napadowe migotanie przedsionków
Wskazanie

Napadowe migotanie przedsionków (AF, atrial fibrillation) to rodzaj arytmii serca, w którym nieprawidłowe impulsy elektryczne powodują szybkie i nieregularne skurcze przedsionków. W przeciwieństwie do przetrwałego migotania przedsionków, forma napadowa charakteryzuje się epizodami, które ustępują samoistnie w ciągu 7 dni (najczęściej w ciągu 24-48 godzin). Napadowe migotanie przedsionków występuje częściej u osób z chorobami serca (choroba wieńcowa, wady zastawkowe, kardiomiopatie), nadciśnieniem tętniczym, ale może też pojawić się u osób bez strukturalnej choroby serca.

W leczeniu napadowego migotania przedsionków stosuje się dwie strategie: kontrolę rytmu lub kontrolę częstości akcji serca. W kontroli rytmu używa się leków antyarytmicznych, takich jak: propafenon (Polfenon), amiodaron (Amiokordin, Opacorden), sotalol (Biosotal, Sotahexal) czy flekainid. W strategii kontroli częstości stosuje się beta-blokery: metoprolol (Betaloc, Metocard), bisoprolol (Concor, Bisocard), nebiwolol (Nebilet), a także antagonistów wapnia – werapamil (Staveran, Isoptin) i diltiazem (Dilzem, Oxycardil) oraz digoksynę (Digoxin).

Kluczowym elementem leczenia jest profilaktyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. Stosuje się leki przeciwkrzepliwe: antagonistów witaminy K (warfaryna – Warfin, acenokumarol – Sintrom) lub doustne antykoagulanty niebędące antagonistami witaminy K (NOAC): dabigatran (Pradaxa), riwaroksaban (Xarelto), apiksaban (Eliquis), edoksaban (Lixiana). Wybór leku przeciwkrzepliwego zależy od oceny ryzyka zakrzepowo-zatorowego (skala CHA₂DS₂-VASc) i krwawienia (skala HAS-BLED).

Największymi wyzwaniami w leczeniu napadowego migotania przedsionków są: zapobieganie progresji do przetrwałego lub utrwalonego migotania przedsionków, redukcja objawów wpływających na jakość życia oraz zapobieganie powikłaniom zakrzepowo-zatorowym, szczególnie udarowi mózgu. Trudności sprawia również dobór odpowiednich leków antyarytmicznych, które często mają wąskie okno terapeutyczne i mogą powodować proarytmię. U pacjentów stosujących leki przeciwkrzepliwe wyzwaniem jest utrzymanie równowagi między skuteczną profilaktyką przeciwzakrzepową a ryzykiem krwawienia. W przypadkach opornych na farmakoterapię rozważa się ablację przezskórną jako metodę inwazyjną.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl