Specjalne ostrzeżenia
Fragmin

Stosowanie dalteparyny sodowej (Fragmin) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z małopłytkowością, zaburzeniami czynności płytek krwi, ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, nieleczonym nadciśnieniem tętniczym oraz retinopatią nadciśnieniową lub cukrzycową, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień i kumulacji leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów po zabiegach chirurgicznych oraz tych, u których planowane jest znieczulenie rdzeniowe (zewnątrzoponowe lub podpajęczynówkowe), gdyż stosowanie dalteparyny zwiększa ryzyko powstania krwiaka nadoponowego lub podpajęczynówkowego, co może prowadzić do trwałego porażenia. Ryzyko to wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ, leków hamujących czynność płytek, innych leków przeciwzakrzepowych oraz przy powtarzanych lub urazowych nakłuciach.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Fragmin

W praktyce klinicznej stosowanie dalteparyny sodowej wymaga zachowania szczególnej ostrożności u określonych grup pacjentów oraz w wybranych sytuacjach klinicznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności związanych z podawaniem leku Fragmin, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do terapii.1

Grupy pacjentów wymagające szczególnej uwagi

Podczas stosowania leku Fragmin należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z następującymi schorzeniami:

  • Małopłytkowość – obniżona liczba płytek krwi zwiększa ryzyko krwawień
  • Zaburzenia czynności płytek krwi – nieprawidłowa funkcja płytek może potęgować działanie przeciwkrzepliwe
  • Ciężka niewydolność wątroby – może wpływać na metabolizm i klirens dalteparyny
  • Ciężka niewydolność nerek – upośledzona eliminacja leku może prowadzić do kumulacji
  • Nieleczone lub niereagujące na leczenie nadciśnienie tętnicze – zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych
  • Retinopatia nadciśnieniowa lub cukrzycowa – możliwość nasilenia mikrowylewów siatkówkowych

Duże dawki dalteparyny sodowej, stosowane w leczeniu zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej lub niestabilnej choroby wieńcowej, wymagają szczególnej ostrożności u pacjentów po niedawno przebytych zabiegach chirurgicznych lub pacjentów z chorobami zwiększającymi ryzyko krwawień.2

Ryzyko krwiaka rdzeniowego przy znieczuleniu centralnym

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów, u których planuje się zastosowanie znieczulenia rdzeniowego (zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego) lub nakłucia lędźwiowego. Pacjenci otrzymujący heparyny drobnocząsteczkowe, w tym dalteparynę sodową, są narażeni na niebezpieczeństwo powstania krwiaka nadoponowego lub podpajęczynówkowego, który może prowadzić do długotrwałego lub trwałego porażenia.3

Ryzyko wystąpienia powikłań neurologicznych zwiększa się w następujących okolicznościach:

  • Stałe założenie cewnika do przestrzeni zewnątrzoponowej w celu podawania leków znieczulających
  • Jednoczesne stosowanie innych leków wpływających na hemostazę, takich jak:
    • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
    • Leki hamujące czynność płytek krwi
    • Inne leki przeciwzakrzepowe
  • Traumatyzujące (urazowe) nakłucie zewnątrzoponowe lub lędźwiowe
  • Powtarzane nakłucia zewnątrzoponowe lub lędźwiowe

U pacjentów poddawanych takim procedurom konieczne jest częste monitorowanie stanu neurologicznego w celu wczesnego wykrycia objawów sugerujących ucisk rdzenia kręgowego.4

Zalecenia dotyczące odstępów czasowych przy procedurach inwazyjnych

W celu minimalizacji ryzyka powikłań krwotocznych przy znieczuleniu rdzeniowym należy przestrzegać odpowiednich odstępów czasowych pomiędzy podaniem dalteparyny a procedurami związanymi z przestrzenią zewnątrzoponową lub rdzeniową:

  • Dawki profilaktyczne: wprowadzanie lub usuwanie cewnika zewnątrzoponowego można wykonać po 10-12 godzinach od podania ostatniej dawki dalteparyny
  • Dawki terapeutyczne (np. 100-120 j.m./kg mc. co 12 godzin lub 200 j.m./kg mc. raz na dobę): odstęp czasowy powinien wynosić co najmniej 24 godziny

Ponowne podanie dalteparyny po procedurze powinno nastąpić najwcześniej po 4 godzinach od usunięcia cewnika.5

Monitorowanie pacjentów pod kątem powikłań neurologicznych

W przypadku decyzji o podaniu leków przeciwzakrzepowych w związku ze znieczuleniem rdzeniowym, konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu pacjenta pod kątem wystąpienia objawów sugerujących powikłania neurologiczne, takich jak:

  • Ból pleców – zwłaszcza promieniujący lub nasilający się
  • Deficyty czuciowe – niedoczulica, parestezje, osłabienie czucia
  • Deficyty motoryczne – osłabienie kończyn dolnych, niedowłady
  • Zaburzenia funkcji jelit – zatrzymanie lub nietrzymanie stolca
  • Zaburzenia funkcji pęcherza moczowego – zatrzymanie lub nietrzymanie moczu

Personel pielęgniarski powinien zostać odpowiednio przeszkolony w zakresie rozpoznawania tych objawów. Pacjentów należy poinstruować o konieczności natychmiastowego zgłaszania personelowi medycznemu wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów neurologicznych.6

W przypadku podejrzenia krwiaka nadoponowego lub podpajęczynówkowego, wymagana jest pilna diagnostyka (najczęściej badanie obrazowe – MRI) oraz szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia, które może obejmować chirurgiczne odbarczenie rdzenia kręgowego. Opóźnienie w postawieniu diagnozy i wdrożeniu leczenia zwiększa ryzyko trwałych powikłań neurologicznych.7

Pacjenci z protezami zastawek serca

Należy podkreślić, że nie przeprowadzono odpowiednich badań oceniających bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktu leczniczego Fragmin w zapobieganiu zakrzepicy na zastawkach u pacjentów z protezami zastawek serca. Dawki profilaktyczne leku Fragmin nie są wystarczające do zapobiegania zakrzepicy na sztucznych zastawkach serca.

Z tego względu stosowanie produktu leczniczego Fragmin w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowym u pacjentów z protezami zastawek serca nie jest zalecane. Należy rozważyć alternatywne metody leczenia przeciwzakrzepowego w tej grupie pacjentów.8

Zalecane odstępy czasowe przy znieczuleniu rdzeniowym i podawaniu dalteparyny

Rodzaj stosowania dalteparyny Dawkowanie Minimalny odstęp czasu przed wprowadzeniem/usunięciem cewnika
Dawki profilaktyczne 2500-5000 j.m. anty-Xa/dobę 10-12 godzin
Dawki terapeutyczne 100-120 j.m./kg mc. co 12 godzin Minimum 24 godziny
200 j.m./kg mc. raz na dobę
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl