Dawkowanie i sposób podawania
Olanzapin Krka 10 mg

Olanzapina powinna być dawkowana indywidualnie, uwzględniając wskazanie terapeutyczne oraz stan kliniczny pacjenta. W leczeniu schizofrenii zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, natomiast w epizodach manii 15 mg/dobę w monoterapii lub 10 mg/dobę w terapii skojarzonej. W profilaktyce nawrotów zaburzenia afektywnego dwubiegunowego dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością dostosowania w zakresie 5-20 mg/dobę. Zwiększanie dawki nie powinno odbywać się częściej niż co 24 godziny i wymaga ponownej oceny klinicznej. U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) oraz z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby (w tym umiarkowaną niewydolnością wątroby klasy A lub B wg Childa-Pugha) zaleca się rozważenie dawki początkowej 5 mg/dobę oraz ostrożne zwiększanie dawki. U osób palących tytoń metabolizm olanzapiny może być przyspieszony, co może wymagać zwiększenia dawki w zakresie 5-20 mg/dobę, natomiast u pacjentów niepalących dawki są standardowe.

Dawkowanie i sposób podawania leku Olanzapin Krka

Dawkowanie i sposób podawania olanzapiny powinny być dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając wskazanie terapeutyczne oraz indywidualne czynniki mogące wpływać na metabolizm leku. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat dawkowania, które należy przekazać pacjentowi oraz wziąć pod uwagę podczas wywiadu medycznego.1

Dawkowanie u dorosłych

Dobór dawki Olanzapinu Krka zależy od wskazania terapeutycznego:2

  • W leczeniu schizofrenii zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę
  • W leczeniu epizodów manii stosuje się dawkę początkową 15 mg jako dawkę pojedynczą w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej
  • W zapobieganiu nawrotom zaburzenia afektywnego dwubiegunowego zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę3

U pacjentów, którzy otrzymywali olanzapinę w leczeniu epizodów manii, w celu zapobieżenia nawrotom należy kontynuować terapię tą samą dawką. W przypadku wystąpienia nowego epizodu manii, epizodu mieszanego lub epizodu depresji, należy kontynuować leczenie olanzapiną (w razie potrzeby optymalizując dawkę), a jeśli istnieją wskazania kliniczne, zastosować dodatkowe leczenie objawów afektywnych.4

Podczas leczenia schizofrenii, epizodów manii oraz w profilaktyce nawrotów zaburzenia afektywnego dwubiegunowego, dawka dobowa może być dostosowywana w zależności od stanu klinicznego pacjenta w zakresie 5-20 mg na dobę. Zwiększenie dawki powyżej dawki początkowej zalecane jest wyłącznie po ponownej, właściwej ocenie klinicznej i nie powinno być dokonywane częściej niż co 24 godziny.5

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat): Standardowo mniejsza dawka początkowa (5 mg na dobę) nie jest rutynowo wskazana, jednak należy ją rozważyć u pacjentów powyżej 65. roku życia, w przypadku występowania określonych czynników klinicznych.6

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby: U tych chorych należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg). W przypadku umiarkowanej niewydolności wątroby (marskość, klasa A lub B wg klasyfikacji Childa-Pugha), dawka początkowa powinna wynosić 5 mg, a jej zwiększanie powinno odbywać się wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności.7

Osoby palące tytoń: Dawka początkowa i zakres stosowanych dawek u pacjentów niepalących nie wymagają rutynowej korekty w porównaniu z dawkami dla pacjentów palących. Należy jednak pamiętać, że metabolizm olanzapiny może być przyspieszony przez palenie tytoniu. Zaleca się monitorowanie stanu klinicznego pacjenta i w razie potrzeby rozważenie zwiększenia dawki olanzapiny.8

Przy współwystępowaniu kilku czynników mogących spowalniać metabolizm leku (płeć żeńska, podeszły wiek, niepalenie tytoniu), należy rozważyć zmniejszenie dawki początkowej. U tych pacjentów zwiększanie dawki, jeżeli jest wskazane, powinno być przeprowadzane z zachowaniem szczególnej ostrożności.9

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie zaleca się stosowania olanzapiny u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia w tej grupie wiekowej. Warto odnotować, że w trakcie krótkotrwałych badań klinicznych z udziałem młodzieży odnotowano znacznie większy przyrost masy ciała oraz większe zmiany stężenia lipidów i prolaktyny niż w badaniach z udziałem dorosłych.10

Sposób podawania

Olanzapin Krka może być podawany niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na wchłanianie leku. W przypadku odstawiania olanzapiny należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki.11

Tabela dawkowania

Wskazanie Dawka początkowa Zakres dawek dobowych Szczególne zalecenia
Schizofrenia 10 mg/dobę 5-20 mg/dobę Dostosowanie dawki w zależności od stanu klinicznego
Epizody manii – monoterapia 15 mg/dobę (dawka pojedyncza) 5-20 mg/dobę Zwiększanie dawki nie częściej niż co 24h
Epizody manii – terapia skojarzona 10 mg/dobę 5-20 mg/dobę Zwiększanie dawki nie częściej niż co 24h
Zapobieganie nawrotom zaburzenia afektywnego dwubiegunowego 10 mg/dobę 5-20 mg/dobę Kontynuacja leczenia tą samą dawką, która była skuteczna w leczeniu epizodu manii
Pacjenci w podeszłym wieku (>65 lat) 5 mg/dobę (do rozważenia) 5-20 mg/dobę Ostrożne zwiększanie dawki
Zaburzenia czynności nerek i/lub wątroby 5 mg/dobę 5-20 mg/dobę Ostrożne zwiększanie dawki
Umiarkowana niewydolność wątroby (klasa A lub B wg Childa-Pugha) 5 mg/dobę 5-20 mg/dobę Zwiększanie dawki tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności
Osoby palące tytoń Standardowa (jak u osób niepalących) 5-20 mg/dobę Możliwe konieczne zwiększenie dawki ze względu na przyspieszony metabolizm
Dzieci i młodzież (<18 lat) Nie zaleca się stosowania
  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl