Wskazania do stosowania
Benfotiamina

Wskazania do stosowania benfotiaminy – wprowadzenie

Benfotiamina to rozpuszczalna w tłuszczach pochodna tiaminy (witaminy B1), która charakteryzuje się lepszą biodostępnością w porównaniu do hydrofilnej tiaminy. Substancja ta wykorzystywana jest w lecznictwie do uzupełniania niedoborów witaminy B1 oraz zapobiegania i leczenia powikłań związanych z tymi niedoborami. Na rynku farmaceutycznym dostępnych jest kilka preparatów zawierających benfotiaminę w różnych dawkach (50 mg, 100 mg, 300 mg) i postaciach farmaceutycznych (tabletki drażowane, tabletki powlekane, drażetki).¹²³⁴⁵

Leczenie i zapobieganie niedoborom witaminy B1

Benfotiamina jest przede wszystkim wskazana w leczeniu i zapobieganiu skutkom niedoborów witaminy B1 w organizmie, których nie można opanować za pomocą odpowiedniej diety.⁶⁷⁸

W przypadku preparatu Benfogamma Forte (300 mg) wskazania obejmują:⁹

• leczenie potwierdzonego niedoboru witaminy B1
• zapobieganie skutkom niedoboru witaminy B1, którego nie można skutecznie uzupełnić za pomocą diety, u pacjentów z grupy ryzyka
• leczenie neuropatii i zaburzeń sercowo-naczyniowych spowodowanych niedoborem witaminy B1

¹⁰

Preparat Milgamma 100, zawierający zarówno benfotiaminę jak i pirydoksynę, jest wskazany w chorobach układu nerwowego wywołanych udokumentowanym niedoborem witaminy B1 i B6.¹¹

Wskazania dla pacjentów dorosłych

Preparaty zawierające benfotiaminę przeznaczone są przede wszystkim dla pacjentów dorosłych.¹²¹³¹⁴

Sytuacje kliniczne wskazujące na niedobór witaminy B1

Niedobór witaminy B1 może wystąpić w różnych sytuacjach klinicznych, które uzasadniają zastosowanie benfotiaminy. Poniżej przedstawiono najważniejsze stany kliniczne, w których należy rozważyć suplementację tą substancją:

Nieprawidłowe żywienie i zaburzenia odżywiania

Niedobór witaminy B1 może być konsekwencją:¹⁵¹⁶

• Nieprawidłowego żywienia ubogiego w witaminę B1
• Niedożywienia (np. choroba beri-beri)
• Długotrwałego karmienia pozajelitowego
• Intensywnej diety odchudzającej (głodowej)
• Hemodializy

¹⁷¹⁸

Przewlekły alkoholizm i powikłania z nim związane

Przewlekły alkoholizm jest istotnym czynnikiem ryzyka niedoboru witaminy B1, ponieważ alkohol blokuje wchłanianie tej witaminy. W przypadku przewlekłego alkoholizmu mogą wystąpić poważne powikłania związane z niedoborem tiaminy, takie jak:¹⁹²⁰

• Kardiomiopatia alkoholowa
• Encefalopatia Wernickiego
• Zespół Korsakova

²¹²²

Cukrzyca

U pacjentów z cukrzycą często dochodzi do niedoboru witaminy B1, co może nasilać powikłania neurologiczne związane z tą chorobą. Benfotiamina jest szczególnie zalecana w leczeniu neuropatii cukrzycowej.²³

Zaburzenia wchłaniania

Różnorodne zaburzenia wchłaniania mogą prowadzić do niedoboru witaminy B1, co uzasadnia stosowanie jej bardziej biodostępnej formy – benfotiaminy.²⁴

Zwiększone zapotrzebowanie

Zwiększone zapotrzebowanie na witaminę B1 występuje w niektórych stanach fizjologicznych, takich jak:²⁵

• Ciąża
• Laktacja

²⁶

Leczenie powikłań związanych z niedoborem witaminy B1

Benfotiamina jest wskazana nie tylko w samym leczeniu niedoboru witaminy B1, ale również w terapii powikłań wywołanych tym niedoborem, takich jak:²⁷²⁸

• Neuropatie spowodowane niedoborem witaminy B1
• Zaburzenia sercowo-naczyniowe związane z niedoborem witaminy B1
• Choroby układu nerwowego wywołane udokumentowanym niedoborem witaminy B1 (i B6 w przypadku preparatu Milgamma 100)

²⁹³⁰

Dostępne dawki i formy produktów zawierających benfotiaminę

Dawka benfotiaminy powinna być dobrana przez lekarza w zależności od nasilenia niedoboru witaminy B1, stanu klinicznego pacjenta oraz współistniejących chorób. Dostępność różnych dawek (50 mg, 100 mg, 300 mg) pozwala na dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.^3132333435

Podsumowanie wskazań do stosowania benfotiaminy

Benfotiamina znajduje zastosowanie przede wszystkim w następujących przypadkach:^3637383940

1. Leczenie potwierdzonego niedoboru witaminy B1, którego nie można opanować za pomocą odpowiedniej diety
2. Zapobieganie skutkom niedoboru witaminy B1 u pacjentów z grupy ryzyka
3. Leczenie powikłań neurologicznych i sercowo-naczyniowych spowodowanych niedoborem witaminy B1
4. Choroby układu nerwowego wywołane udokumentowanym niedoborem witaminy B1 (i B6 w przypadku preparatu Milgamma 100)

Szczególnie ważne jest rozważenie terapii benfotiaminą u pacjentów z cukrzycą, przewlekłym alkoholizmem, zaburzeniami wchłaniania, niedożywieniem, stosujących długotrwałe żywienie pozajelitowe, intensywne diety odchudzające, hemodializę, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią. We wszystkich tych przypadkach pacjent może wymagać suplementacji witaminy B1, a benfotiamina dzięki lepszej biodostępności stanowi optymalny wybór terapeutyczny.⁴¹⁴²