Wskazania do stosowania
Polfilin 100 mg

Polfilin, zawierający pentoksyfilinę w stężeniu 20 mg/ml (100 mg w 5 ml ampułce), jest wskazany w leczeniu zaburzeń krążenia obwodowego i mózgowego, w tym chromania przestankowego, gdzie poprawia mikrokrążenie i reologię krwi, co skutkuje wydłużeniem dystansu chodu i zmniejszeniem dolegliwości bólowych. Lek znajduje również zastosowanie w ostrych i przewlekłych zaburzeniach krążenia siatkówki i naczyniówki oka, poprawiając ukrwienie i zapobiegając powikłaniom wzrokowym. Ponadto, Polfilin jest stosowany w terapii zaburzeń czynności ucha wewnętrznego o podłożu naczyniowym, takich jak nagła utrata słuchu czy inne dysfunkcje wynikające z niedostatecznego ukrwienia, dzięki poprawie mikrokrążenia w obrębie narządu słuchu.

Wskazania do stosowania leku Polfilin

Polfilin w postaci roztworu do wstrzykiwań (20 mg/ml) zawierający pentoksyfilinę jako substancję czynną jest wskazany do stosowania w szeregu schorzeń, głównie związanych z zaburzeniami krążenia obwodowego i mózgowego. Produkt leczniczy podawany jest w formie roztworu do wstrzykiwań, przy czym jedna ampułka o pojemności 5 ml zawiera 100 mg pentoksyfiliny.1

Chromanie przestankowe

Chromanie przestankowe stanowi główne wskazanie do stosowania leku Polfilin. Stan ten charakteryzuje się występowaniem bólu, skurczów, uczucia zmęczenia lub dyskomfortu w obrębie kończyn dolnych, zwykle w mięśniach łydki, występujących podczas chodzenia i ustępujących po odpoczynku. Dolegliwości te wynikają z niewystarczającego dopływu krwi do mięśni kończyn dolnych w trakcie wysiłku, najczęściej w przebiegu miażdżycy tętnic obwodowych. Polfilin, dzięki swoim właściwościom poprawiającym mikrokrążenie i reologię krwi, może skutecznie wydłużać dystans chodu i zmniejszać nasilenie objawów.2

Zaburzenia krążenia w obrębie gałki ocznej

Lek jest wskazany w leczeniu ostrych i przewlekłych zaburzeń krążenia w obrębie siatkówki i naczyniówki oka. Zaburzenia przepływu krwi w naczyniach gałki ocznej mogą prowadzić do poważnych problemów z widzeniem, a w skrajnych przypadkach nawet do utraty wzroku. Zastosowanie pentoksyfiliny może poprawić mikrokrążenie w obrębie struktur oka, co przekłada się na lepsze zaopatrzenie tkanek w tlen i składniki odżywcze.3

Zaburzenia czynności ucha wewnętrznego

Polfilin znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń czynności ucha wewnętrznego spowodowanych zmianami krążenia, takich jak:

  • Zaburzenia słuchu o podłożu naczyniowym – kiedy dysfunkcja wynika z niedostatecznego ukrwienia struktur ucha wewnętrznego
  • Nagła utrata słuchu – będąca stanem nagłym wymagającym szybkiego wdrożenia terapii
  • Inne zaburzenia funkcjonowania ucha wewnętrznego wynikające z nieprawidłowego przepływu krwi

W tych przypadkach pentoksyfilina, poprawiając mikrokrążenie w obrębie ucha wewnętrznego, może przyczynić się do przywrócenia prawidłowej funkcji narządu słuchu oraz zmniejszenia objawów towarzyszących.4

Stany niedokrwienia mózgu

Kolejnym istotnym wskazaniem do stosowania leku Polfilin są stany niedokrwienia mózgu, w tym:

  • Stany po udarze mózgu – gdzie pentoksyfilina może wspomagać proces rehabilitacji poprzez poprawę ukrwienia obszarów mózgu przylegających do obszaru udaru
  • Zaburzenia czynności mózgu pochodzenia naczyniowego objawiające się:
    • Brakiem koncentracji
    • Zawrotami głowy
    • Zaburzeniami pamięci

Poprzez poprawę właściwości reologicznych krwi oraz mikrokrążenia mózgowego, pentoksyfilina może przyczynić się do złagodzenia objawów neurologicznych i poprawy funkcji poznawczych u pacjentów z zaburzeniami ukrwienia mózgu.5

Szczególne uwagi dotyczące stosowania

Warto zauważyć, że Polfilin w postaci roztworu do wstrzykiwań jest przezroczystym, bezbarwnym lub prawie bezbarwnym płynem. Lek zawiera sód jako substancję pomocniczą o znanym działaniu – każda ampułka 5 ml zawiera 17,7 mg sodu (co odpowiada 3,54 mg sodu na ml roztworu). Informacja ta może być istotna dla pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu.6

Przystępując do leczenia preparatem Polfilin, należy zawsze rozważyć indywidualny stan kliniczny pacjenta, oceniając potencjalne korzyści z terapii w stosunku do możliwych działań niepożądanych. Decyzja o wdrożeniu leczenia powinna być zawsze podejmowana po wnikliwej analizie stanu pacjenta oraz obrazu klinicznego schorzenia.

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl