Specjalne ostrzeżenia
Rivastigmin Orion
Rywastygmina, jako inhibitor cholinoesterazy, wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, których częstość i nasilenie rosną wraz z dawką. W przypadku przerwania terapii powyżej 3 dni, wznowienie leczenia powinno odbywać się od dawki 1,5 mg dwa razy na dobę, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego (np. wymioty). Plastry transdermalne mogą wywoływać reakcje skórne, które nie zawsze oznaczają uczulenie, jednak w przypadku rozległych lub nasilonych objawów, utrzymujących się ponad 48 godzin po usunięciu plastra, należy przerwać leczenie. U pacjentów z alergicznym kontaktowym zapaleniem skóry konieczna jest zmiana na postać doustną po ujemnym teście alergicznym i pod ścisłym nadzorem. Rywastygmina może powodować nadciśnienie tętnicze, omamy u chorych na Alzheimera oraz nasilenie objawów pozapiramidowych u pacjentów z chorobą Parkinsona, co może wymagać zmniejszenia dawki lub przerwania terapii.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania rywastygminy
Rywastygmina, jako inhibitor cholinoesterazy, wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, których częstość i nasilenie mogą wzrastać wraz ze zwiększaniem dawki leku. Poniżej przedstawiono najważniejsze ostrzeżenia i zalecenia dotyczące bezpiecznego stosowania Rivastigmin Orion.1
Przerwy w leczeniu i wznawianie terapii
W przypadku przerwania leczenia na okres dłuższy niż trzy dni, konieczne jest wznowienie terapii od niższej dawki – 1,5 mg dwa razy na dobę. Takie postępowanie znacząco zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego, jak np. wymioty.2
Reakcje skórne i alergiczne zapalenie skóry
Po zastosowaniu plastrów transdermalnych z rywastygminą mogą wystąpić reakcje skórne w miejscu aplikacji, najczęściej o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Samo wystąpienie takich reakcji nie musi wskazywać na uczulenie, jednak stosowanie plastrów może prowadzić do rozwoju alergicznego kontaktowego zapalenia skóry.3
Należy podejrzewać wystąpienie alergicznego kontaktowego zapalenia skóry w następujących przypadkach:
- Gdy reakcje skórne rozprzestrzeniają się na obszar większy niż rozmiar plastra
- Gdy występują objawy wskazujące na nasilenie reakcji miejscowej (np. narastający rumień, obrzęk, grudki, pęcherze)
- Gdy w ciągu 48 godzin od usunięcia plastra nie nastąpi znaczące złagodzenie objawów
W powyższych sytuacjach należy przerwać leczenie rywastygminą.4
U pacjentów z reakcjami skórnymi wskazującymi na alergiczne kontaktowe zapalenie skóry wywołane plastrami z rywastygminą, którzy nadal wymagają leczenia, zmiana na postać doustną może nastąpić dopiero po:
- Uzyskaniu ujemnego wyniku testu alergicznego
- Pod ścisłym nadzorem lekarza
Należy pamiętać, że u niektórych pacjentów uczulonych na rywastygminę podawaną w systemie transdermalnym, może wystąpić uczulenie na lek podawany w jakiejkolwiek innej postaci.5
Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki alergicznego zapalenia skóry (rozsianego) po zastosowaniu rywastygminy, niezależnie od drogi podania (doustnie, przezskórnie). W takich sytuacjach leczenie musi zostać przerwane. Należy szczegółowo poinstruować o tym pacjentów oraz ich opiekunów.6
Ustalanie optymalnej dawki i działania niepożądane
Krótko po zwiększeniu dawki mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak:
- Nadciśnienie tętnicze i omamy u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera
- Nasilenie objawów pozapiramidowych, zwłaszcza drżenia u pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona
Powyższe objawy mogą ustąpić po zmniejszeniu dawki. W niektórych przypadkach konieczne może być całkowite przerwanie leczenia rywastygminą.7
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Zaburzenia żołądka i jelit, takie jak nudności, wymioty i biegunka, mają związek z dawką leku i mogą pojawić się szczególnie:
- W początkowym okresie leczenia
- W okresie zwiększania dawki
Wymienione działania niepożądane występują częściej u kobiet. Pacjenci z objawami odwodnienia spowodowanego długotrwałymi wymiotami lub biegunką mogą wymagać:
- Dożylnego podania płynów
- Zmniejszenia dawki leku
- Czasowego przerwania podawania leku
Szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia jest niezwykle istotne, gdyż odwodnienie może prowadzić do poważnych powikłań.8
Kontrola masy ciała
U pacjentów z chorobą Alzheimera leczonych inhibitorami cholinoesterazy, w tym rywastygminą, może wystąpić zmniejszenie masy ciała. Dlatego podczas terapii należy regularnie monitorować masę ciała pacjenta.9
Nasilone wymioty i powikłania
Ciężkie wymioty związane z leczeniem rywastygminą wymagają odpowiedniego dostosowania dawki zgodnie z zaleceniami w punkcie 4.2 Charakterystyki Produktu Leczniczego. Należy zachować szczególną ostrożność, gdyż niektóre przypadki ciężkich wymiotów były związane z pęknięciem przełyku. Takie zdarzenia obserwowano zwłaszcza:
- Po zwiększeniu dawki
- Przy stosowaniu dużych dawek rywastygminy
10
Wpływ na układ sercowo-naczyniowy
W trakcie leczenia rywastygminą, podobnie jak innymi inhibitorami cholinoesterazy, może wystąpić wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Dodatkowo lek może powodować bradykardię, która stanowi czynnik ryzyka wystąpienia częstoskurczu typu torsade de pointes.11
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów:
- Z wywiadem wydłużenia odstępu QT lub występowaniem tego zaburzenia w rodzinie
- Z wysokim ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, w tym:
- Z zaostrzeniem niewydolności serca
- Po niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego
- Z bradyarytmiami
- Z czynnikami predysponującymi do hipokaliemii lub hipomagnezemii
- Stosujących jednocześnie leki wywołujące wydłużenie odstępu QT i/lub częstoskurcz typu torsade de pointes
W powyższych przypadkach może być konieczne monitorowanie kliniczne, w tym wykonywanie badania EKG.12
Rywastygminę należy stosować ostrożnie u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego lub zaburzeniami przewodzenia, takimi jak:
- Blok zatokowo-przedsionkowy
- Blok przedsionkowo-komorowy
13
Wpływ na układ pokarmowy
Rywastygmina może powodować zwiększone wydzielanie soku żołądkowego. Należy zachować ostrożność podczas leczenia:
- Pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy
- Osób predysponowanych do tych chorób
14
Choroby układu oddechowego
Inhibitory cholinoesterazy należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z:
- Astmą oskrzelową w wywiadzie
- Obturacyjną chorobą płuc w wywiadzie
15
Inne ważne ostrzeżenia
Leki cholinomimetyczne, takie jak rywastygmina, mogą powodować lub nasilać:
- Niedrożność dróg moczowych
- Napady drgawkowe
Należy zachować ostrożność u pacjentów predysponowanych do tych chorób.16
Zakres zastosowania rywastygminy
Nie badano zastosowania rywastygminy u pacjentów z:
- Ciężką postacią otępienia w chorobie Alzheimera
- Ciężką postacią otępienia w przebiegu choroby Parkinsona
- Innymi typami otępienia
- Innymi typami zaburzenia pamięci (np. związane z wiekiem pogorszenie funkcji poznawczych)
W związku z tym nie zaleca się stosowania leku w tych grupach pacjentów.17
Objawy pozapiramidowe
Rywastygmina, podobnie jak inne leki cholinomimetyczne, może nasilać lub wywoływać objawy pozapiramidowe. U pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona obserwowano:
- Nasilenie objawów, w tym spowolnienie ruchowe
- Dyskinezy
- Zaburzenia chodu
- Częstsze lub silniejsze drżenia
Powyższe działania niepożądane mogą prowadzić do przerwania leczenia rywastygminą (np. przerwanie z powodu drżenia u 1,7% pacjentów w grupie rywastygminy vs 0% w grupie placebo). Zaleca się ścisłą kontrolę kliniczną pod kątem tych objawów.18
Szczególne populacje pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
U pacjentów z klinicznie istotnymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby może wystąpić więcej działań niepożądanych. Należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących stopniowego zwiększania dawki, dostosowanej do indywidualnej tolerancji.19
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie przeprowadzono badań klinicznych. W przypadku stosowania rywastygminy w tej grupie pacjentów konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego.20
Pacjenci z niską masą ciała
Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z masą ciała poniżej 50 kg, ponieważ:
- Mogą doświadczyć większej liczby działań niepożądanych
- Ryzyko przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych może być u nich większe
21
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania