Wskazania do stosowania
Ketosteril

Ketosteril jest specjalistycznym preparatem zawierającym aminokwasy egzogenne oraz ketoanalogi aminokwasów, stosowanym w leczeniu zaburzeń metabolizmu białek u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN). Lek jest wskazany szczególnie u chorych z zaawansowaną niewydolnością nerek, gdy filtracja kłębuszkowa (GFR) spada poniżej 25 ml/min. Terapia Ketosterilem powinna być prowadzona równocześnie z dietą niskobiałkową (≤40 g białka/dobę u dorosłych), co pozwala na zmniejszenie obciążenia nerek produktami przemian białkowych, uzupełnienie niezbędnych aminokwasów oraz utrzymanie odpowiedniego stanu odżywienia. Preparat zawiera m.in. wapniowe ketoanalogi izoleucyny (67 mg), leucyny (101 mg), fenyloalaniny (68 mg), waliny (86 mg), hydroksyanalog metioniny (59 mg), a także aminokwasy egzogenne: L-lizynę (105 mg), L-treoninę (53 mg), L-tryptofan (23 mg), L-histydynę (38 mg) oraz aminokwas endogenny L-tyrozynę (30 mg). Całkowita zawartość azotu w tabletce wynosi 36 mg, a wapnia 1,25 mmol (50 mg).

Pobierz ChPL PDF Ketosteril – Tabletki powlekane – –
  1. Wskazania do stosowania leku Ketosteril
    1. Pacjenci kwalifikujący się do leczenia
    2. Cele terapeutyczne
    3. Warunki stosowania leku
    4. Skład leku wspomagający metabolizm białkowy
    5. Korzyści z zastosowania leku
    6. Moment rozpoczęcia terapii
    7. Monitorowanie efektów leczenia
    8. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. przewlekła choroba nerek
Substancja czynna
  1. L-histydyna
  2. L-lizyna
  3. L-treonina
  4. L-tryptofan
  5. L-tyrozyna
  6. wapnia (R,S)-2-hydroksy-4-metylotiomaślan
  7. wapnia (R,S)-3-metylo-2-oksowalerianian
  8. wapnia 2-okso-3-fenylopropionian
  9. wapnia 3-metylo-2-oksomaślan
  10. wapnia 4-metylo-2-oksowalerianian
Kategoria leku
  1. leki stosowane w chorobach nerek
  2. preparaty aminokwasów
  3. preparaty ketoanalogów

Wskazania do stosowania leku Ketosteril

Ketosteril to specjalistyczny preparat leczniczy w postaci tabletek powlekanych, zawierający mieszaninę aminokwasów egzogennych oraz ketoanalogów aminokwasów, stosowany w leczeniu zaburzeń metabolizmu białek u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek. Lek przeznaczony jest do stosowania w ściśle określonych sytuacjach klinicznych, jako element kompleksowej terapii nefroprotekcyjnej.1

Pacjenci kwalifikujący się do leczenia

Ketosteril należy przepisywać pacjentom z przewlekłą chorobą nerek, u których występują zaburzenia metabolizmu białek. Lek jest szczególnie wskazany dla pacjentów z zaawansowaną niewydolnością nerek, u których wartość filtracji kłębuszkowej (GFR) jest mniejsza niż 25 ml/min. W tej grupie chorych zastosowanie Ketosterilu, wraz z odpowiednią dietą niskobiałkową, może przynieść wymierne korzyści kliniczne.2

Cele terapeutyczne

Głównym celem terapii z zastosowaniem Ketosterilu jest:

  • Zapobieganie następstwom nieprawidłowego metabolizmu białek u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek – dotyczy to przede wszystkim zapobiegania rozwojowi objawów niedożywienia białkowo-kalorycznego3
  • Leczenie następstw niewystarczającego metabolizmu białek – w sytuacji, gdy u pacjenta już występują objawy zaburzeń metabolizmu białkowego4

Warunki stosowania leku

Kluczowym elementem skutecznej terapii z zastosowaniem Ketosterilu jest równoczesne wdrożenie diety niskobiałkowej. Lek należy stosować wyłącznie w połączeniu z ograniczonym spożyciem białka w pożywieniu, w ilości 40 g/dobę lub mniej (u pacjentów dorosłych).5

Taka strategia terapeutyczna pozwala na:

  • Zmniejszenie obciążenia nerek produktami przemian białkowych
  • Uzupełnienie niezbędnych aminokwasów, których podaż z dietą mogłaby być niewystarczająca
  • Zapewnienie odpowiedniego stanu odżywienia przy jednoczesnym ograniczeniu podaży białka

Skład leku wspomagający metabolizm białkowy

Ketosteril zawiera zestaw składników aktywnych, które mają kluczowe znaczenie w metabolizmie białek. Każda tabletka zawiera:6

Składnik aktywny Zawartość (mg) Funkcja
Wapnia (R,S)-3-metylo-2-oksowalerianian
(α-ketoanalog DL-izoleucyny)		 67 Ketoanalog aminokwasu egzogennego (izoleucyny)
Wapnia 4-metylo-2-oksowalerianian
(α-ketoanalog leucyny)		 101 Ketoanalog aminokwasu egzogennego (leucyny)
Wapnia 2-okso-3-fenylopropionian
(α-ketoanalog fenyloalaniny)		 68 Ketoanalog aminokwasu egzogennego (fenyloalaniny)
Wapnia 3-metylo-2-oksomaślan
(α-ketoanalog waliny)		 86 Ketoanalog aminokwasu egzogennego (waliny)
Wapnia (R,S)-2-hydroksy-4-metylotiomaślan
(α-hydroksyanalog DL-metioniny)		 59 Hydroksyanalog aminokwasu egzogennego (metioniny)
L-lizyny octan
(co odpowiada 75 mg L-lizyny)		 105 Aminokwas egzogenny
L-treonina 53 Aminokwas egzogenny
L-tryptofan 23 Aminokwas egzogenny
L-histydyna 38 Aminokwas egzogenny
L-tyrozyna 30 Aminokwas endogenny

Całkowita zawartość azotu w tabletce wynosi 36 mg, a zawartość wapnia 1,25 mmol (50 mg).7

Korzyści z zastosowania leku

Zastosowanie Ketosterilu w terapii pacjentów z przewlekłą chorobą nerek pozwala na:

  • Zmniejszenie stężenia toksycznych produktów przemiany białek (mocznika, kreatyniny) we krwi
  • Spowolnienie progresji choroby nerek
  • Poprawę stanu odżywienia pacjentów
  • Potencjalne odroczenie konieczności wdrożenia leczenia nerkozastępczego
  • Zmniejszenie objawów mocznicowych

Moment rozpoczęcia terapii

Terapię z zastosowaniem Ketosterilu należy rozpocząć, gdy wartość filtracji kłębuszkowej (GFR) spada poniżej 25 ml/min, co odpowiada zaawansowanemu stadium przewlekłej choroby nerek.8 W tym stadium chorzy często doświadczają objawów związanych z zaburzeniami metabolizmu białek, takich jak:

  • Narastające zmęczenie
  • Utrata masy ciała
  • Osłabienie mięśniowe
  • Zaburzenia w zakresie elektrolitów
  • Kwasica metaboliczna

Wczesne wdrożenie terapii Ketosterilem, w połączeniu z odpowiednią dietą, może zapobiec nasileniu tych objawów i poprawić jakość życia pacjentów.9

Monitorowanie efektów leczenia

Podczas stosowania Ketosterilu zaleca się regularne monitorowanie:

  1. Parametrów nerkowych (kreatynina, mocznik, GFR)
  2. Stanu odżywienia pacjenta (masa ciała, albuminy)
  3. Parametrów gospodarki wapniowo-fosforanowej
  4. Równowagi kwasowo-zasadowej
  5. Stężenia elektrolitów

Regularne kontrole pozwalają na ocenę skuteczności leczenia i ewentualną modyfikację terapii, w tym dostosowanie dawki leku i parametrów diety.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl