Właściwości farmakokinetyczne
Trimetazydyna

Właściwości farmakokinetyczne trimetazydyny

Trimetazydyna to substancja aktywna szeroko wykorzystywana w leczeniu choroby niedokrwiennej serca. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną tej substancji na podstawie danych z różnych preparatów zawierających trimetazydynę dostępnych na rynku.¹

Wchłanianie

Trimetazydyna po podaniu doustnym wchłania się szybko z przewodu pokarmowego. Dostępność biologiczna jest wysoka i wynosi ponad 85%.² Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) różni się w zależności od postaci farmaceutycznej:

• W przypadku preparatów o natychmiastowym uwalnianiu maksymalne stężenie leku (Cmax) występuje w ciągu mniej niż 2 godzin od podania³
• W przypadku preparatów o zmodyfikowanym/przedłużonym uwalnianiu maksymalne stężenie występuje po około 5 godzinach od podania^{4 5}

W przypadku preparatów o zmodyfikowanym uwalnianiu, po 24 godzinach stężenie w osoczu pozostaje na poziomie równym lub większym niż 75% stężenia maksymalnego przez kolejne 11 godzin.^{6 7}

Stan stacjonarny osiągany jest po:

• 24-36 godzinach w przypadku preparatów o natychmiastowym uwalnianiu⁸
• 60 godzinach w przypadku preparatów o zmodyfikowanym uwalnianiu^{9 10}

Ważną cechą trimetazydyny jest brak interakcji z pokarmami, co potwierdzono we wszystkich badanych preparatach.^{11 12 13}

Dystrybucja

Trimetazydyna charakteryzuje się dobrym przenikaniem do tkanek. Względna objętość dystrybucji wynosi 4,8 l/kg.^{14 15}

Stopień wiązania z białkami osocza jest niski i wynosi około 16%, co wykazano w badaniach in vitro.^{16 17}

Metabolizm i eliminacja

Trimetazydyna jest wydalana głównie przez nerki, przede wszystkim w postaci niezmienionej.^{18 19}

Średni okres półtrwania (T_1/2) trimetazydyny różni się w zależności od wieku pacjenta:

• 6-7 godzin u młodych, zdrowych ochotników^{20 21}
• 12 godzin u pacjentów w wieku powyżej 65 lat^{22 23}

Całkowity klirens trimetazydyny jest głównie efektem klirensu nerkowego, który jest bezpośrednio skorelowany z klirensem kreatyniny, oraz w mniejszym stopniu klirensu wątrobowego, który zmniejsza się z wiekiem.^{24 25}

Farmakokinetyka – liniowość

Farmakokinetyka trimetazydyny jest liniowa po podaniu pojedynczej dawki do 100 mg. Powtarzane dawki również wykazują liniową odpowiedź farmakokinetyczną w czasie.²⁶

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku ekspozycja na trimetazydynę może być zwiększona wskutek związanego z wiekiem pogorszenia czynności nerek.^{27 28}

Specjalne badania farmakokinetyczne wykazały, że:

• U pacjentów w wieku 75-84 lat z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) ekspozycja na trimetazydynę nie zwiększa się istotnie w porównaniu z młodszymi uczestnikami (30-65 lat) z podobnymi zaburzeniami²⁹
• U pacjentów w wieku ≥85 lat z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek ekspozycja na trimetazydynę zwiększa się 1,3-krotnie³⁰
• U osób w wieku od 55 do 65 lat ekspozycja zwiększa się 1,1-krotnie³¹
• U osób w wieku powyżej 75 lat ekspozycja zwiększa się 1,4-krotnie³²

W rocznym badaniu klinicznym przeprowadzonym w populacji osób powyżej 75 lat, którym podawano trimetazydynę MR 35 mg dwa razy na dobę, stwierdzono średnio 2-krotne zwiększenie stężenia leku w osoczu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) w porównaniu z pacjentami z klirensem kreatyniny powyżej 60 ml/min.^{33 34}

Populacyjna analiza farmakokinetyczna wykazała, że wiek sam w sobie ma niewielki wpływ na farmakokinetykę trimetazydyny.^{35 36}

Co istotne, zwiększone stężenie trimetazydyny w osoczu u pacjentów w podeszłym wieku nie powodowało nasilenia działań niepożądanych w porównaniu z osobami przyjmującymi placebo.^{37 38}

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Ekspozycja na trimetazydynę zwiększa się u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w sposób zależny od stopnia upośledzenia funkcji nerek:³⁹

U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) ekspozycja na trimetazydynę jest zwiększona średnio 1,7-2,0-krotnie w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami z prawidłową czynnością nerek.^{40 41}

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) ekspozycja na trimetazydynę jest zwiększona średnio 3,1-krotnie.^{42 43}

W tej grupie pacjentów nie zaobserwowano szczególnych zagrożeń bezpieczeństwa w porównaniu z populacją ogólną.^{44 45}

Dzieci i młodzież

Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych trimetazydyny u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.⁴⁶