Wskazania kliniczne do stosowania tikagreloru (TIGRIX)

TIGRIX to lek zawierający jako substancję czynną tikagrelor, dostępny w postaci tabletek powlekanych w dawkach 60 mg i 90 mg. Produkt leczniczy TIGRIX w dawce 90 mg jest wskazany do stosowania w określonych sytuacjach klinicznych wymagających terapii przeciwpłytkowej.¹

Zastosowanie w ostrych zespołach wieńcowych

Tikagrelor w dawce 90 mg powinien być przepisywany dorosłym pacjentom z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA). Terapia skojarzona tymi dwoma lekami ma na celu prewencję wtórną zdarzeń sercowo-naczyniowych, które mogą wystąpić po przebytym epizodzie OZW.²

Ostre zespoły wieńcowe, w których zaleca się stosowanie tikagreloru, obejmują:

• Niestabilną dławicę piersiową – stan kliniczny charakteryzujący się nowymi lub nasilającymi się objawami dławicy piersiowej
• Zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) – z obecnością markerów martwicy mięśnia sercowego bez charakterystycznych zmian w EKG
• Zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) – z charakterystycznymi zmianami w zapisie EKG i podwyższonymi markerami uszkodzenia mięśnia sercowego

Prewencja po przebytym zawale mięśnia sercowego

TIGRIX jest również wskazany dla pacjentów z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie i wysokim ryzykiem wystąpienia kolejnych zdarzeń sercowo-naczyniowych. W tej grupie pacjentów lek również powinien być stosowany w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym jako terapia podwójnego leczenia przeciwpłytkowego.³

Pacjenci kwalifikujący się do tej grupy to osoby, które:

• Przebyły zawał mięśnia sercowego (w dowolnym czasie w przeszłości)
• Charakteryzują się wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym – ocenianym na podstawie czynników ryzyka, takich jak wiek, cukrzyca, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, niewydolność nerek czy wcześniejsze epizody niedokrwienne

Zasady stosowania tikagreloru w praktyce klinicznej

Przy przepisywaniu leku TIGRIX należy pamiętać o kilku istotnych zasadach:

Obowiązkowe leczenie skojarzone

Tikagrelor powinien być zawsze stosowany w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA). Monoterapia tikagrelorem nie jest zalecana i nie odpowiada wskazaniom rejestracyjnym leku.⁴ Kombinacja tikagreloru z ASA zapewnia kompleksowe działanie przeciwpłytkowe poprzez blokowanie dwóch różnych szlaków aktywacji płytek krwi.

Grupy pacjentów kwalifikujących się do leczenia

Lek jest wskazany wyłącznie dla pacjentów dorosłych, u których występuje jedno z następujących wskazań:

1. Aktualnie przebyty ostry zespół wieńcowy (OZW) – gdzie tikagrelor pomaga zapobiegać nawrotowi incydentów wieńcowych, takich jak ponowny zawał czy zgon sercowo-naczyniowy
2. Stan po przebytym zawale mięśnia sercowego w połączeniu z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym – gdy pacjent wymaga długoterminowej ochrony przed kolejnymi zdarzeniami sercowo-naczyniowymi⁵

Dobór dawki według wskazań

TIGRIX w dawce 90 mg jest przeznaczony do stosowania w ostrych zespołach wieńcowych oraz w początkowym okresie po zawale mięśnia sercowego. Po upływie roku od OZW, u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, lekarz może rozważyć zmianę dawkowania na tabletki 60 mg, które są przeznaczone do długotrwałej terapii podtrzymującej.⁶

Korzyści kliniczne ze stosowania tikagreloru

Przepisując tikagrelor pacjentom z wskazaniami klinicznymi, lekarz może oczekiwać następujących korzyści terapeutycznych:

• Redukcja ryzyka ponownego zawału mięśnia sercowego – tikagrelor skutecznie zmniejsza ryzyko nawrotu zawału u pacjentów po OZW
• Zmniejszenie ryzyka udaru niedokrwiennego – jako element prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych
• Redukcja śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych – udowodniony wpływ na zmniejszenie śmiertelności w tej grupie pacjentów
• Skuteczna prewencja zakrzepicy w stencie – szczególnie istotna u pacjentów po angioplastyce wieńcowej z implantacją stentu

Przy zalecaniu leku TIGRIX należy zawsze uwzględnić pełny profil kliniczny pacjenta, ocenić przeciwwskazania oraz potencjalne interakcje lekowe, a także rozważyć stosunek korzyści do ryzyka związanego z leczeniem przeciwpłytkowym.⁷