Dawkowanie i sposób podawania
Olanzin 5 mg

Olanzapina (Olanzin) jest dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg, a dawkowanie powinno być dostosowane do wskazań klinicznych oraz indywidualnego stanu pacjenta. W leczeniu schizofrenii zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, natomiast w epizodzie manii 15 mg/dobę w monoterapii lub 10 mg/dobę w terapii skojarzonej. W profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością kontynuacji dawki stosowanej w leczeniu epizodu manii. Zakres dawek terapeutycznych mieści się w przedziale 5-20 mg/dobę, a zmiany dawkowania powinny być wprowadzane nie częściej niż co 24 godziny, po dokładnej ocenie stanu klinicznego. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) oraz z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (marskość klasy A lub B w skali Child-Pugh) zaleca się rozważenie mniejszej dawki początkowej 5 mg/dobę z ostrożnym zwiększaniem dawki.

Pobierz ChPL PDF Olanzin – Tabletki powlekane – 5 mg
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Olanzin
    1. Dawkowanie u dorosłych
    2. Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
    3. Stosowanie u dzieci i młodzieży
    4. Sposób podawania
  2. Tabela dawkowania olanzapiny
    1. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. choroba afektywna dwubiegunowa
  2. epizod manii
  3. schizofrenia
Substancja czynna
  1. olanzapina
Kategoria leku
  1. leki atypowe przeciwpsychotyczne
  2. leki przeciwpsychotyczne

Dawkowanie i sposób podawania leku Olanzin

Lek Olanzin (olanzapina) jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o mocy 5 mg i 10 mg. Dawkowanie preparatu zależy od jednostki chorobowej oraz indywidualnego stanu klinicznego pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania w poszczególnych wskazaniach terapeutycznych.1

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie olanzapiny różni się w zależności od wskazania klinicznego:2

  • Schizofrenia – zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę.3
  • Epizod manii – dawka początkowa to 15 mg podawane raz na dobę w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej.4
  • Zapobieganie nawrotom w chorobie afektywnej dwubiegunowej – zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę. U pacjentów, u których stosowano olanzapinę w leczeniu epizodu manii, kontynuuje się terapię tą samą dawką w celu zapobiegania nawrotom.5

W przypadku wystąpienia nowego epizodu manii, epizodu mieszanego lub epizodu depresji podczas terapii podtrzymującej, leczenie olanzapiną powinno być kontynuowane (w razie potrzeby z optymalizacją dawki). Jeżeli istnieją wskazania kliniczne, należy dodatkowo zastosować leczenie objawów afektywnych.6

Podczas leczenia schizofrenii, epizodu manii lub zapobiegania nawrotom w chorobie afektywnej dwubiegunowej, dawki dobowe mogą być dostosowywane w zakresie od 5 mg do 20 mg na dobę, w zależności od indywidualnego stanu klinicznego pacjenta. Zwiększenie dawki ponad rekomendowaną dawkę początkową jest wskazane tylko po ponownej ocenie stanu klinicznego i powinno być dokonywane w odstępach nie mniejszych niż 24 godziny.7

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i powyżej) – mniejsza dawka początkowa (5 mg na dobę) nie jest rutynowo wskazana, jednak powinna być rozważana, jeśli wymagają tego czynniki kliniczne.8

Zaburzenia czynności nerek i/lub wątroby – należy rozważyć stosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg). W przypadku umiarkowanie nasilonej niewydolności wątroby (marskość wątroby, klasa A lub B w skali Child-Pugh), dawka początkowa powinna wynosić 5 mg i można ją zwiększać tylko z zachowaniem ostrożności.9

Osoby palące – dawka początkowa i zakres dawek u pacjentów niepalących nie wymagają rutynowego dostosowania w porównaniu z dawkami stosowanymi u pacjentów palących. Należy jednak pamiętać, że metabolizm olanzapiny może być indukowany przez palenie tytoniu. Zalecane jest monitorowanie stanu klinicznego i w razie potrzeby rozważenie zwiększenia dawki olanzapiny.10

W przypadku obecności więcej niż jednego czynnika, który mógłby spowodować spowolnienie metabolizmu (płeć żeńska, podeszły wiek, niepalenie tytoniu), należy rozważyć zmniejszenie dawki początkowej. U tych pacjentów zwiększanie dawki, jeśli jest to wskazane, powinno być przeprowadzane z zachowaniem ostrożności.11

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie zaleca się stosowania olanzapiny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia. Znacznie większy przyrost masy ciała oraz większe zmiany stężenia lipidów i prolaktyny zgłaszano podczas krótkotrwałych badań z udziałem młodzieży niż w badaniach z udziałem dorosłych.12

Sposób podawania

Olanzapina może być podawana niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na jej wchłanianie.13

W przypadku zakończenia stosowania olanzapiny należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki.14

Tabela dawkowania olanzapiny

Wskazanie Dawka początkowa Zakres dawek terapeutycznych Uwagi
Schizofrenia 10 mg/dobę 5-20 mg/dobę Dostosowanie dawki na podstawie stanu klinicznego
Epizod manii – monoterapia 15 mg/dobę 5-20 mg/dobę Dostosowanie dawki na podstawie stanu klinicznego
Epizod manii – terapia skojarzona 10 mg/dobę 5-20 mg/dobę Dostosowanie dawki na podstawie stanu klinicznego
Zapobieganie nawrotom w chorobie afektywnej dwubiegunowej 10 mg/dobę 5-20 mg/dobę Kontynuacja dawki stosowanej w leczeniu epizodu manii
Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) 5-10 mg/dobę 5-20 mg/dobę Mniejsza dawka początkowa (5 mg) w zależności od czynników klinicznych
Zaburzenia czynności nerek 5 mg/dobę 5-20 mg/dobę Ostrożne zwiększanie dawki
Zaburzenia czynności wątroby (marskość klasy A lub B w skali Child-Pugh) 5 mg/dobę 5-20 mg/dobę Ostrożne zwiększanie dawki
Osoby palące 10 mg/dobę (jak u niepalących) 5-20 mg/dobę Może wymagać wyższych dawek ze względu na indukcję metabolizmu
Pacjenci ze spowolnionym metabolizmem (kobiety, osoby w podeszłym wieku, niepalące) 5 mg/dobę 5-20 mg/dobę Ostrożne zwiększanie dawki

Zmiany dawkowania powinny być dokonywane po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta i nie częściej niż co 24 godziny. Podczas optymalizacji dawkowania należy brać pod uwagę indywidualną odpowiedź terapeutyczną oraz tolerancję leczenia.15

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl