zimne kończyny -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Karwedylol, substancja czynna preparatu Vivacor stosowana w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, choć brak jest specjalistycznych badań oceniających ten efekt. Działania niepożądane takie jak zawroty głowy, zmęczenie oraz zaburzenia równowagi mogą znacząco obniżać sprawność psychomotoryczną pacjentów. Szczególnie istotne jest zwrócenie uwagi na okres rozpoczynania leczenia, zwiększania dawki, zmiany schematu terapeutycznego oraz jednoczesne spożywanie alkoholu, które mogą nasilać ryzyko wystąpienia niekorzystnych objawów wpływających na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów.
Lekarz powinien przeprowadzić szczegółową edukację pacjenta, podkreślając konieczność zachowania ostrożności, zwłaszcza na początku terapii, oraz bezwzględny zakaz łączenia karwedylolu z alkoholem. Zaleca się monitorowanie indywidualnej reakcji na lek i natychmiastowe zaprzestanie prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia zawrotów głowy, senności lub innych niepokojących objawów. Dodatkowo, uwzględniając wiek pacjenta, choroby współistniejące, stosowane leki oraz charakter pracy wymagającej wysokiej koncentracji, lekarz powinien dostosować zalecenia, aby minimalizować ryzyko zdarzeń niepożądanych i zapewnić bezpieczeństwo farmakoterapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Vivacor 12,5 mg
bezpieczeństwo farmakoterapii, choroby współistniejące, funkcje poznawcze i motoryczne, interakcja z alkoholem, interakcje lekowe, karwedylol, reakcja na lek, rozpoczęcie leczenia, schemat leczenia, senność polekowa, sprawność psychomotoryczna, Vivacor, wrażliwość na lek, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zwiększanie dawki leku -
Wskazania do stosowania
Karwedylol, dostępny w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg i 25 mg (tabletki z linią podziału), jest nieselektywnym beta-adrenolitykiem z działaniem alfa-adrenolitycznym, stosowanym w leczeniu przewlekłej niewydolności serca (łagodnej do ciężkiej) jako uzupełnienie standardowej terapii (inhibitory ACE, leki moczopędne, digoksyna). Terapia powinna być rozpoczęta u pacjentów ze stabilnym stanem klinicznym i prawidłową objętością wewnątrznaczyniową. Karwedylol jest także wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego (monoterapia lub terapia skojarzona), stabilnej dławicy piersiowej oraz dysfunkcji lewej komory po zawale mięśnia sercowego z frakcją wyrzutową LVEF <40%, wspomagając remodeling mięśnia sercowego i poprawiając rokowanie.
Przed rozpoczęciem leczenia należy uwzględnić przeciwwskazania i ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z astmą, ciężką POChP, cukrzycą (maskowanie objawów hipoglikemii), nietolerancją laktozy i sacharozy (zawartość w tabletkach: 6,25 mg – 50 mg laktozy, 12,5 mg – 62,5 mg laktozy, 25 mg – 125 mg laktozy; sacharoza obecna w dawce 6,25 mg), a także u osób na diecie niskosodowej (tabletki 12,5 mg i 25 mg zawierają sód). Monitorowanie terapii obejmuje kontrolę ciśnienia tętniczego, tętna, objawów niewydolności serca, parametrów nerkowych i wątrobowych oraz glikemii u chorych z cukrzycą. Stopniowe zwiększanie dawki (np. od 3,125 mg dwa razy dziennie co 2 tygodnie) pozwala na optymalne dostosowanie leczenia i minimalizację działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Vivacor 12,5 mg
alfa-adrenolityk, beta-adrenolityk nieselektywny, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, digoksyna, dławica piersiowa stabilna, dysfunkcja lewej komory, frakcja wyrzutowa lewej komory, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, karwedylol, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, objętość wewnątrznaczyniowa, opór obwodowy, parametry nerkowe, POChP, przewlekła niewydolność serca, przewodnienie, remodeling lewej komory, remodeling mięśnia sercowego, tachykardia, wolemia, zawał mięśnia sercowego