Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Polfilin 100 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania pentoksyfiliny

Dane przedkliniczne dla pentoksyfiliny obejmują kompleksowe badania toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału rakotwórczego i mutagennego oraz wpływu na rozrodczość. Wyniki tych badań dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego leku, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej.¹

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej wykazały, że dawka pentoksyfiliny wywołująca objawy toksyczne u ludzi wynosi około 80 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym. Natomiast w badaniach na gryzoniach wartości toksyczne różniły się w zależności od drogi podania:²

Toksyczność przewlekła

W badaniach toksyczności przewlekłej nie zaobserwowano uszkodzeń narządów wewnętrznych po długotrwałym podawaniu pentoksyfiliny przez okres jednego roku:³

• U szczurów dawki do 1000 mg/kg masy ciała na dobę nie wywołały objawów toksyczności narządowej
• U psów dawki do 100 mg/kg masy ciała na dobę również nie spowodowały istotnych zmian patologicznych

Należy jednak zaznaczyć, że u niektórych psów otrzymujących bardzo wysokie dawki pentoksyfiliny (320 mg/kg masy ciała i większe) przez okres jednego roku zaobserwowano szereg poważnych działań niepożądanych, w tym:⁴

• Zaburzenia koordynacji ruchowej – wskazujące na potencjalny wpływ neurotoksyczny
• Niewydolność krążenia – sugerujące niekorzystny wpływ na funkcję układu sercowo-naczyniowego
• Krwotoki – potwierdzające potencjalne działanie przeciwzakrzepowe przy wysokich dawkach
• Obrzęk płuc – jako efekt zaburzeń hemodynamicznych
• Zmiany histopatologiczne w postaci obecności komórek olbrzymich w badaniach mikroskopowych

Rakotwórczość i mutagenność

Potencjał rakotwórczy pentoksyfiliny badano w długoterminowych badaniach na gryzoniach. Myszom i szczurom podawano przez 18 miesięcy pentoksyfilinę w dawkach do 570 mg/kg masy ciała na dobę. W przypadku szczurów obserwację kontynuowano przez dodatkowe 6 miesięcy.⁵

Wyniki tych badań wykazały:⁶

• Brak działania rakotwórczego u myszy
• U samic szczurów zaobserwowano nieznaczne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolakowłókniaków sutka

Znaczenie kliniczne tej obserwacji dotyczącej gruczolakowłókniaków u szczurów jest prawdopodobnie niewielkie, ponieważ:⁷

• Zmiany występowały w małej skali
• Powszechnie wiadomo, że u starych szczurów naturalnie zwiększa się częstość występowania łagodnych gruczolakowłókniaków sutka

Przeprowadzone testy mutagenności nie wykazały działania mutagennego pentoksyfiliny. Badania obejmowały:⁸

• Test Amesa – oceniający mutagenność na szczepach bakterii
• Test mikrojąderkowy – badający uszkodzenia chromosomów
• Test UDS (nieplanowanej syntezy DNA) – wykrywający zdolność do naprawy DNA

Wpływ na rozrodczość

Wpływ pentoksyfiliny na rozrodczość został zbadany na kilku gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym szczurach, myszach, królikach i psach.⁹

W przeprowadzonych badaniach nie stwierdzono:¹⁰

• Działania teratogennego – nie wywoływała wad rozwojowych u płodów
• Efektu embriotoksycznego – nie powodowała toksycznego wpływu na zarodki w typowych dawkach
• Negatywnego wpływu na płodność zwierząt

Jedynym istotnym działaniem niepożądanym obserwowanym w badaniach reprodukcyjnych było częstsze obumieranie płodów, ale wyłącznie przy zastosowaniu bardzo dużych dawek pentoksyfiliny.¹¹

Badania farmakokinetyczne wykazały, że pentoksyfilina i jej metabolity przenikają do mleka matki, co należy uwzględnić przy rozważaniu stosowania leku u kobiet karmiących piersią.¹²