tachyarytmia komorowa
Wskazanie

Tachyarytmia komorowa to zaburzenie rytmu serca pochodzące z komór, charakteryzujące się szybką czynnością serca (powyżej 100 uderzeń na minutę). Do najczęstszych postaci należą częstoskurcz komorowy (VT) oraz migotanie komór (VF), które stanowią zagrożenie życia. Tachyarytmie komorowe występują najczęściej u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, zawałem mięśnia sercowego, kardiomiopatią, zaburzeniami elektrolitowymi lub w przebiegu zatruć.

W leczeniu tachyarytmii komorowych stosuje się kilka grup leków antyarytmicznych. Leki beta-adrenolityczne (np. Metocard, Betaloc, Bisocard) są podstawowymi preparatami w terapii przewlekłej. W ostrych przypadkach stosuje się amiodaron (Cordarone, Amiokordin), lidokainę (Xylocaine), oraz prokainamid. W przypadku nawracających, zagrażających życiu arytmii konieczne może być wszczepienie kardiowertera-defibrylatora (ICD).

W profilaktyce wtórnej tachyarytmii komorowych stosuje się również sotalol (Sotahexal, Sotalex), propafenon (Polfenon) oraz meksyletynę. Należy pamiętać, że leki antyarytmiczne same mogą wykazywać działanie proarytmiczne, dlatego ich stosowanie wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.

Największe trudności w leczeniu tachyarytmii komorowych związane są z opornością na leki, efektami proarytmicznymi stosowanych preparatów oraz nawrotami arytmii mimo optymalnej terapii. Dodatkowo, u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca trudności potęgują się ze względu na ograniczone możliwości farmakoterapii. W wielu przypadkach konieczne jest równoległe leczenie choroby podstawowej, szczególnie choroby niedokrwiennej serca. Problemem może być również odpowiednie programowanie wszczepialnych urządzeń, by zapewnić skuteczną detekcję i przerwanie arytmii bez nieadekwatnych interwencji.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl