Przedawkowanie leku Olanzin

Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Olanzin, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Objawia się szeregiem symptomów, które mogą zagrażać życiu pacjenta, a ich nasilenie zależy od przyjętej dawki oraz indywidualnych cech organizmu pacjenta. ¹

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania olanzapiny mogą wystąpić liczne objawy, które można sklasyfikować według częstości występowania. Objawy bardzo częste (występujące z częstością powyżej 10%) obejmują: częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartrię (zaburzenia mowy), różne objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości, który może wahać się od sedacji do śpiączki. ^{10%) przedawkowania są: częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, różne objawy pozapiramidowe i obniżony poziom świadomości, od sedacji do śpiączki.”>2}

Do innych istotnych klinicznie objawów przedawkowania należą: delirium, drgawki, śpiączka, prawdopodobny złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca (występujące w mniej niż 2% przypadków przedawkowania), a także zatrzymanie krążenia i oddychania. <sup data-drug="Olanzin" data-section="Przedawkowanie" title="Inne znaczące klinicznie objawami przedawkowania to: delirium, drgawki, śpiączka, prawdopodobny złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (3

Potencjalne dawki śmiertelne

Należy podkreślić, że odnotowano przypadki zgonów już po przyjęciu jednorazowej dawki nie przekraczającej 450 mg olanzapiny. Z drugiej strony, opisywano również przypadki pełnego powrotu do zdrowia po przyjęciu znacznie wyższej jednorazowej dawki doustnej, wynoszącej około 2 g olanzapiny. Wskazuje to na dużą zmienność osobniczą w odpowiedzi na toksyczne dawki leku. ⁴

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania olanzapiny nie istnieje swoiste antidotum. Postępowanie terapeutyczne powinno uwzględniać standardowe procedury stosowane w przypadkach przedawkowania leków. ⁵

Nie zaleca się prowokowania wymiotów. Wdrożenie standardowego postępowania w przedawkowaniu obejmuje:

• Płukanie żołądka – procedura polegająca na usunięciu zawartości żołądka poprzez wprowadzenie sondy przez nos lub usta
• Podanie węgla aktywowanego – substancji, która wiąże toksyny w przewodzie pokarmowym i zapobiega ich wchłanianiu. Wykazano, że jednoczesne podanie węgla aktywowanego zmniejsza biodostępność przyjętej doustnie olanzapiny o 50-60%. ⁶

Leczenie objawowe i monitorowanie czynności życiowych powinno być wdrożone zgodnie ze stanem klinicznym pacjenta i uwzględniać:

• Leczenie niedociśnienia oraz zapaści krążeniowej
• Podtrzymywanie czynności oddechowych
• Monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego w celu wykrycia ewentualnych zaburzeń rytmu serca

⁷

Ważne zastrzeżenie: nie należy stosować adrenaliny, dopaminy ani innych produktów sympatykomimetycznych wykazujących aktywność beta-agonistyczną, ponieważ beta-stymulacja może nasilić niedociśnienie tętnicze. ⁸

Ścisła kontrola lekarska oraz monitorowanie powinny być kontynuowane aż do całkowitego powrotu pacjenta do zdrowia. ⁹

Tabela objawów przedawkowania olanzapiny