Przeciwwskazania
Pramatis 10 mg

Pramatis (escytalopram) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość wynosi odpowiednio 65,07 mg w tabletce 5 mg, 86,67 mg w 10 mg oraz 173,34 mg w 20 mg. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania dotyczące jednoczesnego stosowania escytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zarówno niewybiórczymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemidem) oraz linezolidem, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem, drżeniem i hipertermią, stanowiącego zagrożenie życia.

Przeciwwskazania stosowania leku Pramatis. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Lek Pramatis (escytalopram) dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w postaci tabletek powlekanych jest przeciwwskazany w kilku precyzyjnie określonych sytuacjach klinicznych, które należy starannie zweryfikować przed rozpoczęciem terapii. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpieczeństwa pacjenta i powodzenia leczenia.1

Nadwrażliwość na składniki leku

Lek Pramatis nie może być stosowany u pacjentów wykazujących nadwrażliwość na escytalopram (substancję czynną) lub którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w preparacie. Warto zwrócić uwagę, że tabletki Pramatis zawierają laktozę jednowodną w znaczących ilościach: 65,07 mg w tabletce 5 mg, 86,67 mg w tabletce 10 mg oraz 173,34 mg w tabletce 20 mg, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.2

Jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO

Istnieją ścisłe przeciwwskazania dotyczące łączenia escytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na istotne ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego – potencjalnie zagrażającego życiu stanu charakteryzującego się pobudzeniem, drżeniem oraz hipertermią. Przeciwwskazane jest:3

  • Jednoczesne stosowanie z niewybiórczymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) – leki te blokują rozkład serotoniny, noradrenaliny i dopaminy, co w połączeniu z escytalopramem zwiększającym stężenie serotoniny może prowadzić do niebezpiecznego zespołu serotoninowego4
  • Połączenie z odwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy typu A (np. moklobemidem) – mimo że są one selektywne wobec MAO-A, ich działanie w połączeniu z escytalopramem również zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego5
  • Równoczesne leczenie odwracalnym niewybiórczym inhibitorem MAO – linezolidem – antybiotyk o działaniu hamującym MAO, co w połączeniu z escytalopramem stwarza ryzyko zespołu serotoninowego6

Zaburzenia rytmu serca i wydłużenie odstępu QT

Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku Pramatis są stany związane z zaburzeniami elektrycznej czynności serca, szczególnie dotyczące repolaryzacji komór. Przeciwwskazane jest stosowanie escytalopramu u pacjentów:7

  • Z wydłużeniem odstępu QT w zapisie EKG – escytalopram może dodatkowo wydłużać ten parametr, co zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca8
  • Z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT – genetycznie uwarunkowane zaburzenie, w którym escytalopram może dodatkowo pogorszyć istniejącą nieprawidłowość repolaryzacji komór serca9
  • Przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze wydłużające odstęp QT w zapisie EKG – tego typu interakcje mogą znacząco zwiększać ryzyko groźnych arytmii, w tym potencjalnie śmiertelnej torsade de pointes10

Szczególne grupy pacjentów, u których stosowanie leku wymaga ostrożności

Należy zwrócić uwagę na pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, takimi jak:

  • Zaburzenia elektrolitowe (szczególnie hipokaliemia i hipomagnezemia)
  • Bradykardia zatokowa
  • Niewydolność serca
  • Przebyty zawał mięśnia sercowego

U takich pacjentów decyzja o zastosowaniu escytalopramu powinna być poprzedzona szczegółową oceną kardiologiczną i rozważeniem alternatywnych metod leczenia.11

Dawka Pramatis Postać Zawartość escytalopramu Zawartość laktozy jednowodnej Cechy tabletki
5 mg Tabletka powlekana 5 mg (w postaci szczawianu) 65,07 mg Biała, okrągła o średnicy 5,7-6,3 mm
10 mg Tabletka powlekana 10 mg (w postaci szczawianu) 86,67 mg Biała, owalna o długości 7,7-8,3 mm i szerokości 5,2-5,8 mm, z rowkiem po jednej stronie (możliwość podziału na równe dawki)
20 mg Tabletka powlekana 20 mg (w postaci szczawianu) 173,34 mg Biała, okrągła o średnicy 9,2-9,8 mm, z krzyżującymi się rowkami po obu stronach (możliwość podziału na cztery równe dawki)
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl